
در دنیای فوتبال، ستارهها را بهخاطر جادوی ساقهایشان میشناسیم و به جز دروازهبانها، همه درگیر هندسه پا و توپ هستند. اما نادر محمدی، مدافع ایرانی، تمام این معادلات را با دستهایش برهم زده است. او که روزگاری در لیگ برتر ایران با پیراهن پیکان، تراکتور و ذوبآهن زمین فوتبال را به میدان ژیمناستیک تبدیل میکرد، حالا در لیگ دسته دو روسیه، با همان «منجنیق» معروفش خبرساز شده است.
صحنهای که به تازگی از او در تیم اسپارتاک کوستروما وایرال شد، چیزی فراتر از یک اوتدستی ساده بود. نادر با همان پشتک خیرهکنندهاش، توپ را چنان با قدرت و قوس مهندسیشده به قلب دفاع حریف فرستاد که گلنشدنش از گلشدنش سختتر بود. واکنش روسها دیدنی است؛ از گزارشگر بهتزده گرفته تا بازیکنان حریف که انگار برای اولین بار با چنین پدیدهای مواجه شده بودند. این یک «پاسگل» در ابعاد یک ضربه ایستگاهی خطرناک بود که قدرت دستهای این بازیکن را به رخ فوتبال روسیه کشید و به سرعت در بین فوتبالیهای گوشه و کنار دنیا وایرال شد. البته تاریخ فوتبال ما پیش از او هم پرتابکنندگان قابلی داشته است؛ از دوران کلاسیک اکبر میثاقیان تا پرتابهای بلند علی علیزاده. اما تفاوت محمدی در «آکروباتیکبودن» است. روش او هم مؤثرتر است و هم به لحاظ بصری، ضربان قلب تماشاگر را بالا میبرد. شاید قوانین جدید اوتدستی که زمان پرتاب را محدود میکند تشریفات دورخیز او را کم کند، اما نادر همچنان به این نمایش هیجانانگیز وفادار مانده است. او به دنیا یادآوری کرد که فوتبال، فقط بازی با پا نیست؛ گاهی یک پشتک بهموقع و یک پرتاب انفجاری، میتواند به اندازه یک شوت کاتدار، سرنوشت بازی را تغییر دهد.