چهره های دوگانه جام جهانی
شایان الهآبادی
در بسیاری از تورنمنتهای بزرگ، معمولا انتظار داریم که فوقستارهها و تیمهای ریشهدار درخشش همیشگی خود را داشته باشند و بار مسابقات را به دوش بکشند. اما در این بین، گاهی همین نامهای بزرگ و پرآوازه اصلا انتظارات را برآورده نمیکنند و در کمال ناباوری در زمین مسابقه محو میشوند. در نقطه مقابل، بازیکنان و تیمهایی که شاید اصلا انتظاری از آن ها نداریم، ناگهان تبدیل به ستارههای بیبدیل جام میشوند و چشمها را خیره میکنند. این دوره هم از همان جامها بود؛ جامی که در آن، هم چند نام بزرگ کمتر از حد انتظار ظاهر شدند و هم چند تیم و بازیکن، فراتر از پیشبینیها رفتند.
تیمها و بازیکنان کمتر از حد انتظار
اروگوئه | اروگوئه یکی از آن تیمهایی بود که انتظارات زیادی از آن ها داشتیم. تیمی که مهرههای سرشناسی داشت و در مقدماتی جام جهانی هم بازیهای دیدنی و خوبی به نمایش گذاشت. اما در جام، اصلا عملکرد قابل قبولی از این تیم ندیدیم. آن ها حتی از پس عربستان که از اسپانیا 4 گل خورد و کیپورد هم برنیامدند. به نظر میرسید رویکرد تاکتیکی و مدیریتی مارچلو بیلسا جواب نداده و بازیکنان با او به مشکل خوردهاند؛ همین موضوع باعث شد در مرحله گروهی هیچ بردی کسب نکنند. فدراسیون هم فورا بیلسا را اخراج کرد تا دیهگو فورلان، اسطوره فوتبال این کشور، جانشین او شود.
آلمان | عجیب است که ژرمنها، قهرمان 4 دوره جهان، پس از سالها ناکامی در دور گروهی بالاخره توانستند صعود کنند اما به راحتی از جام کنار رفتند و مغلوب پاراگوئه شدند. این شکست تلخ باعث شد فدراسیون فوتبال آلمان برای جلوگیری از ناکامیهای پیدرپی، یولیان ناگلزمن را سریعا برکنار کند. حالا احتمال میرود یورگن کلوپ به عنوان یک مربی تحولگرا روی نیمکت مانشافت بنشیند تا این تیم را دوباره احیا کند.
رونالدو | بهترین گلزن تاریخ فوتبال ملی در این جام هم چندان خوب ظاهر نشد و تنها 3 گل به ثمر رساند؛ دو گل برابر ازبکستان و یک پنالتی مقابل کرواسی. واقعیت این است که اگر آن پنالتی نبود، رونالدو در مرحله حذفی هیچ گلی نزده بود. با وجود سن بالا، انتظار میرفت او به عنوان یک رهبر تاثیرگذاری بیشتری در روند تیم داشته باشد که این طور نشد.
لوییز دیاز | دیاز فصل گذشته در بایرن حسابی روی فرم بود و همه انتظار داشتند در کلمبیا رهبر خط حمله باشد. اما او هم تنها در بازی با ازبکستان یک گل و یک پاس گل ثبت کرد و پس از آن کاملا خاموش شد، به طوری که اثری از یکی از بهترین وینگرهای چپ جهان ندیدیم.
برونو فرناندز | بهترین بازیکن لیگ برتر انگلیس نتوانست انتظارات را برآورده کند. او به قدری کمفروغ بود که برخی رسانهها او را مشکل اصلی پرتغال میدانستند. بازیکنی که با پاسهای کلیدیاش رکورد پاس گل را در انگلیس شکست، در این جام نتوانست مهاجمان پرتغال را به خوبی تغذیه کند و اثری از خلاقیت همیشگیاش نبود.
تیم ها و بازیکنان بیشتر از حد انتظار
نروژ | وایکینگها صبورترین تیم جام بودند و پلهپله بالا آمدند و در گروه مرگ هم دوم شدند و حتی برزیل را هم مغلوب کردند. نروژ شاید تیم کمتجربهای بود و تنها یک تاکتیک مشخص داشت؛ خوب دفاع کن و توپ را به هالند برسان! اما همین روش نتیجه داد و هالند با هوشمندیاش 7 گل در 5 مسابقه زد. آن ها در نهایت به دلیل تجربه کمتر مغلوب انگلیس شدند اما بدون شک تیمی بودند که فراتر از تصور ظاهر شدند.
مراکش | باورش سخت است که شیرهای اطلس در سال 2010 در رتبه 77 جهان بودند و حالا در رده 6 قرار دارند! تیمی که در 16 سال پیشرفت خیرهکنندهای داشته و نمایش فوتبال چشمنواز از آن ها دیگر عادی شده است. مراکشیها بدشانس بودند که در یکچهارم به سد محکم فرانسه خوردند و اشرف حکیمی و یارانش برابر خروسهای تا دندان مسلح حرفی برای گفتن نداشتند. اما همین که تیمهای بزرگ از رویارویی با این نماینده آفریقا هراس دارند، یعنی مراکش مسیر درستی را طی کرده است.
اویارزابال | یکی از بازیکنانی که در این جام کمتر از حقش دیده شده اویارزابال است؛ بازیکنی که تا این جا بیشترین تاثیرگذاری را در لاروخا داشته اما رسانه خاصی ندارد. او با 4 گل و یک پاس گل، بازیکنی مثل فران تورس را نیمکتنشین کرده است. دلافوئنته به این مهاجم کارکشته اعتماد کامل دارد و او هم به بهترین شکل جواب این اعتماد را داده است.
بلینگام | اگر قبل از جام میگفتیم بلینگام یکی از موثرترین بازیکنان تورنمنت خواهد بود، شاید کسی باورش نمیشد؛ به خصوص پس از فصل سختی که در رئال داشت. اما در انگلیس، توماس توخل آزادی عمل همیشگی را به او داد و نتیجهاش درخشش با 6 گل و یک پاس گل در 6 بازی بود. جالب این که 5 گل او برابر رقبای سرسختی به ثمر رسید (یک گل به کرواسی، دو گل به مکزیک و دو گل به نروژ). بلینگام با این فرم ایدهآل، فردا شب کار را برای هافبکهای جنگنده آلبیسلسته بسیار سخت خواهد کرد.
اودگارد| سالها پیش در روزهایی که خبری از یامالها نبود، او در 16 سالگی برای رئال بازی کرد اما رقابت با کروس و مودریچ برای یک نوجوان سخت بود. او مسیرش را در سوسیداد و سپس آرسنال پیدا کرد و در نهایت کاپیتان توپچیها شد. با وجود فصل پیش که پر از مصدومیتهای گاه و بیگاه بود، در نروژ شرایط متفاوتی داشت و با ثبت 4 پاس گل در 5 بازی، یکی از بهترینهای تیمش و رهبر اصلی میانه میدان بود.
براهیم دیاز | براهیم در ماههای گذشته فشار روانی زیادی را تحمل کرد؛ بازیکنی که چند ماه قبل در فینال جام ملتها پنالتیاش را از دست داد و تیمش بازی را واگذار کرد. اما او ناامید نشد و در این تورنمنت چهرهای متفاوت از خودش نشان داد و با جسارت، تحرک و تاثیرگذاریاش در فاز هجومی، به یکی از رهبران تیمش تبدیل شد و در چند مسابقه نقشی کلیدی داشت.
تیمها و بازیکنان کمتر از حد انتظار
اروگوئه | اروگوئه یکی از آن تیمهایی بود که انتظارات زیادی از آن ها داشتیم. تیمی که مهرههای سرشناسی داشت و در مقدماتی جام جهانی هم بازیهای دیدنی و خوبی به نمایش گذاشت. اما در جام، اصلا عملکرد قابل قبولی از این تیم ندیدیم. آن ها حتی از پس عربستان که از اسپانیا 4 گل خورد و کیپورد هم برنیامدند. به نظر میرسید رویکرد تاکتیکی و مدیریتی مارچلو بیلسا جواب نداده و بازیکنان با او به مشکل خوردهاند؛ همین موضوع باعث شد در مرحله گروهی هیچ بردی کسب نکنند. فدراسیون هم فورا بیلسا را اخراج کرد تا دیهگو فورلان، اسطوره فوتبال این کشور، جانشین او شود.
آلمان | عجیب است که ژرمنها، قهرمان 4 دوره جهان، پس از سالها ناکامی در دور گروهی بالاخره توانستند صعود کنند اما به راحتی از جام کنار رفتند و مغلوب پاراگوئه شدند. این شکست تلخ باعث شد فدراسیون فوتبال آلمان برای جلوگیری از ناکامیهای پیدرپی، یولیان ناگلزمن را سریعا برکنار کند. حالا احتمال میرود یورگن کلوپ به عنوان یک مربی تحولگرا روی نیمکت مانشافت بنشیند تا این تیم را دوباره احیا کند.
رونالدو | بهترین گلزن تاریخ فوتبال ملی در این جام هم چندان خوب ظاهر نشد و تنها 3 گل به ثمر رساند؛ دو گل برابر ازبکستان و یک پنالتی مقابل کرواسی. واقعیت این است که اگر آن پنالتی نبود، رونالدو در مرحله حذفی هیچ گلی نزده بود. با وجود سن بالا، انتظار میرفت او به عنوان یک رهبر تاثیرگذاری بیشتری در روند تیم داشته باشد که این طور نشد.
لوییز دیاز | دیاز فصل گذشته در بایرن حسابی روی فرم بود و همه انتظار داشتند در کلمبیا رهبر خط حمله باشد. اما او هم تنها در بازی با ازبکستان یک گل و یک پاس گل ثبت کرد و پس از آن کاملا خاموش شد، به طوری که اثری از یکی از بهترین وینگرهای چپ جهان ندیدیم.
برونو فرناندز | بهترین بازیکن لیگ برتر انگلیس نتوانست انتظارات را برآورده کند. او به قدری کمفروغ بود که برخی رسانهها او را مشکل اصلی پرتغال میدانستند. بازیکنی که با پاسهای کلیدیاش رکورد پاس گل را در انگلیس شکست، در این جام نتوانست مهاجمان پرتغال را به خوبی تغذیه کند و اثری از خلاقیت همیشگیاش نبود.
تیم ها و بازیکنان بیشتر از حد انتظار
نروژ | وایکینگها صبورترین تیم جام بودند و پلهپله بالا آمدند و در گروه مرگ هم دوم شدند و حتی برزیل را هم مغلوب کردند. نروژ شاید تیم کمتجربهای بود و تنها یک تاکتیک مشخص داشت؛ خوب دفاع کن و توپ را به هالند برسان! اما همین روش نتیجه داد و هالند با هوشمندیاش 7 گل در 5 مسابقه زد. آن ها در نهایت به دلیل تجربه کمتر مغلوب انگلیس شدند اما بدون شک تیمی بودند که فراتر از تصور ظاهر شدند.
مراکش | باورش سخت است که شیرهای اطلس در سال 2010 در رتبه 77 جهان بودند و حالا در رده 6 قرار دارند! تیمی که در 16 سال پیشرفت خیرهکنندهای داشته و نمایش فوتبال چشمنواز از آن ها دیگر عادی شده است. مراکشیها بدشانس بودند که در یکچهارم به سد محکم فرانسه خوردند و اشرف حکیمی و یارانش برابر خروسهای تا دندان مسلح حرفی برای گفتن نداشتند. اما همین که تیمهای بزرگ از رویارویی با این نماینده آفریقا هراس دارند، یعنی مراکش مسیر درستی را طی کرده است.
اویارزابال | یکی از بازیکنانی که در این جام کمتر از حقش دیده شده اویارزابال است؛ بازیکنی که تا این جا بیشترین تاثیرگذاری را در لاروخا داشته اما رسانه خاصی ندارد. او با 4 گل و یک پاس گل، بازیکنی مثل فران تورس را نیمکتنشین کرده است. دلافوئنته به این مهاجم کارکشته اعتماد کامل دارد و او هم به بهترین شکل جواب این اعتماد را داده است.
بلینگام | اگر قبل از جام میگفتیم بلینگام یکی از موثرترین بازیکنان تورنمنت خواهد بود، شاید کسی باورش نمیشد؛ به خصوص پس از فصل سختی که در رئال داشت. اما در انگلیس، توماس توخل آزادی عمل همیشگی را به او داد و نتیجهاش درخشش با 6 گل و یک پاس گل در 6 بازی بود. جالب این که 5 گل او برابر رقبای سرسختی به ثمر رسید (یک گل به کرواسی، دو گل به مکزیک و دو گل به نروژ). بلینگام با این فرم ایدهآل، فردا شب کار را برای هافبکهای جنگنده آلبیسلسته بسیار سخت خواهد کرد.
اودگارد| سالها پیش در روزهایی که خبری از یامالها نبود، او در 16 سالگی برای رئال بازی کرد اما رقابت با کروس و مودریچ برای یک نوجوان سخت بود. او مسیرش را در سوسیداد و سپس آرسنال پیدا کرد و در نهایت کاپیتان توپچیها شد. با وجود فصل پیش که پر از مصدومیتهای گاه و بیگاه بود، در نروژ شرایط متفاوتی داشت و با ثبت 4 پاس گل در 5 بازی، یکی از بهترینهای تیمش و رهبر اصلی میانه میدان بود.
براهیم دیاز | براهیم در ماههای گذشته فشار روانی زیادی را تحمل کرد؛ بازیکنی که چند ماه قبل در فینال جام ملتها پنالتیاش را از دست داد و تیمش بازی را واگذار کرد. اما او ناامید نشد و در این تورنمنت چهرهای متفاوت از خودش نشان داد و با جسارت، تحرک و تاثیرگذاریاش در فاز هجومی، به یکی از رهبران تیمش تبدیل شد و در چند مسابقه نقشی کلیدی داشت.