دوباره جنگ نفتکش ها ؟
سازمان تروریستی سنتکام روز شنبه در بیانیهای حملات ارتش تروریستی آمریکا به سه نفتکش ایرانی را تایید و اعلام کرد که این ۳ کشتی حامل نفت خام ایران را در جزیره خارک، در نزدیکی جاسک و در دریای عمان مورد حمله قرار داده است. فرمانده سنتکام مدعی شد که این حملات در پاسخ به حملات سپاه پاسداران با موشکهای بالستیک به دو ناو جنگی نیروی دریایی آمریکا انجام شده و یک ناو هواپیمابر و یک ناوشکن موشکانداز آمریکایی با موفقیت از چندین شلیک ایران جان سالم به در بردند و هیچ نظامی آمریکایی آسیب ندیده است. این در حالی است که روز گذشته خبر هدف قرار گرفتن یک نفتکش کویتی در نزدیکی جزیره بوموسی نیز مخابره شد. این نفتکش که قصد داشت به صورت غیرقانونی و با سیستم ردیابی خاموش از تنگه هرمز عبور کند، هدف قرار گرفت.
جنگ نفتکش ها یا فاز کنترل تنش؟
حملات روز گذشته سنتکام به سه نفتکش در اسکله جزیره خارک در حالی انجام شد که آمریکایی ها همچنان به حملات ایران به پایگاههایشان در اردن پاسخی نداده بودند. جالب آن که آمریکایی ها به رغم لفاظی های ترامپ که پیش از انجام حملات به سیریک مدعی شده بود اگر ایران به این حملات پاسخ دهد ایران را محو خواهد کرد؛ بلافاصله با حملات ایران و تلفات نیروهایشان در اردن مواجه شدند اما به دلایلی از جمله میل آمریکا به کنترل تنش با ایران به علت کمبود تجهیزات رهگیر و فشار بی سابقه به سازمان رزم ارتش آمریکا به ویژه در نیروی دریایی و محدودیت های سیاسی به علت نزدیک بودن انتخابات میان دوره کنگره، از پاسخ به حملات ایران و افزایش تنش ها خودداری کردند. این درحالی بود که ایران به حملات خود در روز جمعه هم ادامه داد و به گفته برخی منابع غیررسمی با چند تیر موشک قاسم بصیر که از یک پایگاه موشکی در اصفهان شلیک شده بود، ناوشکن های آمریکایی را در دریای عمان هدف قرار داد. با تمام این اوصاف آمریکایی ها به جای تشدید تنش با حمله به تاسیسات نظامی ایران یا حمله به مبدأ حمله ایران تصمیم گرفتند که سطح تنش را مدیریت و به حمله به چند نفتکش اکتفا کنند؛ موضوعی که از تلاش آمریکایی ها برای ورود به فاز کنترل تنش پس از حملات اخیر به سیریک حکایت دارد. البته این بدین معنا نیست که آمریکایی ها مجددا به حملات گسترده در جنوب ایران روی نخواهند آورد؛ بلکه خود این سیاست کاهش تنش در راستای تداوم عملیات های چمن زنی و فرسایش وضعیت روانی و نظامی ایران به ویژه در نوار جنوبی کشور انجام می شود. بدین صورت که آمریکایی ها در فاز زمانی کنترل تنش، اقدام به شناسایی لانچرها، رادارها و لوازم مخابراتی و ارتباطی ایران می کنند و سپس با موجی از حملات، این بخش از توانایی های ایران را هدف حمله قرار می دهند؛ پس از پاسخ ایران هم دوباره وارد فاز کنترل تنش می شوند تا هم از پاسخ های گسترده تر ایران در امان بمانند و هم از ریسک ورود مجدد به یک نبرد گسترده که آمادگی آن را در دو بعد تسلیحاتی و سیاسی ندارند، اجتناب کنند. هدف آمریکا این است که تا زمانی که محدودیت های سیاسی و نظامی برای انجام دور جدید درگیری های فراگیر برطرف شود؛ با این حملات توان عملیاتی ایران را به خصوص در نوار جنوبی کشور دچار فرسایش کند.
فرا خبر
استراتژی نفتکش در مقابل نفتکش
️یعقوب ربیعی-آمریکایی ها به نفتکش DOWNY در خارک حمله کرده اند. این حمله را باید از چند جنبه مد نظر داشت: این حمله را باید در بستر تحریم های جدید آمریکایی ها یعنی D_DAY دید. سیاست جدید آمریکایی ها خصوصاً اسکات بسنت، نفتکش در مقابل نفتکش است، یعنی هر نفتکشی که در تنگه هرمز مورد اصابت قرار گیرد معادلش را در خارک یا جای دیگر مورد هدف قرار خواهند داد. قطعاً چنین حرکتی برای ما فشار مضاعف ایجاد خواهد کرد چون ما از نفتکش ها در زمانی که صادرات نفت نداریم به عنوان بانکرینگ نفت استفاده می کنیم. ولی همانطور که گفتم باید شرایط فعلی جنگ را از منظر تاب آوری دید. اینکه چگونه باید پاسخ دهیم یک بحث مجزاست ولی در شرایط فعلی باید به انتظار نشست و دید که صبر و تاب آوری چه کسی در جنگ ساعت شنی ها زودتر تمام می شود؟ قبلاً نوشتم که هر چند واشنگتن تلاش دارد با ترکیبی از فشار نظامی و محدودیت های اقتصادی، ایران را عقب بنشاند، اما قیمت انرژی که نقطه ضعف راهبردی آمریکا به شمار میرود، این استراتژی را با چالش جدی مواجه می کند. از طرفی آمریکایی ها را هم از باتلاق نجات نخواهد داد.
جنگ نفتکش ها یا فاز کنترل تنش؟
حملات روز گذشته سنتکام به سه نفتکش در اسکله جزیره خارک در حالی انجام شد که آمریکایی ها همچنان به حملات ایران به پایگاههایشان در اردن پاسخی نداده بودند. جالب آن که آمریکایی ها به رغم لفاظی های ترامپ که پیش از انجام حملات به سیریک مدعی شده بود اگر ایران به این حملات پاسخ دهد ایران را محو خواهد کرد؛ بلافاصله با حملات ایران و تلفات نیروهایشان در اردن مواجه شدند اما به دلایلی از جمله میل آمریکا به کنترل تنش با ایران به علت کمبود تجهیزات رهگیر و فشار بی سابقه به سازمان رزم ارتش آمریکا به ویژه در نیروی دریایی و محدودیت های سیاسی به علت نزدیک بودن انتخابات میان دوره کنگره، از پاسخ به حملات ایران و افزایش تنش ها خودداری کردند. این درحالی بود که ایران به حملات خود در روز جمعه هم ادامه داد و به گفته برخی منابع غیررسمی با چند تیر موشک قاسم بصیر که از یک پایگاه موشکی در اصفهان شلیک شده بود، ناوشکن های آمریکایی را در دریای عمان هدف قرار داد. با تمام این اوصاف آمریکایی ها به جای تشدید تنش با حمله به تاسیسات نظامی ایران یا حمله به مبدأ حمله ایران تصمیم گرفتند که سطح تنش را مدیریت و به حمله به چند نفتکش اکتفا کنند؛ موضوعی که از تلاش آمریکایی ها برای ورود به فاز کنترل تنش پس از حملات اخیر به سیریک حکایت دارد. البته این بدین معنا نیست که آمریکایی ها مجددا به حملات گسترده در جنوب ایران روی نخواهند آورد؛ بلکه خود این سیاست کاهش تنش در راستای تداوم عملیات های چمن زنی و فرسایش وضعیت روانی و نظامی ایران به ویژه در نوار جنوبی کشور انجام می شود. بدین صورت که آمریکایی ها در فاز زمانی کنترل تنش، اقدام به شناسایی لانچرها، رادارها و لوازم مخابراتی و ارتباطی ایران می کنند و سپس با موجی از حملات، این بخش از توانایی های ایران را هدف حمله قرار می دهند؛ پس از پاسخ ایران هم دوباره وارد فاز کنترل تنش می شوند تا هم از پاسخ های گسترده تر ایران در امان بمانند و هم از ریسک ورود مجدد به یک نبرد گسترده که آمادگی آن را در دو بعد تسلیحاتی و سیاسی ندارند، اجتناب کنند. هدف آمریکا این است که تا زمانی که محدودیت های سیاسی و نظامی برای انجام دور جدید درگیری های فراگیر برطرف شود؛ با این حملات توان عملیاتی ایران را به خصوص در نوار جنوبی کشور دچار فرسایش کند.
فرا خبر
استراتژی نفتکش در مقابل نفتکش
️یعقوب ربیعی-آمریکایی ها به نفتکش DOWNY در خارک حمله کرده اند. این حمله را باید از چند جنبه مد نظر داشت: این حمله را باید در بستر تحریم های جدید آمریکایی ها یعنی D_DAY دید. سیاست جدید آمریکایی ها خصوصاً اسکات بسنت، نفتکش در مقابل نفتکش است، یعنی هر نفتکشی که در تنگه هرمز مورد اصابت قرار گیرد معادلش را در خارک یا جای دیگر مورد هدف قرار خواهند داد. قطعاً چنین حرکتی برای ما فشار مضاعف ایجاد خواهد کرد چون ما از نفتکش ها در زمانی که صادرات نفت نداریم به عنوان بانکرینگ نفت استفاده می کنیم. ولی همانطور که گفتم باید شرایط فعلی جنگ را از منظر تاب آوری دید. اینکه چگونه باید پاسخ دهیم یک بحث مجزاست ولی در شرایط فعلی باید به انتظار نشست و دید که صبر و تاب آوری چه کسی در جنگ ساعت شنی ها زودتر تمام می شود؟ قبلاً نوشتم که هر چند واشنگتن تلاش دارد با ترکیبی از فشار نظامی و محدودیت های اقتصادی، ایران را عقب بنشاند، اما قیمت انرژی که نقطه ضعف راهبردی آمریکا به شمار میرود، این استراتژی را با چالش جدی مواجه می کند. از طرفی آمریکایی ها را هم از باتلاق نجات نخواهد داد.