تخت روانچی : ویتکاف در نیویورک به دنبال مذاکره با نتیجه‌ای از قبل مشخص شده بود

​​​​​​​
معاون سیاسی وزارت امور خارجه با تاکید بر این که ما همیشه به دیپلماسی اعتقاد داشتیم اما دیپلماسی که در آن نظری تحمیل نشود، گفت: «در این صورت هیچ‌کس در پی جنگ نیست و از آن استقبال هم نمی‌کند و همه گفت‌وگو برای حل اختلاف را ترجیح می‌دهند به شرطی که دو طرف متوجه شرایط باشند و احساس نکنند که می‌توانند دیدگاه خود را تحمیل کنند.»
تیم مذاکره کننده آمریکا یکی به نعل و یکی به میخ می‌زد
مجید روانچی ادامه داد: آمریکا پیام خود را از طریق امارات رساند اما ما بنا به دلایلی از طریق عمان پاسخ دادیم. مذاکرات آغاز شد و ما پنج دور مذاکره کردیم و دو روز مانده به دور ششم جنگ آغاز شد و همه متعجب شدند. این موضوع موجب تعجب همه جامعه بین‌الملل و کشورهای مختلف از جمله خبرنگاران آمریکایی هم بود. در طول مذاکرات آن‌ها از ابتدا در باغ سبز نشان داده و اعلام کردند آماده همکاری هستند و صرفا با زبان بازی وارد شدند و تصور کردند با این شیوه می‌توانند به اهداف خود برسند.
معاون وزیر خارجه با اشاره به این که آن‌ها انواع و اقسام روش‌ها را پی گرفتند، خاطرنشان کرد: ابتدا گفتند غنی‌سازی صفر و بعد که ایران مخالفت می‌کرد، موضوع دیگری مطرح می‌کردند و به اصطلاح یکی به نعل و یکی به میخ می‌زدند. سپس به این نتیجه رسیدند که در مذاکرات نتوانستند به اهداف خود برسند و به زور متوسل شدند. در مذاکرات ما انتظار نتیجه سریع نداشتیم، در مذاکرات بین‌الملل فرازو نشیب و بالا پایین زیاد است. ما هم معتقد نبودیم در این ۵ دور مذاکرات خیلی خوب یا خیلی بد پیش می‌رود اما معتقد بودیم با همه فرارونشیب‌ها می‌توان با دیپلماسی و گفت‌وگو به نتیجه رسید.
طرف مقابل وقتی از تحمیل نظرات خود ناامید شد جنگ را کلید زد
روانچی با تاکید بر این که ما همیشه به دیپلماسی اعتقاد داشتیم اما دیپلماسی که در آن نظری تحمیل نشود و حالت برابر باشد، ادامه داد: در این صورت هیچ‌کس در پی جنگ نیست و از آن استقبال هم نمی‌کند و همه گفت‌وگو برای حل اختلاف را ترجیح می‌دهند به شرطی که دو طرف متوجه شرایط باشند و احساس نکنند که می‌توانند دیدگاه خود را تحمیل کنند. یکی از دلایل جنگ این بود که آن‌ها نتوانستند به خواسته‌ های نامشروع خود دست یابند، آن‌ها با حربه‌های تطمیع و تهدید نتوانستند به چیزی که می‌خواستند دست یابند.
معاون وزیر خارجه با اشاره به این که آمریکایی‌ها مشاهده کردند که نمی‌توانند بر اساس ذهنیت خود، خواسته‌هایی را که از دید ما نامشروع است، بیان کرده و کار را پیش ببرند؛ گفت: به همین دلیل متوسل به زور شده‌اند. حال سؤال این است که آیا از ابتدا، یعنی از روز نخست، هدفشان جنگ بود و از پیش زمینه‌سازی آن را انجام می‌دادند؟ به‌عبارت دیگر، آیا می‌خواستند بگویند «ما تلاش خود را کردیم، اما نتیجه نگرفتیم و ناچار به جنگ شدیم»؟ یا این که در میانه راه تغییر مسیر دادند؟ نقش رژیم صهیونیستی در این ماجرا چه بود؟ آیا آن‌ها از ابتدا مخالف بودند یا این یک طرح و برنامه مشترک بود و میانشان تقسیم کار صورت گرفته بود؟
اروپا به پای خود شلیک کرد
معاون سیاسی وزیر خارجه ادامه داد: فکر می‌کنم اروپایی‌ها یک اشتباه بزرگ کردند و به نوعی خودشان ضربه زده و به پای خود شلیک و خود را حداقل از مباحث هسته‌ای با ما حذف کردند.  ما هم با جهان و هم با کشورهای منطقه ارتباط داریم؛ ارتباطی که هم خواست ماست و هم طرف مقابل. این تعاملات ادامه دارد و نکته مهم این بود که وضعیت فعلی و چشم‌انداز آینده را روشن کنیم.
ویتکاف در نیویورک به دنبال مذاکره با نتیجه ای از قبل مشخص شده بود
روانچی خاطر نشان کرد: برای مثال، دلیل این که گفت وگویی با آقای ویتکاف در نیویورک صورت نگرفت، همین موضوع بود؛ طرف مقابل می‌خواست نتیجه مذاکره از قبل مشخص باشد. یعنی این معنا را می‌دهد که من می‌خواهم با شما صحبت کنم، اما فقط زمانی حاضرم که در انتهای مذاکره، اقدامات مشخصی برای من انجام شود. این نوع ذهنیت، که طرف آمریکایی غالباً دارد، نشان می‌دهد که فکر می‌کند دست بالاتر را دارد و می‌تواند نظرات خود را دیکته کند. مذاکره در چنین شرایطی عملاً بی‌فایده است.