معمای عجیب هند و چین در فوتبال جهان
چند روز اخیر با برگزاری تورنمنت کافا و نمایش ضعیف تیم ملی هند، بحث نبود استعداد فوتبالی در پرجمعیتترین کشور جهان با یک میلیارد و 460 میلیون نفر جمعیت مطرح شده است. البته دومین کشور پرجمعیت دنیا یعنی چین با بیش از یک میلیارد و 400 میلیون نفر کمی وضعش در فوتبال بهتر از هند است. این موضوع زمانی عجیبتر جلوه میکند که تیم ملی این دو کشور را با کشورهای کوچکی مانند ایسلند مقایسه کنیم؛ کشوری با جمعیتی کمتر از 400 هزار نفر که در سال ۲۰۱۶ به مرحله یکچهارم نهایی یورو رسید و در جام جهانی ۲۰۱۸ هم حضور داشت. جالب است که بدانیم 35 درصد جمعیت جهان هندی یا چینی هستند؛ یعنی تقریباً از هر سه نفر یک نفر! هند که تابهحال هیچ دستاوردی حتی در سطح قاره آسیا هم نداشته و بیشتر وقتها حتی به خود جام ملتها هم صعود نمیکند. چین هم به رغم باشگاههای متمول تا الان فقط یک بار در جام جهانی ۲۰۰۲ حضور داشته و در آن رقابتها هیچ گلی نزد و تمام بازیهایش را باخت. اما بین کشورهای کم جمعیت دنیا اسلوونی با جمعیتی حدود ۲ میلیون نفر، در جام جهانی ۲۰۱۰ حضور داشت و حتی مقابل الجزایر پیروز شد. این تضاد بین جمعیت و کیفیت فوتبال نشان میدهد که موفقیت در این ورزش بیشتر از آنکه به تعداد نفرات وابسته باشد، به زیرساخت، فرهنگ فوتبالی و سرمایهگذاری هدفمند بستگی دارد.