printlogo


علی نعمتی و قصه تکراری انتخاب‌‌‌های اشتباه ژنرال 

​​​​​​​
علی نعمتی، دفاع وسط فولاد، بار دیگر اشتباهی مرگبار مرتکب شد تا تیمش برابر سپاهان بازنده از میدان خارج شود. این قانون عجیب فوتبال است که اولاً گل نزدن‌‌‌های مهاجمان به چشم نمی‌‌‌آید یا اگر دیده شود با یک گلزنی از خاطر پاک می‌‌‌شود. ثانیاً بارها فداکاری و عملکرد موفق یک مدافع دیده نمی‌‌‌شود اما یک اشتباهش حسابی مرکز توجه قرار می‌‌‌گیرد چون باعث گل خوردن تیم است. اصولاً مدافعان بازیکنان مظلومی در دنیای فوتبال هستند. نعمتی هم یکی از آن‌‌‌هاست، بازیکنی با اخلاق و پرتلاش که بدون توسل به فضای مجازی، بدون اداهای رایج فوتبالیست‌‌‌ها رشد کرد و دفاع چپ پرسپولیس شد. او فن‌‌‌پیج ندارد؛ در اینستاگرام عکس با انواع فیگور منتشر نمی‌‌‌کند، جمله فلسفی از آلبر کامو استوری نمی‌‌‌گذارد و البته مدتی هم هست در بحران بازیکن خوب و در ادامه انتخاب‌‌‌های عجیب قلعه‌‌‌نویی افتخار ملی‌‌‌پوش شدن را دارد.اما اخلاق خوب نعمتی نباید باعث شود کیفیت فنی او را نادیده بگیریم. این‌‌‌که فولاد بازیکن ندارد و یک دفاع چپ با رکورد گل به‌‌‌خودی و اشتباه طی دو فصل اخیر باید دفاع وسطش باشد، مشکل فولاد و کادر فنی‌‌‌اش است و بس. اما این‌‌‌که همین بازیکن در بازی‌‌‌های ملی هم باشد چالش مهمی برای فوتبال ماست. اگر اخلاق و بی‌‌‌حاشیه بودن ملاک بود که همین حالا باید نویدکیا برای سپاهان و خود یحیی در فولاد بازی می‌‌‌کرد؛ هر دو هم می‌‌‌توانستند ملی‌‌‌پوش شوند. اما در سال منتهی به جام جهانی اگر نگاهی به فهرست بازیکنان دعوت شده قلعه‌‌‌نویی بیندازیم، متوجه می‎شویم یکی از یکی در باشگاه‌‌‌ها عملکرد بدتری دارند. نعمتی و سوتی‌‌‌هایش نیاز به توصیف ندارند، عارف آغاسی که در استقلال حتی ذخیره هم نیست و هواداران تحملش را ندارند اما تا مدتی قبل فیکس تیم ملی بود. شجاع خلیل‌‌‌زاده در بازی‌‌‌های تراکتور که نمونه آخر همین هفته بود، جز حاشیه بار فنی چندانی ندارد. مجید حسینی در لیگ ترکیه ذخیره است و کنعانی هم در پرسپولیس فقط به‌‌‌خاطر افت پورعلی‌‌‌گنجی به چشم می‌‌‌آید وگرنه در اوج نیست. حزباوی، زارع و چند بازیکن دیگری که قلعه‌‌‌نویی در این پست امتحان کرده هم تعریف چندانی ندارند. بضاعت فوتبال ما همین است، یا قلعه‌‌‌نویی نمی‌‌‌تواند بازیکنان را درست کشف کند و ارتقا بدهد فرقی ندارد؛ واقعیت این است که با این بازیکنان نمی‌‌‌توان امیدی به عملی شدن وعده‌‌‌های ژنرال در جام جهانی داشت و فرصت هم کوتاه است. باید ببینیم قلعه‌‌‌نویی چه خواهد کرد و عملکرد مدافعان ملی‌‌‌پوش در بازی‌‌‌های باشگاهی بهتر می‌‌‌شود یا نه؟