نسل طلایی یا خودویرانگر؟

​​​​​​​

بازیکنان ملی‌‌‌پوشی که طی چندسال اخیر در تیم ملی حضور داشتند همیشه خودشان را نسل طلایی معرفی می‌‌‌کنند؛ اما طی روزهای اخیر شاهد رفتارهایی از آنان هستیم که نشان می‌‌‌دهد از لحاظ رفتار حرفه‌‌‌ای به شدت آماتور هستند. از سردار آزمون که وسط دعوای پرسپولیس و تراکتور، عکس زنوزی را استوری می‌‌‌کند بدون این‌‌‌که حتی یک‌‌‌روز بازیکن تیم آقای مولتی‌‌‌میلیاردر باشد. تا شجاع خیلی‌‌‌زاده و کنعانی‌‌‌زادگان که بعد از ماجراهای زشت دیدار حذفی همدیگر را آنفالو کردند؛ دو بازیکن قدیمی که سال‌‌‌ها در پرسپولیس، قطر و تیم ملی هم‌‌‌بازی و رفیق بودند و حالا در آستانه جام جهانی با تمسخر رفتار طرف مقابل را تقلید می‌‌‌کنند. جهانبخش، عزت‌‌‌اللهی و خیلی دیگر از بازیکنان این نسل خودشیفته اوضاع بهتری ندارند؛ اما یکی از بازیکنانی که به شدت در حق خودش و توانایی فنی‌‌‌اش ظلم کرد در این نسل بدون شک رامین رضائیان است. بازیکنی با کیفیت که نتوانست در هیچ تیمی دوام بیاورد. ساپینتو بعد از باخت به گل‌‌‌گهر مدعی شد رامین به‌‌‌خاطر حضور در تیم ملی و بازی در جام جهانی درخواست جدایی از استقلال داده و با درخواستش موافقت شده. همان رامین که انواع قسم‌‌‌ها را خورد که برای استقلال تمام وجودش را می‌‌‌گذارد اما طاقت چند هفته نیمکت نشینی را نداشت. بازیکنی که بعد از پیوستن به استقلال انواع توصیفات ادبی با انواع صورخیال را درباره نام و پیراهن استقلال و هوادارانش در مصاحبه‌‌‌ها برزبان آورد و رویای بازی در جام جهانی مانع از تحقق انواع شعارهایش شد. بماند که در تیم ملی هم با وجود صالح حردانی و چند بازیکن آماده دیگر شانس کمی برای بازی خواهد داشت و او درحالی به استقلال پشت کرد که احتمال حضورش در تیم ملی خیلی کم است. از طرفی هواداران استقلال هم برای حمایت از کادرفنی و استمرار نتایج چندان واکنشی به نیمکت‌‌‌نشینی و بعد جدایی او نداشتند. با این اوصاف رامین از سومین تیم بزرگی که در آن حضور داشت یعنی بعد از پرسپولیس و سپاهان جدا شد. البته بعد از صحبت‌‌‌های ساپینتو، رضائیان هم واکنشی نشان داد و اظهارات ساپینتو را تکذیب کرد؛ حتی به‌‌‌فرض که رامین راست بگوید؛ اما مشخص است او دیگر جایی در استقلال نخواهد داشت و تغییری در اصل ماجرا ایجاد نمی‌‌‌شود که سر نخواستن بازیکنی با کیفیت فنی بالا دعواست.