صدای ماندگار الواح گِلی
عبدالمجید ارفعی، مترجم زبان های باستانی و از معدود افراد با توانایی رمزگشایی از خط میخی ،روزگذشته درگذشت.میراث ماندگار او چه بود؟
گروه ادب وهنر - روز گذشته عبدالمجید ارفعی، پژوهشگر برجسته زبانهای باستانی و نخستین مترجم ایرانی منشور کوروش، درگذشت. او از معدود متخصصانی بود که توانایی خواندن و ترجمه مستقیم خط میخی عیلامی و اکدی را داشت و سالها از عمر خود را صرف مطالعه و رمزگشایی گلنبشتهها و کتیبههای هخامنشی کرد. نام او بیش از همه با ترجمه دقیق و علمی منشور کوروش گره خورده است؛ ترجمهای که با وسواس و وفاداری به متن انجام شد. ارفعی همچنین در پژوهشهای مربوط به تختجمشید و متون اداری و اقتصادی باستان نقش داشت و نسل تازهای از پژوهشگران را تربیت کرد.
خبر کوتاه بود، اما سنگین؛ «عبدالمجید ارفعی مردی که سالها صدای خاموش الواح گِلی را برای ما خوانده بود، دیگردرمیان ما نیست.»
اوازمعدود ایرانیانی بود که میتوانست خط میخی، عیلامی سومری، اوستایی و پهلوی و اکدی را بدون کمترین خطایی بخواند؛ زبان هایی که هزاران سال خاموش مانده بود. نامش بیش ازهمه با ترجمه فارسی منشورکوروش به عنوان اولین مترجم این متن گره خورده است؛ متنی که یکی از مهمترین اسناد دوره هخامنشی به شمار میرود .زنده یاد ارفعی این متن را با دقتی مثالزدنی به فارسی برگرداند.
همکاری با بنیاد پژوهشی پارسه و پاسارگاد،ساخت تالارکتیبهها درموزه ملی ایران، همکاری با پرویزناتل خانلری، ترجمه گلنوشتههای تختجمشید ، متون اقتصادی واداری هخامنشی وکتیبه های بیستون تنها بخشی از فعالیت هایش بود. این استاد برجسته سال ها به دانشگاهها رفت تا نسل تازهای ازایرانشناسان را تربیت کند. شاگردانش میگویند مهمترین درسی که ازاوگرفتند، «وفاداری به متن» بود؛ نه هیجان، نه تفسیرهای شتابزده، فقط سند و دقت.
او برای یک عمر تلاش علمی، نشانها و تقدیرهای متعددی دریافت کرد؛ از جمله جایزه «سرو ایرانی» در حوزه میراث فرهنگی. اما شاید بزرگترین افتخار او، اعتمادی بود که جامعه علمی به نامش داشت.
بر اساس اعلام میراث فرهنگی استان شیرازپیکراستاد روزشنبه۹ اسفند در آرامگاه حافظ (حافظیه)و درجوارحافظ شیرازی به خاک سپرده می شود .