100 بازی ازبزرگترین جام جهانی تاریخ برگزارشده است وحالا تنها 4مسابقه تا بسته شدن پرونده این تورنمنت باقی مانده است؛ 4مسابقهای که هرکدام بهتنهایی میتوانند اندازه یک فینال بزرگ جذابیت داشته باشند.بعد ازپایان این جام، فوتبالدوستان باید چهار سال تمام برای شروع دوباره تب جام جهانی منتظربمانند، برای همین طبیعی است که اهمیت همین چند بازی باقیمانده چند برابرشود. جذابیت ماجرا فقط به نام تیمها محدود نیست؛ درنیمهنهایی،اسپانیا و فرانسه دردیداری به مصاف هم میروند که همیشه پرهیجان، فنی و تماشایی بوده وبوی یک فینال زودرس میدهد.درسوی دیگرجدول، انگلیس وآرژانتین یک نبردکلاسیک وپرخاطره را زنده میکنند؛تقابلی که ناخودآگاه ذهن را به تاریخ، ستارهها ودوئلهای فراموشنشدنی 1986 میبرد. هرنتیجهای که دراین دوبازی رقم بخورد،هم فینال وهم دیدارردهبندی را به مسابقهای مهم وتماشایی تبدیل خواهدکرد؛ حتی شاید دریکی ازهمین دوبازی پایانی، شاهد نخستین رویارویی لیونل مسی ولامین یامال هم باشیم. با این حال، مهمترین نکته نیمهنهایی این دوره آن است که برای نخستین بار،هرچهارتیم برترردهبندی جهانی فیفا به جمع چهارتیم پایانی جام جهانی رسیدهاند؛اتفاقی تاریخی که ارزش و کیفیت این نیمهنهایی را دوچندان کرده است.
فرانسه – اسپانیا | فینال زودرس
تقابل فرانسه واسپانیا ازآن دست بازیهایی است که خیلیها دوست داشتند درفینال ببینند، اما حالا نیمهنهایی چنین دوئل بزرگی را پیش روی فوتبالدوستان گذاشته است. نبرد خروسها وماتادورها همواره آبستن حوادث بوده وآخرین رویارویی آنها که۵ بر۴ به سود لاروخا پایان یافت، نوید یک جنگ تمامعیار را میدهد. اسپانیا مسیربسیار سختی را طی کرد وبا عبورازسدپرتغال (تیم رنک5 فیفا) وبلژیک(رنک ۹) با گلهای لحظات پایانی، شخصیت تیمی خود را نشان داد. در سمت مقابل، تنها چالش جدی فرانسویها دردورحذفی دیداربا مراکش بود که به راحتی پیروزشدند. بسیاری به دلیل حضورفوقستارهها، فرانسه را ازپیش برنده میدانند، اما اسپانیا نشان داده با تاکتیک حفظ توپ و بازی مالکانه میتواند هرتیمی را خسته وزمینگیرکند.دراین نبرد، نگاهها به دوئل امباپه ویامال دوخته شده، اما تحلیلگران منتظر رویارویی یامال ومایکل اولیسه هستند؛دوبازیکنی که نبض حملات تیمشان را دردست دارند. یامال اگرچه هنوزبه فرم آرمانی نرسیده ودر سیستم محافظهکارانهتراسپانیا، بدون مدافع توانمند درفضاسازی مثل کانده درپشت سرش بازی میکند، اما همچنان کلیدیترین مهره لاروخا است و باید نبوغ خود را دراین میدان بزرگ ثابت کند.
انگلیس – آرژانتین | «رقص آخر» مسی؟
تقابل انگلیس وآرژانتین ناخودآگاه ما را به جام۱۹۸۶میبرد؛ جایی که مارادونا یکتنه سهشیرها را نابود کرد.حالا همه چشمها به مسی است تا تاریخ را تکرارکند، اما کفه ترازو به وضوح سمت انگلیسیها سنگینی میکند. واقعیت این است که آرژانتین میبرد، اما جان میکند. شاگردان اسکالونی درچهاردیدارآخر برابراردن، کیپورد، مصر و سوئیس موفق به کلینشیت نشدند واین یعنی خط دفاعی آلبیسلسته بهویژه درکنارهها آسیبپذیراست. برابرتیمی مثل انگلیس که وینگرهای سرعتی وفیزیکی دارد، این ضعف میتواند بسیارخطرناک باشد. از طرف دیگر،فرم نهچندان مطمئن امیلیانومارتینز، افت لائوتارو،کمفروغ بودن خولیان آلوارز و وابستگی شدید تیم به مسی، نگرانیهای جدی برای هواداران آرژانتین ایجاد کرده است.مسی همچنان موثرترین بازیکن تیمش است،اما طبیعتا دیگرنمیتواند درهمه دقایق همان فشار ودوندگی گذشته را داشته باشدوهمین موضوع گاهی آرژانتین را درفاز دفاعی تیمی10نفره می برد.آرژانتین تا این مرحله مسیرآسان اما پرماجرایی داشت وبا هیچ تیمی از۱۵رده برترفیفا روبهرونشد. آنها هر سه بازی حذفی را۱۲۰دقیقهای بردند وخستهترازرقیب هستند.درطرف مقابل،انگلیس روندی رو به رشد داشته ومهمترازهمه اینکه بازیهایش را در90دقیقه تمام کرده است. سهشیرها هم ازنظر بدنی آمادهتربه این مسابقه میرسند وهم روی نیمکت دست بازتری دارند. جود بلینگام با فرم درخشانش به یکی ازمهمترین بازیکنان تورنمنت تبدیل شده ودر کنارهری کین، ستون اصلی حملات انگلیس است.اگرقرارباشدکفه ترازو را پیش ازشروع مسابقه کمی سنگینتربدانیم، فعلا این برتری نسبی به سمت انگلیس است؛تیمی که هم متوازنتربه نظرمیرسد،هم مهرههای متنوعتری دارد وهم کمتر ازآرژانتین فرسوده شده است. با این حال، تا وقتی مسی درزمین باشد، هیچ پیشبینیای قطعی نخواهد بود؛ شاید این بازی آخرین رقص اودرجام جهانی باشد، یا شاید شبی دیگربرای نمایش جادویی اش.