پشت پرده پاداش تجاری آمریکا به ابوظبی
انتشار یک سند تازه از سوی وزارت بازرگانی آمریکا، بار دیگر نام امارات را در پرونده تجاوز علیه ایران برجسته کرده است؛ سندی که در ظاهر به تسهیل مقررات صادراتی و ارتقای جایگاه تجاری ابوظبی مربوط میشود، اما در واقع نشانهای از پاداش به کشوری است که در جنگ علیه ایران، نقشی فراتر از یک میزبان ایفا کرده است. این سند، در کنار گزارشها و شواهد ماههای گذشته، تصویری کاملتر از نقش مخرب ابوظبی در این جنگ ارائه میدهد.
کاظم غریبآبادی، معاون وزیر خارجه، با اشاره به همین سند تصریح کرده است که این «رسوایی ابوظبی» دارای «مسئولیت بینالمللی و آثار حقوقی مستقیم» است و امارات باید پاسخگو باشد. همین موضع نشان میدهد ماجرا از یک همسویی سیاسی فراتر رفته و در سطح مسئولیت حقوقی دولتها قابل پیگیری است.
اهمیت این سند از آن روست که نقش امارات در جنگ با ایران را از سطح گمانهزنی سیاسی خارج میکند. وقتی کشوری پس از همراهی با یک عملیات نظامی، از سوی دولت آمریکا مشمول تسهیلات صادراتی و ارتقای جایگاه تجاری میشود، این موضوع میتواند نشانهای از نوعی پاداش سیاسی ـ اقتصادی برای یک شریک فعال باشد.
ارتباط با موساد علیه ایران
البته این سند تنها شاهد موجود نیست. پیش از این، گزارش «والاستریت ژورنال» درباره سفرهای محرمانه «دیوید بارنیا»، رئیس موساد، به امارات در بحبوحه جنگ، جنجالبرانگیز شده بود. بر اساس این گزارش، رئیس سازمان جاسوسی موساد دستکم دوبار در جریان جنگ به امارات سفر کرده بود تا درباره جنگ با ایران هماهنگیهایی انجام دهد. این گزارش در کنار روابط آشکار امنیتی و نظامی ابوظبی با تلآویو، نشان میداد که امارات از جایگاه یک بازیگر بیطرف منطقهای فاصله گرفته و به بخشی از سازوکار هماهنگی در جنگ علیه ایران تبدیل شده است.
پشتیبانی جنگنده های آمریکایی
در روزهای اخیر نیز گزارشهایی درباره نقش برخی کشورهای عربی در حملات علیه ایران منتشر شده است. دادههای مراکز هوانوردی از پشتیبانی پایگاههایی در امارات، قطر و عربستان برای جنگندههای آمریکایی خبر دادهاند.
همزمان برخی منابع خبری مدعی شدهاند سوخترسانهای اماراتی در حملات بامداد چهارشنبه آمریکا به بنادر ایرانی نقش داشتهاند.
از سوی دیگر، شبکه «کان» اسرائیل به نقل از یک منبع عراقی مدعی شده بود که حمله شبانه به ایران، از سوی یکی از کشورهای حوزه خلیجفارس انجام شده است. هرچند در این گزارش نامی به صراحت مطرح نشد، اما مجموعه شواهد بار دیگر نگاهها را متوجه ابوظبی کرد.
گمانه هایی از حمله مستقیم به ایران
در خلال جنگ، حمله به جزیره ایرانی لاوان نیز به یکی از نقاط مبهم تبدیل شد. این حمله تنها چند ساعت پس از اعلام آتشبس میان ایران و آمریکا رخ داد. آمریکا دخالت در آن را رد کرد، اما برخی شواهد از احتمال نقش جنگندههای «میراژ ۲۰۰۰» اماراتی حکایت داشت. اندکی بعد، گزارش والاستریت ژورنال این ادعا را تقویت کرد و نوشت نقش ابوظبی در جنگ «فراتر از هماهنگی اطلاعاتی» بوده و امارات بهطور مخفیانه حملات نظامی مستقلی علیه ایران انجام داده است.
در مجموع سند اخیر وزارت بازرگانی آمریکا، مانند قطعهای مهم از یک پازل، نقشآفرینی ابوظبی در تهاجم به ایران را کاملتر میکند: میزبانی و پشتیبانی لجستیکی از ارتش آمریکا، همکاری اطلاعاتی و نظامی با اسرائیل، احتمال مشارکت مستقیم در حمله به خاک ایران و دریافت امتیازات اقتصادی پس از جنگ. کنار هم قرار گرفتن این قطعات، نقش مخرب امارات را بیش از گذشته آشکار کرده و لزوم پاسخگویی ابوظبی را به یک مطالبه جدی و اجتنابناپذیر تبدیل میسازد.