گفت و گو با فاطمه فخار، هنرمندی که زیبایی را از دل وسایل دورریختنی خلق می کند
هنر ارزش آفرینی از دورریختنی ها!
سارا عباس نژاد
سفر به دهه ۶۰ شمسی، گاهی از میان تکههای دورریختنی و خاطراتی که سالها در گوشه ذهنمان خاک خوردهاند، آغاز میشود؛ سفری که فاطمه فخار، بانوی خراسانی، با دستان هنرمند و نگاه خلاق خود آن را برای مخاطبانش دوباره زنده کرده است. او که روزگاری در میدانهای ورزش قهرمانی و در قامت یک والیبالیست ملی میدرخشید، امروز با تکیه بر سلیقه، خلاقیت و هنر خود، یخچالهای سبز قدیمی، مشماهای کفپوش خانههای دهه شصتی، شکلاتخوریهای آشنای مهمانیها و دهها نشانه کوچک اما خاطرهانگیز آن روزگار را بازسازی میکند؛ جزئیاتی که برای بسیاری از مخاطبان، نه صرفاً یک اثر هنری، بلکه پنجرهای رو به خانههای قدیمی است. به گزارش خراسان رضوی، همین توانایی در احیای نوستالژیهای روزمره، پای فاطمه فخار را به ساخت دکور و تولید آثار برای برنامههای تلویزیونی و پروژههای سینمایی نیز باز کرده است؛ مسیری که از محدودیت دوران بارداری آغاز شد و به خلق جهانی انجامید که تماشای آن، بسیاری را در فضای مجازی به گریه انداخته است؛ جهانی که در آن خاطره شستن فرش با مادر، بوی خانههای قدیمی و سادگی سالهای دور، دوباره جان میگیرد.
استفاده از وسایل دورریختنی برای ساخت ماکت
وقتی انگیزه، خلاقیت و شوق در قلب جریان دارد، شاید نمود آن در مسیرهای متفاوتی به چشم آید ولی متوقف نخواهد شد این همان راهی است که این بانوی خراسانی در شرایط مختلف خود پیموده است. فاطمه فخار، با دستان هنرمند و نگاه خلاق خود روزهایی را برای مخاطبانش زنده کرده است که در ضمیر هر کدام از ما رنگ و بوی خاص خود را دارد. بانو فخار که روزگاری در میادین ورزش و در قامت یک والیبالیست میدرخشید، امروز با تکیه بر سلیقه، خلاقیت و هنر خود، یخچالهای سبز قدیمی، مشماهای کفپوش خانههای دهه شصتی، شکلاتخوریهای آشنای مهمانیها و دهها نشانه کوچک اما خاطرهانگیز آن روزگار را با وسایل دورریختنی بازسازی میکند؛ جزئیاتی که برای بسیاری از مخاطبان، نه صرفاً یک اثر هنری، بلکه پنجرهای رو به خانههای قدیمی است. به گزارش خراسان رضوی، این ورزشکار و هنرمند خراسانی، ورود خود به این مسیر را این گونه روایت می کند: «همه چیز از یک محدودیت شروع شد؛ دوران بارداری فرزند دومم، وقتی ورزش دیگر میسر نبود، به سراغ علاقه قدیمیام به ساخت کاردستی و هنر رفتم.» او با نگاهی متفاوت به محیط اطرافش، شروع به جمعآوری ضایعات و دورریختنیها کرد. میگوید: «من هر چیزی را که بخواهم دور بریزم، اول نگاه میکنم که آیا میتوان از آن استفادهای کرد یا نه. وقتی میخواهم خرید کنم، به فرم قوطی شامپو یا وسایل نگاه میکنم که بعد از تمام شدن، چه استفادهای از آنها ببرم.» وی تعریف میکند: «یک روز صبح بیدار شدم و دیدم پیامهای زیادی از ایرانیان خارج از کشور دارم. متوجه شدم جری سالتز، منتقد برجسته و برنده جایزه پولیتزر در آمریکا، در کنار بزرگترین ماکتسازان دنیا، از کار من تعریف کرده بود.»
حضور در سینما و تلویزیون
همین توانایی در احیای نوستالژیهای روزمره، پای فاطمه فخار را به ساخت دکور و تولید آثار برای برنامههای تلویزیونی و پروژههای سینمایی نیز باز کرده است. میگوید: «در سریال "۷" دو مدل ون ساختم، برای سریال «بیکرایه» تیتراژ را خلق کردم و برای برنامه «ململ» دکور ساختم.» او همچنین به تماسهای همکاری با رامبد جوان برای برنامه «زودپز» و پیشنهادهای کارگردانانی چون سعید ملکان اشاره میکند، هرچند میگوید برخی از این پروژهها به دلیل شرایط محیطی و نوسانات جهانی به نتیجه نهایی نرسید.