تساوی پرهیجان نترسها
صابر
عادت و رسم عجیبی بر فوتبال ما حاکم است که طی آن مربیان هرچقدر هم ابزار هجومی داشته باشند ترجیح میدهند تیمشان را در دربی برای نباختن ارنج کنند و نتیجه این رویکرد اشتباه دربیهای زیادی بود که با تساویهای کسل کننده بدون گل یا یک بر یک تمام شد. اما دربی صدوهفتم با حضور دو مربی تازهوارد به پرسپولیس و استقلال فراتر از انتظار برگزار شد. تارتار که تجربه بازی تراکتور را داشت میدانست احتیاط هم عاقبت خوبی ندارد، هم به مذاق هواداران قرمز خوش نمیآید؛ برای همین از دو مهاجم در ترکیب اولیه استفاده کرد و از قضا دقایقی که تیمش بد بازی کرد همان وقتی بود که سرگیف تعویض شد و علیپور تنها بود. سهراب هم که تیمش در چهار هفته اول نباخته بود و حتی گلی هم نخورده بود بهرغم آنکه روی نیمکت انتخاب چندانی نداشت اما ترجیح داد ترکیب اولیه را با حداکثر جسارت بچیند، یعنی استفاده از سه مهاجم و نتیجه اندیشه دو مربی شد یک دربی سرحال که شاید اگر دقت مهاجمان هر دو تیم بیشتر بود بازی پرگلتری را هم میدیدیم.
وضعیت متفاوت آبیها در دفاع و حمله
استقلال فوتبال شناوری که بین دو فرم پایه در نوسان بود را با حضور سه مدافع مرکزی به نمایش گذاشت که در بیشتر دقایق بازی خوب نتیجه داد اما در دقیقه 15 سرعت پایین آشورماتوف و آقاسی کار دست استقلالیها داد و علیپور موقعیت تک به تک را به بیرون زد. در نیمه دوم هم روی چند خطری که پرسپولیس ایجاد کرد دفاع استقلال بسیار شکننده ظاهر شد؛ روی گل قرمزها آشورماتوف عملاً مثل یک هم تیمی با محبی پاسکاری کرد و در چند صحنه دیگر هم بیدقتی عمری، سرگیف و علیپور مانع از گلزنی تیمشان شد. در این بین میل به نفوذ زیاد بین حردانی و گودرزی در کنارهها، کم تجربه بودن دو هافبک وسط استقلال و مشارکت نداشتن آسانی و کوشکی در دفاع عملاً استقلال را که تا این بازی بهترین خط دفاعی لیگ را داشت در موضع ضعف قرار داد؛ بهویژه اینکه بازیکنانی مثل بیفوما، محبی و در دقایق پایانی اورونوف بهراحتی با عبور از بازیکن مستقیم برتری عددی ایجاد میکردند اما در ضربات آخر دقت کافی را نداشتند. در مقابل آبیها در فاز تهاجمی، مالکیت و انتقال توپ در بیشتر دقایق بازی عملکرد خوبی داشتند. رزاقینیا در بردن توپ به کنارهها، حردانی در تغذیه آسانی و بازیکن آلبانیایی استقلال هم در ایجاد خطر موفق ظاهر شدند. اما سحرخیزان نتوانست زهر لازم را بهعنوان مهاجم هدف داشته باشد؛ جالب اینکه اسلامی تنها یک دقیقه بعد از حضور در بازی بهجای کوشکی توانست پایهگذار گل تساوی باشد تا انتخاب خوب سهراب در تعویض ثابت شود. درون دروازه هم فرعباسی روی گل میتوانست عملکرد بهتری داشته باشد بهویژه اینکه توپ شدت زیادی نداشت. درمجموع 12 شوت آبیها به سمت دروازه حریف، 7 کرنر و یک شوت که به تیرک دروازه خورد نشان از جسارت سهراب بهعنوان مربی که اولین دربیاش را تجربه میکند داشت.
شوک عجیب پرسپولیسیها، بعد از زدن گل
پرسپولیس در این فصل بهترین خط حمله لیگ را در اختیار داشته، از تنوع تاکتیکی بالایی برای رسیدن به دروازه حریف استفاده کرده و عناصر کافی برای تعویض، تغییر تاکتیک و ... را هم دارد که همه اینها برتری جدی برای قرمزپوشان ایجاد میکرد اما در نهایت بازی متعادلی را تجربه کردیم. قرمزها در این بازی با آرایش پای 442 لوزی بازی را شروع کردند؛ حضور خدابندهلو در پشت مهاجمان و استفاده همزمان از دو مهاجم نوید یک بازی تهاجمی را میداد؛ اما ضعف اصلی در سمت چپ خط دفاعی بود؛ جایی که حردانی و آسانی برابر تیکدری که پست اصلیاش دفاع چپ نیست و بهخاطر مصدومیت جلالی در این پست بازی میکند با کارهای ترکیبی در 10 دقیقه اول برتری نسبی استقلال را رقم زدند تا اینکه قرمزها با یک پاس عمقی و فرار علیپور حریف را به احتیاط بیشتر وادار کردند. پرسپولیس بعد از سالها اولین دربی خود را بدون کاپیتان عالیشاه تجربه میکرد؛ کاپیتانی که هیچ دربی را نباخته بود؛ از قضا نبود یک بازیکن باتجربه که بتواند هیجان تیم را درون زمین کنترل کند هم در ترکیب پرسپولیس حس میشد؛ چراکه قرمزها در یک بازی متعادل که منجر به حملات خطرناک دو طرف میشد توانستند گل اول را روی اشتباه دفاع استقلال بزنند اما تعویض اشتباه تارتار برای حفظ بازی، کم تجربه بودن نصف ترکیب تیم در دربیها و میل استقلال به جبران باعث شد پرسپولیس در نوعی از شوک منفی بعد از گل خودش باشد و در زمان کوتاهی گل تساوی را دریافت کند. البته ضربه آسانی قدرتمند بود اما عملکرد پیام نیازمند هم میتوانست بهتر باشد. در ترکیب قرمزها علیپور بهرغم دوندگی و ساختن موقعیتها نتوانست در لحظات آخر موثر باشد؛ بیفوما روز درخشانی نداشت، کنعانی در چند لحظه کند عمل کرد؛ عمری اولین تعویضی تیم هم در دقایق حضورش کار ویژهای انجام نداد و حتی یک موقعیت خوب را هم با خودخواهی از دست داد. اما شاید معمای بزرگ ترکیب پرسپولیس بازهم بازی نکردن اورونوف باشد که در همان دقایق کم حضورش موثر بازی کرد و نشان داد آماده است.
در حاشیه
روز خلوت VAR
دربی همیشه با حاشیههای داوری زیادی همراه بوده، اما اینبار تقریباً در تمام دقایق بازی هواداران، کادر فنی، بازیکنان و... به تصمیمات داور احترام گذاشتند، خطاها و اخطارها فنی بود و موعود بنیادیفر هم قضاوت خوبی داشت هر چند استقلالیها به ماجرای مصدومیت گلوی عارف آقاسی و پرسپولیسیها هم به کشیدن گردن کنعانی در دقیقه 23 معترض بودند؛ اما هر دو صحنه براساس آنچه از نمای تلویزیونی دیدیم در سطحی نبود که نیازی به ورود کمک داور ویدئویی داشته باشد و ای کاش این بازی خوب، کم حاشیه و... با سوت پایانش تمام شود و تیمها هوس نوشتن بیانیه علیه همدیگر و ... را نکنند تا لذت فوتبال خراب نشود.
وضعیت متفاوت آبیها در دفاع و حمله
استقلال فوتبال شناوری که بین دو فرم پایه در نوسان بود را با حضور سه مدافع مرکزی به نمایش گذاشت که در بیشتر دقایق بازی خوب نتیجه داد اما در دقیقه 15 سرعت پایین آشورماتوف و آقاسی کار دست استقلالیها داد و علیپور موقعیت تک به تک را به بیرون زد. در نیمه دوم هم روی چند خطری که پرسپولیس ایجاد کرد دفاع استقلال بسیار شکننده ظاهر شد؛ روی گل قرمزها آشورماتوف عملاً مثل یک هم تیمی با محبی پاسکاری کرد و در چند صحنه دیگر هم بیدقتی عمری، سرگیف و علیپور مانع از گلزنی تیمشان شد. در این بین میل به نفوذ زیاد بین حردانی و گودرزی در کنارهها، کم تجربه بودن دو هافبک وسط استقلال و مشارکت نداشتن آسانی و کوشکی در دفاع عملاً استقلال را که تا این بازی بهترین خط دفاعی لیگ را داشت در موضع ضعف قرار داد؛ بهویژه اینکه بازیکنانی مثل بیفوما، محبی و در دقایق پایانی اورونوف بهراحتی با عبور از بازیکن مستقیم برتری عددی ایجاد میکردند اما در ضربات آخر دقت کافی را نداشتند. در مقابل آبیها در فاز تهاجمی، مالکیت و انتقال توپ در بیشتر دقایق بازی عملکرد خوبی داشتند. رزاقینیا در بردن توپ به کنارهها، حردانی در تغذیه آسانی و بازیکن آلبانیایی استقلال هم در ایجاد خطر موفق ظاهر شدند. اما سحرخیزان نتوانست زهر لازم را بهعنوان مهاجم هدف داشته باشد؛ جالب اینکه اسلامی تنها یک دقیقه بعد از حضور در بازی بهجای کوشکی توانست پایهگذار گل تساوی باشد تا انتخاب خوب سهراب در تعویض ثابت شود. درون دروازه هم فرعباسی روی گل میتوانست عملکرد بهتری داشته باشد بهویژه اینکه توپ شدت زیادی نداشت. درمجموع 12 شوت آبیها به سمت دروازه حریف، 7 کرنر و یک شوت که به تیرک دروازه خورد نشان از جسارت سهراب بهعنوان مربی که اولین دربیاش را تجربه میکند داشت.
شوک عجیب پرسپولیسیها، بعد از زدن گل
پرسپولیس در این فصل بهترین خط حمله لیگ را در اختیار داشته، از تنوع تاکتیکی بالایی برای رسیدن به دروازه حریف استفاده کرده و عناصر کافی برای تعویض، تغییر تاکتیک و ... را هم دارد که همه اینها برتری جدی برای قرمزپوشان ایجاد میکرد اما در نهایت بازی متعادلی را تجربه کردیم. قرمزها در این بازی با آرایش پای 442 لوزی بازی را شروع کردند؛ حضور خدابندهلو در پشت مهاجمان و استفاده همزمان از دو مهاجم نوید یک بازی تهاجمی را میداد؛ اما ضعف اصلی در سمت چپ خط دفاعی بود؛ جایی که حردانی و آسانی برابر تیکدری که پست اصلیاش دفاع چپ نیست و بهخاطر مصدومیت جلالی در این پست بازی میکند با کارهای ترکیبی در 10 دقیقه اول برتری نسبی استقلال را رقم زدند تا اینکه قرمزها با یک پاس عمقی و فرار علیپور حریف را به احتیاط بیشتر وادار کردند. پرسپولیس بعد از سالها اولین دربی خود را بدون کاپیتان عالیشاه تجربه میکرد؛ کاپیتانی که هیچ دربی را نباخته بود؛ از قضا نبود یک بازیکن باتجربه که بتواند هیجان تیم را درون زمین کنترل کند هم در ترکیب پرسپولیس حس میشد؛ چراکه قرمزها در یک بازی متعادل که منجر به حملات خطرناک دو طرف میشد توانستند گل اول را روی اشتباه دفاع استقلال بزنند اما تعویض اشتباه تارتار برای حفظ بازی، کم تجربه بودن نصف ترکیب تیم در دربیها و میل استقلال به جبران باعث شد پرسپولیس در نوعی از شوک منفی بعد از گل خودش باشد و در زمان کوتاهی گل تساوی را دریافت کند. البته ضربه آسانی قدرتمند بود اما عملکرد پیام نیازمند هم میتوانست بهتر باشد. در ترکیب قرمزها علیپور بهرغم دوندگی و ساختن موقعیتها نتوانست در لحظات آخر موثر باشد؛ بیفوما روز درخشانی نداشت، کنعانی در چند لحظه کند عمل کرد؛ عمری اولین تعویضی تیم هم در دقایق حضورش کار ویژهای انجام نداد و حتی یک موقعیت خوب را هم با خودخواهی از دست داد. اما شاید معمای بزرگ ترکیب پرسپولیس بازهم بازی نکردن اورونوف باشد که در همان دقایق کم حضورش موثر بازی کرد و نشان داد آماده است.
در حاشیه
روز خلوت VAR
دربی همیشه با حاشیههای داوری زیادی همراه بوده، اما اینبار تقریباً در تمام دقایق بازی هواداران، کادر فنی، بازیکنان و... به تصمیمات داور احترام گذاشتند، خطاها و اخطارها فنی بود و موعود بنیادیفر هم قضاوت خوبی داشت هر چند استقلالیها به ماجرای مصدومیت گلوی عارف آقاسی و پرسپولیسیها هم به کشیدن گردن کنعانی در دقیقه 23 معترض بودند؛ اما هر دو صحنه براساس آنچه از نمای تلویزیونی دیدیم در سطحی نبود که نیازی به ورود کمک داور ویدئویی داشته باشد و ای کاش این بازی خوب، کم حاشیه و... با سوت پایانش تمام شود و تیمها هوس نوشتن بیانیه علیه همدیگر و ... را نکنند تا لذت فوتبال خراب نشود.