زمانی که اذان گفتن شغل بود
فالیزیان
بارگاه ملکوتی حضرت رضا علیه السلام مراسم باشکوه معنوی فراوانی دارد که هرروز در این آستان بهشتی برگزار میشود. یکی از این مراسم، اذان و مناجات است که از دیرباز تاکنون در بارگاه رضوی برگزار شده است. شنیدن صدای اذان از گلدستههای حرم، حالی دارد که در یاد و خاطر هر زائری برای همیشه باقی میماند. جالب است بدانیم که این سنت، در قدیم یک شغل بوده است. در کتاب تاریخ آستان قدس رضوی، تألیف عزیزا... عطاردی آمده است: «یکی از سنتهای خوب در آستان قدس رضوی اذان گفتن در هنگام صبح، ظهر و مغرب میباشد مؤذنان بالای مناره میروند و اذان میگویند و وقت شرعی را برای ادای نماز اعلام میدارند. مؤذنان آستان قدس در برابر این کار حقوق و مزایا هم دریافت میکنند و در حقیقت گفتن اذان در اوقات نماز در روضه مبارکه رضویه یک شغل محسوب میشود. علاوه بر اذان در شبها ساعتی قبل از طلوع فجر موذنان خوشصدا بالای منارهها میروند و مناجات میکنند. سابق که اماکن مسکونی و مسافرخانهها در جوار بقاع متبرکه بودند، صدای مناجات از گلدستههای حرم زائران را از خواب بیدار کرده و به طرف حرم میکشانید... در آن زمان در فصل زمستان که هوای مشهد سرد میشد و برف و یخبندان همهجا را فرامیگرفت و همه در کنار بخاریها و کرسیها آرام میگرفتند، موذنان وظیفهشناس در سحرها بالای گلدستهها میرفتند و انجام وظیفه میکردند و در آن سرمای شدید... مناجات میکردند و اذان میگفتند و مردم را به طرف حرم مطهر و مسجد فرامیخواندند.»