عذرخواهی متفاوت در فوتبال پرحاشیه ایران
چند روز پیش و پس از پایان دیدار استقلال و سپاهان، حرکت عارف حاجیعیدی، بازیکن سپاهان، خیلی زود به یکی از حاشیههای اصلی مسابقه تبدیل شد؛ حرکتی که بازتاب زیادی داشت و واکنش هواداران استقلال را هم به دنبال آورد. اما آنچه در این میان اهمیت بیشتری دارد، نوع برخورد باشگاه سپاهان و خود این بازیکن با ماجراست. سپاهان در واکنشی قابل توجه از باشگاه استقلال و هوادارانش عذرخواهی کرد و پس از آن، حاجیعیدی هم با انتشار یک استوری اینستاگرامی مسئولیت رفتار خود را پذیرفت. او صراحتا نوشت که در یک لحظه کنترلش را از دست داده، رفتاری انجام داده که درست نبوده و از شخصیت واقعیاش دور بوده است. مهم تر از همه، او از هواداران استقلال عذرخواهی کرد و پذیرفت که یک بازیکن حرفهای باید در هر شرایطی واکنش خود را کنترل کند. این اتفاق از آن جهت قابل تقدیر است که در فوتبال ایران، معمولا باشگاهها در چنین موقعیتهایی مسیر انکار را انتخاب میکنند. بارها دیدهایم که یک رفتار اشتباه، به جای پذیرش و عذرخواهی، با انتشار بیانیه های سریالی و طولانی سعی در تطهیر بازیکن خاطی خود داشتند و طوری وانمود می کردند که انگار هیچ اتفاقی رخ نداده است . نمونه بارز این رویه را سال گذشته در ماجراهای شجاع خلیل زاده و باشگاه تراکتور دیدیم که با وجود خطاهای محرز بیانیه های طولانی صادر می شد تا حقیقت به طور کامل کتمان شود در حالی که خودشان هم به خوبی می دانستند در حال انکار واقعیت هستند. سپاهان و عارف حاجیعیدی این بار راه دیگری را انتخاب کردند؛ راه پذیرش اشتباه. شاید آن حرکت قابل دفاع نباشد، اما عذرخواهی صریح باشگاه و بازیکن، رفتاری حرفهای و قابل احترام است. فوتبال ما بیش از هر چیز به همین فرهنگ نیاز دارد؛ اشتباه را بپذیریم، عذرخواهی کنیم و برای تکرار نشدن آن تلاش کنیم.