رمزگشایـی از پل زنی دشمن
هاشمی
دشمن صهیونیستی آمریکایی طی حملاتی تا صبح روز گذشته اقدام به هدف قراردادن حداقل 5 پل در محورهای مواصلاتی منتهی به بندر خمیر و بندرعباس کرد. هرچند که مسدودسازی محورها و پل های متعدد منتهی به بنادر جنوبی کشورمان با توجه به تعدد مسیرها برای دشمن امری بسیار سخت است اما بدیهی است که این حملات با یک راهبرد مشخص و درجهت نیل به اهدافی از سوی آمریکایی ها انجام شده است.
1. تضعیف حاکمیت ایران بر تنگه هرمز
اعمال حاکمیت ایران بر تنگه هرمز که تا امروز دشمن به رغم تلاش های بسیار زیاد نتوانسته است خللی در آن ایجاد کند، با استقرار نیروی دریایی و سامانههای نظارتی در طول سواحل و جزایر استان هرمزگان صورت می پذیرد. جزایری مانند هرمز، قشم، لارک و نیز بوموسی و تنب بزرگ و کوچک از دید ایران در تأمین امنیت و کنترل منطقه نقش راهبردی دارند. در این میان بندرعباس ستون اصلی اعمال حاکمیت و حضور عملیاتی ایران در شمال تنگه هرمز است، و بندر خمیر نقش مکمل، پشتیبانی و تقویت کنترل ساحلی و امنیت دریایی را ایفا میکند. بدیهی است که قطع محورهای مواصلاتی منتهی به این بنادر در عمل قطع خطوط لجستیک و پشتیبانی از خط مقدم اعمال حاکمیت ایران بر تنگه هرمز است و مستقیما با هدف تضعیف حاکمیت ایران بر این آبراه ارزشمند انجام شده است.
2. از بین بردن آورده های تفاهم برای ایران
تفاهم اخیر میان ایران و آمریکا به رغم عمر کوتاهی که داشت،فرصت مناسبی برای تنفس اقتصادی و نظامی کشور ایجاد کرد. با برداشته شدن محاصره دریایی بنابر آمار غیررسمی موجود در رسانه ها، ایران توانست در این مدت حدود 80 میلیون بشکه نفت صادر کند و بلافاصله پس از برداشته شدن محاصره نیز کشتی های متعددی برای تخلیه بار به سمت بنادر ایران حرکت کرده اند. این در حالی است که بندر شهید رجایی بندرعباس به تنهایی حدود ۵۳درصد از کل عملیات تخلیه و بارگیری کالا در بنادر ایران را انجام میدهد و بیش از ۸۰درصد عملیات کانتینری کشور در این بندر انجام میگیرد. بدیهی است که قطع محورهای مواصلاتی منتهی به بندرعباس می تواند موجب قفل شدن عملیات انتقال این بارها در بندر شهید رجایی و به تبع آن کاهش یکی از آورده های مهم تفاهم برای ایران شود.
3. تنگ تر کردن محاصره دریایی
بدیهی است که یکی از اهداف اصلی دشمن، افزایش فشار اقتصادی و معیشتی با محاصره است. عدم امکان ترخیص کالاهای واردشده در بندرعباس و جلوگیری از دسترسی مردم به این کالاها (که عمدتا هم کالاهای اساسی هستند) در صورت طولانی شدن روند عدم ترخیص می تواند اثرات مستقیمی بر معیشت مردم و به تبع آن ایجاد نارضایتی عمومی داشته باشد. به ویژه که عموم تحلیل ها از باقی ماندن برنامه ریزی آشوب و اغتشاش روی میز عملیاتی دشمن حکایت دارند.
1. تضعیف حاکمیت ایران بر تنگه هرمز
اعمال حاکمیت ایران بر تنگه هرمز که تا امروز دشمن به رغم تلاش های بسیار زیاد نتوانسته است خللی در آن ایجاد کند، با استقرار نیروی دریایی و سامانههای نظارتی در طول سواحل و جزایر استان هرمزگان صورت می پذیرد. جزایری مانند هرمز، قشم، لارک و نیز بوموسی و تنب بزرگ و کوچک از دید ایران در تأمین امنیت و کنترل منطقه نقش راهبردی دارند. در این میان بندرعباس ستون اصلی اعمال حاکمیت و حضور عملیاتی ایران در شمال تنگه هرمز است، و بندر خمیر نقش مکمل، پشتیبانی و تقویت کنترل ساحلی و امنیت دریایی را ایفا میکند. بدیهی است که قطع محورهای مواصلاتی منتهی به این بنادر در عمل قطع خطوط لجستیک و پشتیبانی از خط مقدم اعمال حاکمیت ایران بر تنگه هرمز است و مستقیما با هدف تضعیف حاکمیت ایران بر این آبراه ارزشمند انجام شده است.
2. از بین بردن آورده های تفاهم برای ایران
تفاهم اخیر میان ایران و آمریکا به رغم عمر کوتاهی که داشت،فرصت مناسبی برای تنفس اقتصادی و نظامی کشور ایجاد کرد. با برداشته شدن محاصره دریایی بنابر آمار غیررسمی موجود در رسانه ها، ایران توانست در این مدت حدود 80 میلیون بشکه نفت صادر کند و بلافاصله پس از برداشته شدن محاصره نیز کشتی های متعددی برای تخلیه بار به سمت بنادر ایران حرکت کرده اند. این در حالی است که بندر شهید رجایی بندرعباس به تنهایی حدود ۵۳درصد از کل عملیات تخلیه و بارگیری کالا در بنادر ایران را انجام میدهد و بیش از ۸۰درصد عملیات کانتینری کشور در این بندر انجام میگیرد. بدیهی است که قطع محورهای مواصلاتی منتهی به بندرعباس می تواند موجب قفل شدن عملیات انتقال این بارها در بندر شهید رجایی و به تبع آن کاهش یکی از آورده های مهم تفاهم برای ایران شود.
3. تنگ تر کردن محاصره دریایی
بدیهی است که یکی از اهداف اصلی دشمن، افزایش فشار اقتصادی و معیشتی با محاصره است. عدم امکان ترخیص کالاهای واردشده در بندرعباس و جلوگیری از دسترسی مردم به این کالاها (که عمدتا هم کالاهای اساسی هستند) در صورت طولانی شدن روند عدم ترخیص می تواند اثرات مستقیمی بر معیشت مردم و به تبع آن ایجاد نارضایتی عمومی داشته باشد. به ویژه که عموم تحلیل ها از باقی ماندن برنامه ریزی آشوب و اغتشاش روی میز عملیاتی دشمن حکایت دارند.