دست ایران خالی نیست
علیرضا تقوی نیا
نیویورک تایمز از رسانه های آمریکایی در گزارشی خبر داده که ایران در پاسخ به پیشنهاد ترامپ اعلام کرد : متعهد میشود در صورت نابودی کامل زرادخانه هستهای اسرائیل و تعهد به «خاورمیانه عاری از سلاح هستهای»، غنیسازی اورانیوم داخلی را برای مصارف غیرنظامی به ۳.۶۷ درصد محدود کند. این پیشنهاد کاملا منطقی و متوازن از سوی ایران بی تردید توسط آمریکا رد خواهد شد و احتمالا اروپایی ها با هماهنگی ترامپ مکانیسم ماشه را فعال کنند.اما نکته مهم پیشنهاد ایران اینست که شرط کوتاه آمدن از غنی سازی خود را خلع سلاح اتمی اسرائیل دانسته ؛ به عبارت دیگر ایران در لفافه غنی سازی خود را پاسخی متناسب در مقابل تسلیحات اتمی رژیم صهیونیستی معرفی می کند و خاورمیانه عاری از سلاح های هسته ای را پیشنهاد می دهد.لکن مشخص است که غرب چنین توصیه ای را صراحتا رد می کند زیرا از دیرباز اسرائیل نیروی نیابتی آن ها در منطقه به شمار رفته که تکیه بر تسلیحات اتمی جهت بقا و زورگویی بر همسایگان برایش ضروری می نماید.حال سوال اینست که اگر ترامپ پیشنهاد ایران را نپذیرد چه خواهد شد؟به باور نگارنده دور از ذهن است که ترامپ امنیت منطقه را برهم بزند و به تاسیسات اتمی ایران حمله کند و جنگی بزرگ را بدون دورنمای روشن شعله ور سازد ، اما با هماهنگی اروپا ترکیبی از فشارهای اقتصادی ، سیاسی و امنیتی را در دستور کار قرار خواهد داد.فشار بر شبکه فروش نفت و محصولات پتروشیمی ایران ، خرابکاری در تاسیسات انرژی و برق ، ترور شخصیت های مهم نظام و بستن مسیرهای انتقال نفت به چین می تواند از جمله گزینه های آمریکا باشد؛ همزمان نیز اروپا مکانیسم ماشه را فعال می کند. نکته اینجاست که دست ایران نیز خالی نیست و علاوه بر این که دست به اقدامات متقابل در دریاها و اقیانوس های پیرامون خود خواهد زد ، در واکنش به فعال سازی مکانیسم ماشه، از NPT خارج شده و برنامه اتمی خود را به دور از چشم ناظران بین المللی و بدون هرگونه محدودیتی جلو می برد. نکته مهم دیگر نوع رفتار اسرائیل است که باید دید آیا ریسک حمله به ایران ( که نه نتایج آن را می تواند پیش بینی کند و نه نوع واکنش جمهوری اسلامی) را می پذیرد و خود را در خطر بقا و موجودیت قرار می دهد یا شرایط به وجود آمده را قهرا قبول خواهد کرد؟