فتح وطنی با تعویض طلایی سهراب
شایان الهآبادی
استقلال روز گذشته در اولین بازی هفته دوم درحالی به مصاف نساجی مازندران رفت که در هفته اول لیگ برتر نمایش درخشانی داشت و با روحیه خوبی به ورزشگاه وطنی آمده بود تا بالاخره طلسم پنج ساله پیروز نشدن در این ورزشگاه را بشکند. از آن طرف هم نساجی با توجه به باخت هفته اول دوست داشت در خانه و برابر هوادارانش پیروز شود تا از بحران ابتدای فصل فاصله بگیرد. این دیدار که برخلاف بازی اول استقلال، چندان زیبا و تماشایی از آب در نیامد، بیشتر یک جنگ تاکتیکی میان مربیان دو تیم بود. استقلال که توپ و میدان را در اختیار داشت، در نیمه اول اسیر دفاع چند لایه نساجی و درخشش جعفرپور شد، اما در نیمه دوم با تغییر تاکتیک و اصرار بر ارسالهای زمینی، سرانجام قفل دروازه میزبان را با فرصتطلبی مهاجم سابقش شکست. این برد ارزشمند، استقلال را به اولین تیم شش امتیازی لیگ تبدیل کرد و نساجی را با دومین شکست متوالی به قعر جدول فرستاد.
عبور از سد جعفرپور با تعویض طلایی
سهراب بختیاریزاده برای این بازی دست به ترکیب برندهاش نزد و استقلال با همان ترکیب بازی با مس شهربابک وارد میدان شد. از همان دقایق اول، آبیها نبض بازی را در دست داشتند و نساجی هم با توجه به بازی که ارائه میداد نشان داد برای مساوی آمده است؛ چیزی که از آنها در بازی قبلی برابر گلگهر هم دیده بودیم. همین در دست داشتن توپ و میدان باعث شد آبیها در نیمه اول سه چهار موقعیت خوب داشته باشند اما هر بار به سدی محکم به نام علیرضا جعفرپور خوردند تا نیمه اول مساوی شود. اما در نیمه دوم استقلالی هجومیتر دیدیم و هر حمله آبیها بوی گل میداد. با این حال نساجی بازی را به خوبی مدیریت کرده بود تا حداقل مساوی را بگیرد. سهراب که دستش روی نیمکت خالی است، مثل بازی قبلی برای پست مهاجم هدف، آزادی را جای سحرخیزان وارد کرد و او هم ۱۲۰ ثانیه پس از ورودش جواب این اعتماد را داد و به تیم سابقش گل زد. جالب این جاست آزادی درحالی این گل سه امتیازی و مهم را زد که ۵۰۷ روز بود گلی نزده بود.
تاکتیک ویژه سهراب برای شکستن طلسم
استقلال چهار سال بود که در ورزشگاه وطنی پیروز نمیشد ولی بالاخره این طلسم شکسته شد. نکته مهم این دیدار این بود که سهراب بختیاریزاده برای باز کردن لایههای دفاعی نساجی در نیمه دوم تدابیر متفاوتی داشت. هر ارسال استقلال از کنارهها زمینی بود و آبیها روی شوتهای پشت محوطه هافبکها و اشتباه مدافعان نساجی حساب ویژهای باز کرده بودند. حتی کرنرها هم زمینی و کوتاه کار میشد. از همین تاکتیک هم آبیها به گل رسیدند؛ ارسال آسانی، کنترل قلیزاده و شوتی که بلوکه شد و در ادامه با اشتباه مدافعان و فرصتطلبی آزادی که تعویض طلایی سهراب بود، به گل تبدیل شد.
بعد از این گل هم برای مدیریت بهتر بازی، روزبه چشمی به بازی آمد تا اجازه ندهند نساجی با بازیکنان جوانش کار خاصی بکند. همه اینها نشان میدهد سهراب بختیاریزاده تیمش را با تاکتیکهای مختلف روانه میدان میکند و مربی خوشفکری است.
نساجی بازهم استقلال را نبرد!
نساجی که زمانی بازی در ورزشگاهش ترس به دل هر تیمی میانداخت، در این بازی چیزی برای گفتن نداشت. با توجه به باخت در بازی اول، به نظر میرسید نساجی برای برد به میدان میآید اما این تیم که تا به حال استقلال را نبرده، این بازی هم شکست خورد تا مجتبی حسینی، سرمربی نساجی، در دومین هفته هم طعم شکست را بچشد.
جالب این جاست که او در هر دو بازی تیمش را دفاعی راهی میدان کرده بود و در 10 دقیقه پایانی گل دریافت کرد. این درحالی است که قرمزپوشان نساجی بیشترین گل لیگ آزادگان را زدهاند و تیمی هجومی هستند. اگر حسینی میخواهد تیمش نتیجه بگیرد، بهتر است رو به بازی هجومی بیاورد تا نساجی بازهم به حریفی ترسناک برای رقبایش تبدیل شود.
عبور از سد جعفرپور با تعویض طلایی
سهراب بختیاریزاده برای این بازی دست به ترکیب برندهاش نزد و استقلال با همان ترکیب بازی با مس شهربابک وارد میدان شد. از همان دقایق اول، آبیها نبض بازی را در دست داشتند و نساجی هم با توجه به بازی که ارائه میداد نشان داد برای مساوی آمده است؛ چیزی که از آنها در بازی قبلی برابر گلگهر هم دیده بودیم. همین در دست داشتن توپ و میدان باعث شد آبیها در نیمه اول سه چهار موقعیت خوب داشته باشند اما هر بار به سدی محکم به نام علیرضا جعفرپور خوردند تا نیمه اول مساوی شود. اما در نیمه دوم استقلالی هجومیتر دیدیم و هر حمله آبیها بوی گل میداد. با این حال نساجی بازی را به خوبی مدیریت کرده بود تا حداقل مساوی را بگیرد. سهراب که دستش روی نیمکت خالی است، مثل بازی قبلی برای پست مهاجم هدف، آزادی را جای سحرخیزان وارد کرد و او هم ۱۲۰ ثانیه پس از ورودش جواب این اعتماد را داد و به تیم سابقش گل زد. جالب این جاست آزادی درحالی این گل سه امتیازی و مهم را زد که ۵۰۷ روز بود گلی نزده بود.
تاکتیک ویژه سهراب برای شکستن طلسم
استقلال چهار سال بود که در ورزشگاه وطنی پیروز نمیشد ولی بالاخره این طلسم شکسته شد. نکته مهم این دیدار این بود که سهراب بختیاریزاده برای باز کردن لایههای دفاعی نساجی در نیمه دوم تدابیر متفاوتی داشت. هر ارسال استقلال از کنارهها زمینی بود و آبیها روی شوتهای پشت محوطه هافبکها و اشتباه مدافعان نساجی حساب ویژهای باز کرده بودند. حتی کرنرها هم زمینی و کوتاه کار میشد. از همین تاکتیک هم آبیها به گل رسیدند؛ ارسال آسانی، کنترل قلیزاده و شوتی که بلوکه شد و در ادامه با اشتباه مدافعان و فرصتطلبی آزادی که تعویض طلایی سهراب بود، به گل تبدیل شد.
بعد از این گل هم برای مدیریت بهتر بازی، روزبه چشمی به بازی آمد تا اجازه ندهند نساجی با بازیکنان جوانش کار خاصی بکند. همه اینها نشان میدهد سهراب بختیاریزاده تیمش را با تاکتیکهای مختلف روانه میدان میکند و مربی خوشفکری است.
نساجی بازهم استقلال را نبرد!
نساجی که زمانی بازی در ورزشگاهش ترس به دل هر تیمی میانداخت، در این بازی چیزی برای گفتن نداشت. با توجه به باخت در بازی اول، به نظر میرسید نساجی برای برد به میدان میآید اما این تیم که تا به حال استقلال را نبرده، این بازی هم شکست خورد تا مجتبی حسینی، سرمربی نساجی، در دومین هفته هم طعم شکست را بچشد.
جالب این جاست که او در هر دو بازی تیمش را دفاعی راهی میدان کرده بود و در 10 دقیقه پایانی گل دریافت کرد. این درحالی است که قرمزپوشان نساجی بیشترین گل لیگ آزادگان را زدهاند و تیمی هجومی هستند. اگر حسینی میخواهد تیمش نتیجه بگیرد، بهتر است رو به بازی هجومی بیاورد تا نساجی بازهم به حریفی ترسناک برای رقبایش تبدیل شود.