پرسش مهم از «روال عادی» زندگی

حمیدرضا حلاجیان

​​​​​​​
این که روی پوستر نمایشی نام «ژان کلد کریر» نوشته شده باشد، به نظر کافی است که مخاطب آشنا به هنر، برای دیدن آن ترغیب شود. نمایش «روال عادی» نوشته کریر چند روزی است که به کارگردانی مسعود قربانی و بازی نازنین تفضلی و مهرداد خامسی روی صحنه تئاتر مشهد اجرا می شود. مشخصا نمایش، چنانچه انتظار می رود متن درخشانی دارد، کریر همسر نهال تجدد، نویسنده فرانسوی است که اغلب کارهای مهم «بنوئل» کارگردان مهم سینمای فرانسه را نوشته، نهال تجدد نیز کتاب «ایرانی تر» را درباره کریر به رشته تحریر درآورده است. هرچند باید گفت کارگردانی نمایش چنگی به دل نمی زند و در ساده ترین حالت ممکن صحنه را دکوپاژ کرده و اگر نبود بازی های درخشان اثر، میزانسن هایی که تقریبا جای خالی اش به شدت به چشم می آید می توانست متن را به محاق ببرد؛ اما خوشبختانه بازی اندازه و به نوعی کامل تفضلی نقص های کار را می پوشاند، تفضلی کمتر از چندبار جای خود را تغییر می دهد، حدود 20 دقیقه حتی کوچک ترین تکانی به پاهای خود نمی دهد،  اما در همان حالت و محدودیت هایی که کارگردان به او داده تمام تلاش خود را می کند و نمی گذارد یک جا بودگی، مخاطب را دل آزرده کند، البته باید در تمام مدت، قصه را در نظر گرفت، قصه، مخاطب را همراه و در جای خودش او را روی صندلی میخکوب می کند و با ظرافت تمام به ناخودآگاه تماشاگر نفوذ می کند و احساس کاتارسیسم را در او به جریان می اندازد. این تمام کاری است که خالق یک اثر هنری باید انجام دهد و به نظر روال عادی توانسته از عهده این کار برآید.
متن به خوبی و به آرامی بعد از همراه کردن مخاطب با خود، گره های ایجاد شده را باز می کند و درست در همین موقع است که می تواند در ناخودآگاه مخاطب نفوذ کند تا تماشاگر از خود بپرسد که او در روال عادی زندگی اش چگونه عمل می کند؟ در لایه اول شاید سوال پیش آمده یک سوال عادی اخلاقی باشد ولی چیزی که تماشاگر بعد از دیدن نمایش با خود به بیرون سالن می برد احتمالا بیشتر از یک سوال و یا یک موقعیت بغرنج اخلاقی است؛ به نظر سوالی که مخاطب از خود می پرسد سوالی ژرف تر و درباره چگونه بودن روال عادی زندگی است که هر انسانی آن قدر در آن غرق است که فرصت پرسیدنش را از خود ندارد.
شایان ذکر است، اجرای نمایش روال عادی به دلیل استقبال مخاطبان این هفته نیز روی صحنه پردیس تئاتر مستقل مشهد تمدید شده و ساعت 18:30 در تماشاخانه انوشیروان ارجمند اجرا می شود.