امتدادِ مشایه تا بهشتِ هشتم
نهاوندی
طنین گامهای لرزان اما استوار، در هیاهوی دلتنگی، مشهدالرضا را به کربلایی دگر پیوند زد. آیین باشکوه «جاماندگان اربعین»، همپای سراسر کشور، در پناه خورشید هشتم برگزار شد. از نخستین سپیدهدم دیروز، خیابان امام رضا(ع) و معابر منتهی به حریم قدسی، لبریز از امواج خروشان زائرانی شد که ولایت و ارادت به خاندان عصمت(ع) نخ تسبیح وحدت و همدلی شان بود تا به سوی ساحل امن رضوی روانه شوند. این راهپیمایی، تجلیگاه دلهایی بود که اگرچه در بینالحرمین و جوار ششگوشه نمیتپید، اما در آغوش پرمهر انیسالنفوس(ع) مأوا گرفت. به گزارش خراسان رضوی، سرزمین خورشید یکسر سیاهپوش بود؛ بیرقهای عزای منقش به نام اباعبدا... (ع)، پرچمهای سرخ خونخواهی و بر فراز دستهای این لشکر دلداده به اهتزاز درآمده بود. در این میانه، حضور نسلها دیدنی بود؛ از نوزادان آرمیده در کالسکه تا سالخوردگانی خسته اما مشتاق، همگی آمدند تا نام خود را در طومار عاشقان حسینی ثبت کنند و با مکتب عاشورا بیعتی دوباره بندند.
حرارت آفتاب اگرچه به سوزندگی مشایه نجف تا کربلا نبود، اما حرارت محبت این عاشقان، گداخته تر از هر آتشی مینمود. مادری که زیر لب ذکر میگفت و فرزندی که جلوتر قدم برمیداشت، پیرمردی که در جستوجوی راهی به حرم بود و جوانی که پرچم سنگین عشق را به دوش میکشید، همگی در یک نقطه مشترک بودند: دلتنگ کربلا و شاکرِ همجواری با ولینعمتشان علی بن موسی الرضا (ع). برای این زائران، بینالحرمین جایی میان مشهد تا کربلا ، گوشه ای از صحن عتیق و دارالذکر به تصویر کشیده شده بود.. هرگاه که نگاه بارانیشان به گنبد طلایی شمسالشموس گره میخورد، گویی از فراز توس به نینوا سلام میدادند و در محضر امام رئوف(ع)، زیارت اربعین را عاشقانه و مویه کنان نجوا میکردند.