همراهان خاص میدان
صادق غفوریان
پای «ایران» که به میان بیاید، همچون پاره تن و شاید تمام جان و تن، برایش می میریم؛ «چون ما برای آن که ایران گوهری تابان شود، خون دل ها خورده ایم و بلکه چه خطرها کرده ایم.»در جریان تعرض رژیم صهیونی به خاک پاک ایران، در اتفاقی کم نظیر، ایران 90 میلیونی با تمامی سلایق، ذائقه ها، فرهنگ ها و اقوامش، یکپارچه «جان فدایی» وطن شد؛ حتی ایرانیان خارج از کشور با ایده ها و اندیشه های بعضا رادیکال که شاید بخشی از آن ها آنچنان که امروز پای کار وطن آمدند، پیشتر نیامده بودند.در این میان، به جرئت می توان گفت قاطبه فعالان سیاسی و چهره های نواندیشی دینی که شماری از آنان را پیشتر به مواضع متفاوت و گاهی رادیکال می شناختیم، همراه با موج «همبستگی ملی» پای کار ایران 90 میلیونی آمدند. ما در این گزارش، تعدادی از این چهره ها و مواضعشان را در این ایام مرور کردیم.
عطاءا... مهاجرانی؛ منتقد دیروز، روایتگری در میدان امروز
برای نسل میانه انقلاب و ایران سه دهه اخیر، عطاءا... مهاجرانی اگرچه یک سیاستمدار کهنه کار است اما او را باید از دوران سکانداری اش در دولت اصلاحات سیدمحمد خاتمی بازشناسایی کرد. دوران وزارت او اگرچه بر بستر فضای باز سیاسی آن سال ها بود اما با گونه ای از تحولات فرهنگی ناهمگون با بدنه سنتی و ارزش مدار جامعه رقم خورد؛ به طوری که عاقبت به استعفای او از وزارت منجر شد. او سال ها بعد یعنی در سال 1383 در جریان موضوعی شخصی و البته عجیب از کشور خارج شد و تاملات سیاسی، فکری و فرهنگی خود را در لندن دنبال کرد. در سال های نخستین لندن نشینی به جبهه منتقدان پیوست و گاهی نیز با مواضع رادیکال، تن همقطاران انقلابی خود را لرزاند اما در سال های اخیر به ویژه با تحولات منطقه و شهادت سردار حاج قاسم سلیمانی، به اصل انقلابی خود بازگشت و تا امروز تلاش کرده است در همین مسیر قدم بزند. در عین حال او در جریان جنگ 12 روزه در شمار تحلیلگران معتمد و همگرا با مواضع جمهوری اسلامی پای در میدان نهاد.
مهاجرانی که در دو سال گذشته و در کوران حملات صهیون به غزه نیز در دو نوبت با حضور در لبنان از نزدیک، اتفاقات محور مقاومت را دنبال می کرد، این بار درباره جنگ 12 روزه روایتگر نکات قابل تاملی شد:
ما البته آسیب دیدیم، متضرر شدیم و شهدایی را به ظاهر از دست دادیم اما حقیقتاً مواردی را نیز دریافت کردیم. شهدا و فرماندهان سپاه کشورمان سالها از سن بازنشستگیشان گذشته بود. آنها جوانی خود را با جنگ ایران و عراق شروع کردند 40 و اندی سال در جهاد بودند در نُرم ارتشهای جهان باید بازنشسته میشدند اما جهان را در قله فتح کردند. شهادت یکی از بزرگترین فضیلتهایی بود که به آن دست یافتند و سربلند از این آزمون خارج شدند.
روزنامههای اسرائیلی اخیرا به مرور آثار و زخمهایی که اسرائیل در این جنگ خورد، میپردازند. خیلی تلاش کردند این ضربات را پنهان کنند ولی ضربات بسیار بسیار موثری خوردند و یکی از علتهایی که اسرائیل را به آتش بست کشاند و آنها را متوقف کرد، این موارد و تدبیری بود که در هدایت جنگ رخ داد. دیدیم ما روز به روز در جنگ 12 روزه در عرصه عملیات موشکی قویتر شدیم. سجیل آنها را دیوانه کرد.
محمد قوچانی؛ از خوش بینی تا بدبینی به غرب
محمد قوچانی 49 ساله را امروز علاوه بر روزنامه نگاری باید به عنوان یک نویسنده و پژوهشگر تاریخ سیاسی معاصر قلمداد کرد. کتاب های متعدد او در سال های اخیر نشان می دهد، فعال ترین روزنامه نگار اصلاح طلب که او را مغز متفکر رسانه ای حزب کارگزاران می نامند، اکنون بیشتر در عرصه «نویسندگی» و پژوهش تاریخ معاصر قدم می زند. او که در جریان حوادث سال 1388 حدود 4 ماه را در محکومیت اوین گذراند، این روزها در همراهی با ایران 90 میلیونی با دیدگاه هایش توجه رسانه ها را به خود جلب کرده است:من هیچ وقت آدم غربستیزی نبودم اما وقتی در زدن ایران، وقاحت برخی از این دولتهای غربی را دیدیم، به غرب بدبین شدم. وقتی بیاعتباری حقوق بینالملل را دیدم، وقتی بیاعتباری سازمان ملل را دیدم با همسرم بحث میکردیم پس این حقوق بشر کجاست؟! به زندان اوین حمله و فکر میکنید با این کار پیام سیاسی میدهید این کار نماد آزادی نیست.
یکی از افسوسهای تاریخی من در دوران دفاع مقدس، «قدرت موشکی» بود که نداشتیم و ما موشک را با بدبختی به دست آوردیم و [اهمیت رسیدن ملت ایران به توان موشکی] امروز روشن میشود. و حالا میفهمیم بازدارندگی نظامی مانند بازدارندگی سیاسی و ملی هم مهم است.
یکی از دستاوردهای این ۱۲ روز، پودر شدن و دود شدن ارتجاعی به اسم سلطنت پهلوی بود. افرادی را دیدم که هیچ نسبتی با جمهوری اسلامی نداشتند اما این ننگ [پهلوی] را نمیتوانستند تحمل کنند؛ شبیه یک عروسک خیمه شب بازی با او برخورد شد.
تمجید متفاوت ماشاءا... شمس الواعظین از اقدام رهبر انقلاب
شمس الواعظین و شاید یکی دو نفر دیگر را باید در شمار روزنامه نگاران احتمالا با بیشترین محکومیت قضایی با اتهامات سیاسی و امنیتی دانست. او روزنامه نگاری کهنه کار است که اغلب مطالعاتش جدا از سیاست داخلی، به حوزه غرب آسیا معطوف است. تاسیس چندین روزنامه همچون جامعه، توس، نشاط و عصر آزادگان در دوران اصلاحات بخشی از کوشش های او در حوزه دگراندیشی سیاسی است که دیدگاه هایش همواره مورد توجه اصلاح طلبان بوده است.او نیز در پساجنگ 12 روزه نشان داد به غرب نمی توان اتکا کرد و توان موشکی ایران در کنار همبستگی ملی، قدرت و هسته سخت ایران 90 میلیونی است:
ایران شب قبل از آتشبس، موشک خیبرشکن یک را فرستاد که یک خیابان ۴۰۰ متری را منهدم کرد. اسرائیل با واسطههایی مانند آمریکا و بعد به وسیله نروژ از ایران تقاضا کرد و گفت حالا که میخواهید بزنید با خیبرشکن ما را نزنید، ما را با همان فتاح و موشکهای کلاسیک ایرانی بزنید.
تعیین جانشینان فرماندهانی که ترور شدند، یکی از بینظیرترین اقداماتی بود که در ۳ تا ۴ ساعت صورت گرفت و بیسابقه بود. انگار در یک حادثه فرماندهان دچار سانحه شدند و فرماندهی کل قوا بلافاصله جانشینان را تعیین کردند. این ساختن قاب ضدحملهای بسیار تعیینکننده است. ساختن قاب برای تعادل اجتماعی و ساختن یک قاب نظامی و فرماندهی و کنترل برای اینکه در جنگ مقابله کنیم، بسیار مهم و بینظیر بود.
مرز سروش با بی وطنان و خیانتکاران
عبدالکریم سروش، از فعالان انقلابی سال های پیش و پس از انقلاب اسلامی است که شاید مواضع رادیکال سیاسی و نواندیشی های متفاوت دینی اش، او را خیلی زود از بدنه سیاسی نظام جدا ساخت.در تمامی 3 دهه اقامت در آمریکا، شاید اظهارنظر اخیرش در همراهی با ایران 90 میلیونی در هنگامه نبرد 12 روزه با رژیم صهیونیستی متفاوت ترین عبدالکریم سروش را نمایان کرد.
موضع او درخصوص بی وطنان و خیانتکاران به وطن در روزهای نخست جنگ، بسیاری از نظرات را به ویژه در فضای مجازی به خود جلب کرد:
بیوطنی، اگر با جانبداری از اشغالگر همراه شود، دیگر صرفاً یک موضع فکری نیست؛ نوعی خیانت است. در روزگاری که خاک، خون و حقیقت زیر پا گذاشته میشود، آنکه از دور، پشت به ریشه و مردم میکند و جانب ظلم را میگیرد، دیگر نه منتقد است، نه روشنفکر؛ بیوطن است و بیوجدان.
اشرار جنایتکار امروز کمر به حذف ایران بستهاند اما میبینیم گروهی مزدورصفت که به ظاهر ایرانی اند اما در باطن اسرائیلیاند و بیگانهپرست شدهاند. شرم بر کسانی باد که این روزها به عنوان ایرانی از تجاوز و تهاجم به وطن ابراز خوشحالی و شادمانی میکنند.
تمجید عطریانفر از توانمندی موشکی و بومی ایران
محمد عطریانفر، فعال سیاسی اصلاح طلب که در جریان وقایع 1388 متهم به اقدام علیه امنیت ملی و محکوم شد. البته او از همان دوره نوع رفتار سیاسی اش در مواجهه با مسائل سیاسی جامعه را با تاکید بر رویکردهای اصلاح طلبی، به شکلی در مسیر «بازگشت به اصل انقلابی» قرار داد.
او در روزهای تعرض رژیم به خاک پاک ایران، انگشت تاکید بر تقویت همبستگی ملی نهاد:
جامعه تا زمانی که واجد انسجامی کافی و نیرومند است و از همبستگی اجتماعی برخوردار است، یک جامعه نیرومند خواهد بود.
صدای مقاومت ایران به جهان رسید و این بخش بزرگی از دستاوردهای ما در این عملیات بود که در نهایت زمینه را برای پذیرش آتش بس توسط دشمن فراهم کرد، اما مهمتر از وجه جنگافزاری مقاومت ما که عملیات نظامی بود، پشتوانه مردمی فراگیر شکل گرفته بود که انسجام ملت را به نمایش گذاشت و همین انسجام اعجاب نیروهای درون کشور را برانگیخت و مهمتر از اعجاب داخلی در دستگاه جنگ روایتها و جنگ روانی دشمن نیز بازتاب بسیار مؤثری داشت.