با رفتن کارترون و آمدن نویدکیا، حالا سپاهان هم مثل پرسپولیس نیمکتش را به‌یک پیش‎کسوت آرام، کم‌حاشیه و خوش‌فکر سپرده؛ با این تفاوت که نویدکیا تجربه به مراتب بیشتری از هاشمیان دارد و البته تیمش هم در بیشتر خطوط کامل‌تر و متوازن‌تر از پرسپولیس بسته شده است. هم‎اکنون و روی کاغذ بازیکنانی که سپاهان در خطوط مختلف دارد به‌مراتب بهتر از استقلال و پرسپولیس هستند و شاید فقط تراکتور بتواند از این حیث با سپاهان رقابت کند. در ادامه بنا به سیستم معروف 1-3-2-4 در هر خط سپاهان را بررسی می‌کنیم.
​​​​​​​
توی دروازه با سید و اخباری
سپاهان با رفتن نیازمند به پرسپولیس، اخباری را جذب کرد؛ اما در ادامه حسینی کاپیتان استقلال هم به این تیم پیوست. دو دروازه‌بان جوان دیگر هم در این تیم هستند تا از این حیث سپاهانی‌ها مطمئن‌ترین قفس توری لیگ را داشته باشند.          
دفاع وسط‌های جوان
سپاهان در پست دفاع میانی هم به‌رغم رفتن سیاوش یزدانی، بازهم بازیکنان خوب و جوانی دارد؛ از حزباوی و هنانوف تا هادی محمدی، دانشگر و محمد امینی. در این پست سپاهان با رقبا فاصله زیادی دارد؛ به‌خصوص این‌که استقلال و پرسپولیس در این نقطه هنوز بازیکن مدنظر را جذب نکرده‌اند. البته اگر نویدکیا آرایش 4 دفاعه را انتخاب نکند، کمی ماجرا متفاوت خواهد بود.
مدافعان کناری کاردرست
با آمدن حاج‌صفی، حضور آریا یوسفی، زکی‌پور و حسین گودرزی، سپاهان در پست دفاع راست و چپ هم اندازه دو تیم بازیکن خوب دارد. به‌طور مثال فقط در پست دفاع چپ همزمان حاج‌صفی و زکی‌پور حضور دارند.  البته که تک‌ستاره سپاهان بین فول‌بک‌ها فقط یوسفی است؛ اما بقیه هم بازیکنانی استاندارد و حرفه‌ای هستند.
هافبک‌های وسط معمولی
یکی از معدود پست‌هایی که در سپاهان هنوز خوب تقویت نشده، پست هافبک بازی‎ساز و دفاعی است؛ این تیم فصل قبل در این پست بازیکنانی مثل انزونزی و برایان دابو را داشت؛ اما حالا حتی با بازگشت نورافکن و احتمال انتقال حاج‌صفی از دفاع چپ به هافبک وسط، بازهم هافبک طراح و تهاجمی خوبی ندارد. رضاوند، محمد کریمی و حاجی‌عیدی بازیکنانی خوب اما بعضاً پرنوسان هستند که برای این پست حساس ستاره محسوب نمی‌شوند.
وینگرهای ویرانگر
هرچند به‌تازگی محبی از جمع زردپوشان جدا شد اما بازهم اصفهانی‌ها فهرست پروپیمانی از بهترین وینگرها را دارند؛ لیموچی که مصدومیتش کم کم بهتر می‌شود و اصغر اعرابی بازیکنان باکیفیت، تکنیکی و دونده‌ای هستند، به این فهرست مهدی لطفی و محمد عسگری را هم اضافه کنید. شاید چالش مهم سپاهان در این پست طولانی شدن مصدومیت لیموچی باشد که قطعاً به بازی‌های شروع فصل نمی‌رسد.
مهاجمان هدف متوسط
سپاهان به‌احتمال زیاد مثل بیشتر تیم‌های لیگ ما با آرایش پایه‌ای بازی را شروع کند که شامل دو هافبک مرکزی، دو وینگر و یک مهاجم هدف است؛ با این حساب با حضور کاوه رضایی، مجید علیاری و جواد آقایی‌پور نویدکیا در این پست هم دستش باز است. به‌طور مثال رقیبی مانند پرسپولیس فعلاً فقط علی‌پور را به‌عنوان مهاجم هدف تخصصی دارد؛ آل‌کثیر که مازاد شد و دورسون هم به‌احتمال زیاد فسخ خواهد کرد. اما نباید از این نکته هم غافل شد که هر سه مهاجم هدف سپاهان بازیکنانی خوب اما متوسط هستند؛ حتی کاوه رضایی مدت‌هاست از دوران اوج دور شده و تعداد گل‌هایش طی چند فصل اخیر هیچ‌وقت دورقمی نشده است.             
چه خبر از نیمکت؟
محرم مرد بی‌‌حاشیه و باشخصیت فوتبال ایران روی نیمکت هم از نفراتی کیفی استفاده کرده؛ حضور گابریل پین بازیکن سابق یوونتوس که در مقطعی با مجیدی در استقلال همکاری داشت، وزن تجربه نیمکت سپاهان را بالا می‌‌برد. هادی عقیلی دیگر دستیار نویدکیا خواهد بود که می‌‌تواند تجربه‌‌اش به‌‌خصوص در خط دفاعی را به بازیکنان منتقل کند؛ مورد جالب دیگر نیمکت حضور رسول نویدکیا برادر محرم است که خودش زمانی بازیکن سپاهان بود. احمد جمشیدیان بازیکن سابق سپاهان و استقلال سرپرست تیم است که پیش از این‌‌ها مرد آرامی در فوتبال بوده است. محرم از کاتیچ کروات به‌‌عنوان مربی دروازه‌‌بانان استفاده کرده و آنالیزور و مربی بدن‌‌سازی تیمش هم نفراتی جوان و داخلی هستند. حالا باید ببینیم نایب قهرمان فصل قبل که با باخت مقابل ملوان در نیمه‌‌نهایی دستش از جام حذفی هم کوتاه ماند با این بضاعت خوب در لیگ بیست و پنجم برابر رقبای سنتی چه خواهد کرد؟