خروسها و سهشیرها در جستوجوی پایانی آبرومندانه
شایان الهآبادی
مدال برنز جام جهانی همیشه حسی دوگانه در قلب هواداران دارد؛ ترکیبی از افتخار ایستادن روی سکو و حسرت نرسیدن به فینال. فرانسه و انگلیس، دو مدعی اصلی قهرمانی که با رویاهای بزرگ پا به مسابقات گذاشته بودند، حالا پس از شکستهایی ناباورانه در نیمهنهایی باید برای مقام سومی بجنگند. خروسها که با اقتدار تا نیمهنهایی پیش آمده بودند، اسیر قدرتنمایی اسپانیا شدند و با نتیجه صفر-2 تن به شکست دادند. در سوی دیگر، سهشیرها در حالی که تا دقایق پایانی با گل آنتونی گوردون پیش بودند، با درخشش لیونل مسی و دریافت دو گل دیرهنگام، با نتیجه 2-1 مغلوب شدند تا حسرت 60 ساله آنها برای فتح جامی معتبر تمدید شود. این دیدار بیش از آنکه نبردی صرفا برای کسب مدال برنز باشد؛ جدالی است که مربیان باید تصمیم بگیرند آیا به ستارگان خسته خود استراحت و به بازیکنانی که کمتر بازی کردهاند میدان دهند یا با تمام قوا برای پایانی آبرومندانه به میدان بروند.
فرانسه آخرین ماموریت دشان و انگیزه امباپه
فرانسه تا پیش از نیمهنهایی یکی از کاملترین تیمهای تورنمنت به نظر میرسید. عبور آرام از مرحله گروهی، بردهای حسابشده در مراحل حذفی و درخشش ستارههایی مثل امباپه، اولیسه و دمبله، این تیم را در مسیر قهرمانی نگه داشته بود. حتی خط میانی فرانسه هم که پیش از شروع مسابقات نقطهضعف احتمالی تیم تلقی میشد، عملکردی فراتر از انتظار داشت. اما برابر اسپانیا، همهچیز از هم پاشید؛ خط حمله فرانسه از کار افتاد و مصدومیت ویلیام سالیبا هم ضربه بزرگی به ساختار دفاعی تیم زد. برای فرانسه، کسب مقام سوم شاید افتخار چشمگیری نباشد، اما این مسابقه یک دلیل احساسی بزرگ دارد؛ آخرین حضور دیدیه دشان روی نیمکت خروسها. دشان که در این مسابقات مادرش را هم از دست داد، پس از ۱۴ سال و کسب عناوین متعدد، از هدایت تیم ملی کنار میرود و زیدان اسطوره فرانسویها جایگزین او خواهد شد. از سوی دیگر، انگیزه فردی کیلیان امباپه به اوج خود رسیده است. او با هشت گل زده، در رقابت شانه به شانه با مسی برای فتح کفش طلا قرار دارد (مسی با ۴ پاس گل بالاتر از امباپه با ۳ پاس گل است). ضمن اینکه امباپه تنها یک گل تا رسیدن به رکورد ۲۱ گل مسی در تاریخ جام جهانی فاصله دارد. با وجود غیبت قطعی ویلیام سالیبا به دلیل مصدومیت، انتظار میرود دشان به بازیکنانی چون رایان چرکی و مارکوس تورام که فرصت کمتری داشتهاند، میدان بدهد.
انگلیس امید به یک نمایش بهتر
انگلیس هم مسیری پرنوسان اما امیدوارکننده را پشت سر گذاشت. سهشیرها با وجود سختیهای فراوان، تا نیمهنهایی پیش رفتند و نشان دادند که در بازیهای بزرگ میتوانند رقابتی بمانند. با این حال، شکست دیرهنگام مقابل آرژانتین ضربهای جدی به روحیه تیم زد و بار دیگر بحثها درباره آینده کادر فنی و بازیکنان کلیدی را داغ کرد که توخل مناسب انگلیس نیست و باید اخراج شود اما نمیشود تاثیر او در این مدت را نادیده گرفت، توخل در این مدت در بازیهای رسمی فقط یک بار باخته آن هم به همین آرژانتین در نیمه نهایی. درست است که توخل بعد از بازی نیمه نهایی گفته بود یکی از بهترین بازیهای تیمش بوده و از تصمیماتش دفاع کرد اما با اینحال او پس از باخت دراماتیک به آرژانتین و انتقادات بابت تعویضهای تدافعیاش، به شدت نیازمند یک پیروزی است تا فضای تیم را آرام کند. انگلیس در تورنمنتهای اخیر همواره در مراحل پایانی ناکام مانده و این بازی فرصتی است تا نشان دهند عملکرد کلی آنها در جام جهانی مثبت بوده است. با توجه به خستگی مفرط ستارگانی چون هری کین و جود بلینگهام و مصدومیت دکلان رایس، توخل به احتمال زیاد ترکیبی کاملا متفاوت و ناآشنا را روانه میدان خواهد کرد. بازیکنان تشنه اثبات تواناییهایشان نظیر کوبی ماینو، اولی واتکینز، ایوان تونی و ابرچی ازه، شانس بالایی برای حضور در ترکیب اصلی و درخشش در این آوردگاه بزرگ دارند.
نبرد سرعت و تکنیک در غیاب ستارهها
با اعمال سیستم چرخشی، نبرد تاکتیکی دو تیم شکل جدیدی به خود میگیرد. عمق ترکیب فرانسه به قدری قدرتمند است که حتی در غیاب همزمان دمبله، اولیسه و بارکولا، بازیکنانی مانند دزیره دوئه و چرکی میتوانند با حرکات فریبنده در مناطق کناری و فرار به پشت مدافعان، خط دفاعی انگلیس را به شدت آزار دهند. در مقابل، انگلیس توخل احتمالا به بازی مستقیمتر و انتقال سریع توپ روی خواهد آورد. با خروج احتمالی کین و بلینگهام از ترکیب اصلی، حضور بازیکنان سرعتی مانند مارکوس رشفورد و نونی مادوئکه میتواند زهر حملات انگلیس را افزایش دهد و استفاده از واتکینز به عنوان مهاجم نوک، کانالهای دفاعی فرانسه را برای فرارهای عمقی هدف قرار خواهد داد. در نهایت تیمی برنده خواهد بود که بازیکنان جایگزینش، انگیزه بیشتری برای اثبات شایستگیهای خود داشته باشند.
فرانسه آخرین ماموریت دشان و انگیزه امباپه
فرانسه تا پیش از نیمهنهایی یکی از کاملترین تیمهای تورنمنت به نظر میرسید. عبور آرام از مرحله گروهی، بردهای حسابشده در مراحل حذفی و درخشش ستارههایی مثل امباپه، اولیسه و دمبله، این تیم را در مسیر قهرمانی نگه داشته بود. حتی خط میانی فرانسه هم که پیش از شروع مسابقات نقطهضعف احتمالی تیم تلقی میشد، عملکردی فراتر از انتظار داشت. اما برابر اسپانیا، همهچیز از هم پاشید؛ خط حمله فرانسه از کار افتاد و مصدومیت ویلیام سالیبا هم ضربه بزرگی به ساختار دفاعی تیم زد. برای فرانسه، کسب مقام سوم شاید افتخار چشمگیری نباشد، اما این مسابقه یک دلیل احساسی بزرگ دارد؛ آخرین حضور دیدیه دشان روی نیمکت خروسها. دشان که در این مسابقات مادرش را هم از دست داد، پس از ۱۴ سال و کسب عناوین متعدد، از هدایت تیم ملی کنار میرود و زیدان اسطوره فرانسویها جایگزین او خواهد شد. از سوی دیگر، انگیزه فردی کیلیان امباپه به اوج خود رسیده است. او با هشت گل زده، در رقابت شانه به شانه با مسی برای فتح کفش طلا قرار دارد (مسی با ۴ پاس گل بالاتر از امباپه با ۳ پاس گل است). ضمن اینکه امباپه تنها یک گل تا رسیدن به رکورد ۲۱ گل مسی در تاریخ جام جهانی فاصله دارد. با وجود غیبت قطعی ویلیام سالیبا به دلیل مصدومیت، انتظار میرود دشان به بازیکنانی چون رایان چرکی و مارکوس تورام که فرصت کمتری داشتهاند، میدان بدهد.
انگلیس امید به یک نمایش بهتر
انگلیس هم مسیری پرنوسان اما امیدوارکننده را پشت سر گذاشت. سهشیرها با وجود سختیهای فراوان، تا نیمهنهایی پیش رفتند و نشان دادند که در بازیهای بزرگ میتوانند رقابتی بمانند. با این حال، شکست دیرهنگام مقابل آرژانتین ضربهای جدی به روحیه تیم زد و بار دیگر بحثها درباره آینده کادر فنی و بازیکنان کلیدی را داغ کرد که توخل مناسب انگلیس نیست و باید اخراج شود اما نمیشود تاثیر او در این مدت را نادیده گرفت، توخل در این مدت در بازیهای رسمی فقط یک بار باخته آن هم به همین آرژانتین در نیمه نهایی. درست است که توخل بعد از بازی نیمه نهایی گفته بود یکی از بهترین بازیهای تیمش بوده و از تصمیماتش دفاع کرد اما با اینحال او پس از باخت دراماتیک به آرژانتین و انتقادات بابت تعویضهای تدافعیاش، به شدت نیازمند یک پیروزی است تا فضای تیم را آرام کند. انگلیس در تورنمنتهای اخیر همواره در مراحل پایانی ناکام مانده و این بازی فرصتی است تا نشان دهند عملکرد کلی آنها در جام جهانی مثبت بوده است. با توجه به خستگی مفرط ستارگانی چون هری کین و جود بلینگهام و مصدومیت دکلان رایس، توخل به احتمال زیاد ترکیبی کاملا متفاوت و ناآشنا را روانه میدان خواهد کرد. بازیکنان تشنه اثبات تواناییهایشان نظیر کوبی ماینو، اولی واتکینز، ایوان تونی و ابرچی ازه، شانس بالایی برای حضور در ترکیب اصلی و درخشش در این آوردگاه بزرگ دارند.
نبرد سرعت و تکنیک در غیاب ستارهها
با اعمال سیستم چرخشی، نبرد تاکتیکی دو تیم شکل جدیدی به خود میگیرد. عمق ترکیب فرانسه به قدری قدرتمند است که حتی در غیاب همزمان دمبله، اولیسه و بارکولا، بازیکنانی مانند دزیره دوئه و چرکی میتوانند با حرکات فریبنده در مناطق کناری و فرار به پشت مدافعان، خط دفاعی انگلیس را به شدت آزار دهند. در مقابل، انگلیس توخل احتمالا به بازی مستقیمتر و انتقال سریع توپ روی خواهد آورد. با خروج احتمالی کین و بلینگهام از ترکیب اصلی، حضور بازیکنان سرعتی مانند مارکوس رشفورد و نونی مادوئکه میتواند زهر حملات انگلیس را افزایش دهد و استفاده از واتکینز به عنوان مهاجم نوک، کانالهای دفاعی فرانسه را برای فرارهای عمقی هدف قرار خواهد داد. در نهایت تیمی برنده خواهد بود که بازیکنان جایگزینش، انگیزه بیشتری برای اثبات شایستگیهای خود داشته باشند.