printlogo


استقلال، باشگاه چندرشته‌ای یا کارخانه تولید ابهام؟

فردی مدعی شده درحال راه‌اندازی تیم ماهیگیری برای باشگاه استقلال است! البته باشگاه‌داری چندرشته‌ای، در ذات خود نه‌تنها ایراد ندارد، بلکه می‌تواند نشانه بلوغ یک مجموعه ورزشی باشد. استقلال با پشتوانه میلیون‌ها هوادار، اگر به‌طور اصولی در کشتی، بسکتبال، والیبال و فوتبال بانوان سرمایه‌گذاری کند، می‌تواند هم به توسعه ورزش کمک کند و هم دامنه اثر اجتماعی برندش را گسترش دهد. مسئله اما «تعداد رشته‌ها» نیست؛ مسئله، نسبت میان توسعه و پاسخ‌گویی است.
در استقلال امروز، فهرست تیم‌ها با سرعتی چشمگیر طولانی شده است: از تیم‌های پایه، فوتبال زنان و فوتسال تا هاکی، گلف، چوگان، رویینگ، دوچرخه‌سواری، کاراته و تکواندو. حالا هم فردی با انتشار تصاویری از حضورش در دفتر باشگاه و کنار مدیران استقلال، مدعی شده مأموریت تشکیل تیم ماهیگیری این باشگاه را بر عهده گرفته است؛ ادعایی که فعلاً باید با احتیاط به آن نگریست، اما نفس انتشارش پرسش‌برانگیز است.
هوادار استقلال حق دارد بپرسد اولویت‌های باشگاه چیست؟ پیش از گشودن جبهه‌های تازه، تکلیف بدهی‌های گذشته، پرونده فسخ‌ها و وضعیت مالی و حقوقی بازیکنانی چون بوسنیایی‌ها، نازون، جنپو و آدان چه شده است؟ هر تیم تازه، بودجه، کادر فنی، امکانات، برنامه استعدادیابی، بیمه، سفر و سازوکار نظارتی می‌خواهد. آیا برای این گسترش ناگهانی، پیوست مالی و نقشه راه وجود دارد؟ توسعه، با افزودن نام رشته‌ها به تابلوی باشگاه محقق نمی‌شود. استقلال اگر می‌خواهد یک باشگاه بزرگ چندرشته‌ای باشد، ابتدا باید گزارشی شفاف از هزینه‌ها، بدهی‌ها و اولویت‌هایش ارائه کند، وگرنه ماهیگیری، به‌جای فتح یک عرصه تازه، می‌تواند نماد صید شدن اعتماد هوادار باشد.