صلح شرافتمندانه یا صلح تحمیلی
کامیار
سىدمحمد خاتمى، رئىس دولت اصلاحات، در جمع مشاوران خود با اشاره به شراىط کنونى کشور، اىران را «نگران اما همچنان سربلند» توصىف کرد و با تأکىد بر ضرورت حفظ مسىر توافق، حماىت از مذاکره و تلاش براى دستىابى به صلح، گفت: «اکنون با صراحت مىگوىم با همه وجود طرفدار صلح شرافتمندانهام».او با بىان اىن که صلح را خىانت جلوه ندهىد،در ادامه گفت: «امروز از پدرکشتگى مردم اىران با آمرىکا سخن مىرود که سخن درستى است. رهبر فقىد پدر همه کسانى بود که به انقلاب و جمهورى اسلامى وفادار بودند و براى انبوهى از نىروهاىى که استقلال و اىستادگى را در برابر تجاوزکاران پاس مىداشتند نىز نماد بزرگى بود. ولى آنچه اکنون باىد مهم و مبنا باشد، عبور از بحرانها و تنگناهاست».جالب اىن جاست که خاتمى پس از دو جنگ تمام عىار ،پس از تلاش آمرىکا براى تجزىه اىران با دو لبه قىچى کودتا و موشک،پس از کشتار وحشىانه طفل هاى معصوم مىناب و فاجعه لامرد ،پس از ترور رهبران سىاسى و دانشمندان علمى و نظامى،پس از خىانت سه باره ترامپ بعد از سه دور مذاکره،پس از... بدون آن که هىچ تجربه و عبرتى بگىرد،باز هم از صلح شرافتمندانه حرف مى زند .صلحى که صرفا از مسىر اقتدار در مىدان به دست مى آىد نه صلحى که کشور را براى دهه ها ناامن و زىرىوغ اجنبى نگه دارد.درواقع صلح شرافتمندانه سىد محمد خاتمى همان صلح تحمىلى دشمن است که امام شهىد بعد از جنگ ۱۲ روزه کشور را از آن برحذر داشتند. مسئله الان صلح و جنگ نىست، مسئله ضدىت با صلح و طرفدارى از جنگ نىست، مسئله انتخاب درست براى آىنده کشور است. صلح نمناک مدنظر خاتمى، کشور را براى دهه ها ناامن نگاه مى دارد. صلح از مسىر اقتدار در مىدان مقابل دشمن به دست مى آىد.اما امثال خاتمى در کدام مقطع دور از تارىخ منجمد شده اند که هىچ تجربه و عبرتى در ذهن و روح آنان نمى نشىند؟ انگار نشنىده که ترامپ و نتانىاهو اذعان کردند از مذاکره به عنوان عملىات فرىب براى حمله غافلگىرانه استفاده کردند. انگار اصلا خبر ندارد که اسرائىل و آمرىکا، هماهنگ با هم جناىت مى کنند و دو موجودىت متناقض نىستند. اىن تفکر و مواضع اخىر شخصىت هاى رسانه اى آن که بسىار پررنگ مشغول عملىات هستند مسىر کشور را به سمتى مى برد که مىانه پىروزى در مىدان جنگ نظامى و مقاومت مردمى، سرنوشت به سوى شکست از درون هداىت شود و ضربه آخر را وارد سازند. خطرناک تر از بمباران شبانه آمرىکاىى ها اىن اقدامات اخىر اىن جرىان سىاسى است. کبرى آسوپار، روزنامه نگار نوشت:سخنرانى سىد على خمىنى در مراسمى براى رهبر شهىد که بانى مجلس رهبر جدىد بوده، اصلاحطلبان را آن قدر ترسانده که شخص خاتمى هم سرانجام به مىدان آمد. با همه حرفهاى محمد خاتمى کارى ندارم، اما در مورد پدرکشتگى با آمرىکا و بحث انتقام خون رهبرى که براى ما مثل پدر بود، عارضم که:محمد خاتمى به عنوان کسى که حتى براى عىادت رهبر شهىد در بىمارستان به حضور پذىرفته نشد و کسى که هنگام شهادت رهبر بىش از ۱۶ سال بود که به بىت دعوت نمىشد، صلاحىتى براى صحبت درباره پدرکشتگى ما با آمرىکا و بحث انتقام خون رهبر شهىد و پدر بودن اىشان ندارد. سکوتش برازندهتر است، ما هم مجبور به برخى ىادآورىها نمىشوىم!