پشت پرده اوج گرفتن علیپور
علیپور چند روز قبل نودمین گلش را برای پرسپولیس زد؛ بازیکنی که چند روز دیگر 30 ساله میشود و اگر 4 فصل کابوسوار را در فوتبال پرتغال سپری نکرده بود هم رکوردهای جذابی برای پرسپولیس خلق کرده بود، هم از تیم ملی دور نمیشد. اما حضور در پرتغال، کمی مصدومیت و دلایل دیگر باعث شد او نتواند روند خوبش را حفظ کند. علیپور در دوران کیروش هم در یک فصل فوتبالی 26 گل زد اما در تیم ملی جایی نداشت تا اینکه امسال بالاخره اولین گل ملیاش را بهثمر رساند. اما نکته جالب درباره او این است که تیمش در این فصل طی 270 دقیقه فقط سه گل زده و زننده هر سه گل هم علیپور بوده؛ آنهم گلهایی با ظرافت و خاص که نشان از آمادگی این مهاجم دارد؛ اما پشت پرده این اوج گرفتن چیست؟سال منتهی به جام جهانی| بهطور کلی در سالهای منتهی به جام جهانی بیشتر بازیکنان در لیگهای داخلی کیفیت بهتری دارند؛ بهخصوص اینکه امثال علیپور برخلاف بازیکنانی مثل جهانبخش و در مقاطعی حاجصفی و انصاریفرد تحت هر شرایطی به تیم ملی دعوت نمیشوند و حتماً باید آماده باشند.
استمرار در پرسپولیس| در مقطعی که کیروش هدایت تیم ملی را به عهده داشت، حضور در لیگ خارجی به هر قیمتی جواز حضور در تیم ملی بود و برای همین بازیکنان زیادی به لیگهایی مثل روسیه، بلژیک، پرتغال و کرواسی رفتند؛ اما ناآماده بازگشتند. علیپور هم جزو این عده بود؛ اما سال قبل در پرسپولیس احیا شد و حالا میتواند یک گام از سال قبل جلوتر برود.
بازی در پست درست| فصل قبل و در مقاطعی که گاریدو سرمربی بود، علیپور در پست وینگر بازی میکرد و حتی زوجش در خط حمله مدام تغییر میکرد؛ اما کارتال زوج خوبی بین علیپور و دورسون ساخت. امسال هم علیپور مهاجم هدف است و مکملهای خوبی مثل اورونوف، بیفوما و عالیشاه دارد که میتوانند فرصتهای خوبی برای گلزنی او فراهم کنند. با این اوصاف عجیب نیست که او طی 5 بازی ملی و باشگاهی این فصل چهار گل زده باشد.