اولویت،حفظ قدرت در تنگه

مصطفی غنی زاده

درباره حملات آمریکا به جنوب ایران و نقض بند یک تفاهم‌نامه، مذاکرات فعلا تعلیق شده است. در عین حال باید توجه داشت که در ظاهر ماجرا ما با شلیک به کشتی‌های متخلف در مسیر جنوبی تنگه (نزدیک به عمان)، در حال نقض اولیه‌ متن هستیم. البته از نظر ما، نقض کننده اول آمریکایی‌ها هستند که بدون توجه به ترتیبات و مدیریت ایرانی به کشتی‌ها اجازه عبور داده و آن‎ها را اسکورت می‌کنند. اما در صورت ظاهری، اولین شلیک کننده ما هستیم. سپس طرف مقابل حمله می‌کند که تا به امروز شهیدی نداشته و نقاط کاملا غیرحساس بوده است.  البته ما معتقدیم در مقابل باید پاسخی گرم و اساسی داده شود که به لطف خدا، نیروهای سپاه پاسخ می‌دهند و در مقابل، آمریکا پاسخی به حملات ما به پایگاه‌هایش نمی‌دهد. توجه کنید که معادله کنونی به این شکل است. ما حمله به کشتی‌های اسکورت شده توسط آمریکا را آغاز می‌کنیم، آمریکا به نقاطی از سواحل ما حمله می‌کند، ما به پایگاه‌های آمریکا حمله می‌کنیم و سپس آمریکا هیچ پاسخی نمی‌دهد. یعنی در این معادله، تحقیر اساسی متعلق به آمریکاست که ضربه می‌خورد و پاسخی نمی‌دهد. برخی می‌گفتند که حملات موشکی به بحرین و کویت نمایشی بوده و چندان اثرگذار نبوده است. درحالی‌که تصاویر ماهواره‌ای بعدی نشان داد که ضربات اساسی بوده و دارایی‌های استراتژیک آمریکا را از بین برده است. همین امر نشان می‌دهد که برای ساختارهای تصمیم‌گیری در ایران، مسئله حفظ قدرت در تنگه مهم‎تر از اجرای تفاهم است. این معادله‌ مهم و اساسی که ایران به آمریکا حمله نظامی می‌کند و آمریکا پاسخی نمی‌دهد، خود ارزشی استراتژیک دارد. برای ایران، این امر مهم است که اعمال قدرت و حاکمیتش بر تنگه هرمز خدشه‌دار نشود، حتی اگر لازم باشد دوباره جنگ شود. پس برای جمهوری اسلامی ایران،  اعمال قدرت بر تنگه هرمز اهمیت اساسی و اصلی دارد.