او شعرش را زندگی میکند
رضایی
نشست نقد و بررسی مجموعه شعر «سهشنبه» اثر ملیحه آخوندی با حضور شاعران خراسانی و اجرای محمدکاظم کاظمی، شاعر سرشناس زبان و ادب فارسی، در حوزه هنری خراسان رضوی برگزار شد.به گزارش خراسان، نشست نقد و بررسی مجموعه شعر «سهشنبه» اثر ملیحه آخوندی با حضور شاعران خراسانی و اجرای محمدکاظم کاظمی، شاعر سرشناس زبان و ادب فارسی، برگزار شد. محمد بهبودینیا، اولین سخنرانی بود که برای نقد و بررسی کتاب به جایگاه دعوت شد. وی ضمن اشاره به این نکته که مطالب خود را با تمرکز بر تعدادی از ترانههای موجود در کتاب عنوان خواهد کرد، گفت: «قالب ترانه را از این جهت میتوان دارای تفاوتهایی دانست که معمولاً به قصد همنشینی با موسیقی و برای عموم مردم سروده میشود و باید حرف مردم را به زبان مردم و البته با نگاهی عمیق و آراسته به آرایههای ادبی بیان کند. در مجموعه شعر «سهشنبه» این نگاه هنرمندانه را بهخوبی میتوانیم ببینیم. ما در این کتاب حرفهایی را میشنویم که بارها در صحبتهای روزمرهمان اینها را رد و بدل کردهایم بهطوریکه وقتی بعضی ترانهها را میخوانیم با خود میگوییم این همان چیزی است که من میخواستم بگویم.»
امان از ترانههای بیروایت امروز
وی افزود: «تنوع در بهکارگیری وزن از خصوصیت شعرهای این کتاب است. در این کتاب، در بخشی که ترانهها منتشر شده، گاهی وزن مصراعها به درستی شکسته شده است، موضوعی که میتواند ترانه را به قول خوانندههای فعال در مارکت، اجراییتر کند. من در ذهنم برای شعر یک مثلث رسم کردهام که سه ضلع آن را عاطفه، اندیشه و زبان تشکیل میدهد؛ ضلع عاطفه در ترانه پررنگتر است. این موضوع نیز در این کتاب کاملاً محسوس است.»
این شاعر خراسانی تصریح کرد: «فضای موسیقی امروز ما از هجوم ترانههای بیروایت رنج میبرد اما در این کتاب ما با روایت مداری خوبی روبهرو هستیم. ولی اشکالاتی هم در کتاب به چشم میخورد، یکی از اشکالات کار این است که گاهی ما ناچاریم در برخی بیتها بعضی هجاها را کشیدهتر بخوانیم تا وزن درست از کار دربیاید.»
شاعرانی که محکوماند به نشنیده شدن
در ادامه، آرش بیات، آهنگساز برجستهای که تا امروز آثار درخشانی از جمله آلبوم «ماه و ماهی » را در کارنامه کاری خود دارد، به جایگاه دعوت شد. بیات در ابتدا به لزوم همنشینی ترانهسرا و آهنگساز برای خلق اثری ساختارمند و فاخر اشاره کرد و گفت: «در خراسان ترانهسراهای خوبی داریم که فضای متفاوتی را در بازار موسیقی امروز خلق کردهاند اما به دلیل دور ماندن از پایتخت، کار آنها یا کمتر خوانده شده و یا شنیده نمیشود. آشنایی من با کلام و ترانههای خانم آخوندی به چند ماه پیش برمیگردد. در ترانههای این شاعر خراسانی، فضاسازیهای خوبی وجود دارد.»
شعرهای ماشینی شعر معاصر
سومین سخنران این مراسم حسین سیدبر بود. شاعری که ضمن اشاره به برخی نکات مثبت موجود در این کتاب گفت: «چیزی که در جامعه شعری معاصر میبینیم، این است که شعر خیلی ماشینی شده است. یعنی همهچیز آماده است و شاعر در یک قالب آماده کار میکند. چیزی که به آن شعر جشنوارهای میگوییم که مصنوع سروده میشود. در این کتاب، شعرهای آیینی و مقاومت خانم آخوندی بیشتر جنبه مصنوع به خود گرفته بود ولی در آنها هم عناصری بود که میتوانست شعریت کلام را افزایش دهد.»
وی افزود:« اگر ما جنبههای مختلف شخصیت شاعر را نگاه کنیم، یک من شخصی، یک من اجتماعی و من انسانی داریم و اینجا شاعر به این من شخصی بیشتر نزدیک شده است. »
وی ادامه داد: «از آن جایی که ترانه باید زبانی باشد که حالت زمزمهپذیری داشته باشد و خیلی پیچیده نباشد، باید یک حد و مرزی را رعایت کند و در این کتاب این حد و مرز رعایت شده است. ما میبینیم که در بازار ترانه، خیلی ترانهها شرطی شدهاند. ولی در این کتاب این نگاه شرطی نیست و سعی شده است که شعرها به چندمعنایی برسند و شگفتانهای به مخاطب منتقل کند. در شعرهای مقاومت و آیینی این عاطفه کمرنگ میشود ولی جایی که فردیت شاعر مطرح است، این عاطفه قابل لمس است.»