
وقتی سال 2018 جهانبخش با 21 گل، آقای گل لیگ هلند شد و عنوان اولین بازیکن آسیایی را که در لیگی اروپایی آقای گل می شود،کسب کرد حسابی خوشحال بودیم که ستاره تیم ملی مان فقط 24 سال دارد و حالا حالاها می تواند در اروپا بدرخشد؛ اما از آن موقع جز یکی دو گل زیبا در برایتون، درخشش خاصی از جهانبخش ندیدیم، او در تمام این مدت برای تیم ملی هم بازی کرد اما کیفیتی را که از یک ستاره لژیونر و بین المللی انتظار داشتیم از او ندیدیم. کاپیتان جهانبخش که چند ماهی بدون باشگاه در تیم ملی بازی می کرد بالاخره در سال منتهی به جام جهانی به «دندر» قعرنشین لیگ بلژیک پیوست. با توجه به کیفیت این لیگ و رده شانزدهمی بودن تیم انتظار داشتیم او در باشگاه جدیدش فیکس بازی کند، بدرخشد و در اندازه های بازیکنی که زمانی در لیگ برتر انگلستان بوده، ظاهر شود. اما جهانبخش در این تیم که از 19 بازی فقط 12 امتیاز دارد و گزینه اول سقوط به سطح دوم فوتبال بلژیک است فقط یک بازی در ترکیب اصلی بازی کرده، چند بازی هم به عنوان ذخیره وارد شده و در تمام این فرصت ها نه گلی زده نه پاس گلی داده است. جهانبخش با حضور در جام جهانی 2026 به اولین بازیکن ایرانی تبدیل می شود که در 4 جام جهانی حضور داشته، اما نباید از بازیکنی که در لیگ بلژیک ذخیره است، انتظار داشته باشیم برابر تیم های مطرح جام بدرخشد؛ کما این که در روزهای اوج باشگاهی، جهانبخش هیچ وقت در رده ملی عملکرد ویژه ای نداشت و اساساً همین که عنوان لژیونر را داشته، باعث تداوم او در تیم ملی شده است.