​​​​​​​

مشهدایستاد نه برای یک استقبال معمول بلکه تا امام شهید را برچشم‌های خویش تشییع کند ونشان دهد این شهردراوج معنای وفاداری به نظام و ولایت است. آنچه در مشهدالرضا(ع) رخ داد، استقبال نبود؛ غوغای تشییع بود. مردمی که با اشک سخن گفتند،با حضور بیعت کردند وبا شکوه حضورخود پیام دادندکه جسم امام شهیداگرچه ازمیان ما رفته است، اما راه او زنده‌تر و پررهروترازهمیشه ادامه دارد. پنج شنبه18تیرماه، مشهدحیرت ‌آور بود زیرا نشان دادکه چگونه قبله ایران دریک روز، هم حرم شد، هم میدان، هم میعادگاه وفاداری.گویی مشهد،درجوارامام رضا(ع)، تنها یک شهرنبود؛ صحنه ظهورحقیقتی بزرگ بود. این که ملت مؤمن، دربرابرپیکرامام شهید خود فقط عزاداری نمی‌کند؛ بلکه ایمان خود را بازآرایی می‌کند، صف خود را فشرده‌ترمی‌سازد وعهد خودرا استوارتر از همیشه فریاد می‌زند.مشهد امروزتصویریاران آخرالزمانی را به نمایش گذاشت. یارانی که نه درادعا، بلکه درمیدان شناخته می‌شوند؛ نه با شعار، بلکه با اشک، استقامت و وفاداری و خونخواهی امام شهیدشان. مشهد، درسایه بارگاه امام رضا(ع) باردیگرثابت کرد شهربصیرت،غیرت، وفاداری و قیام است. پیام مشهدالرضا(ع)روشن بود: امام شهید بردوش امت می‌رود اما راه او برزمین نمی‌ماند.آری، قبله ایران تمام‌قد ایستاد تا نشان دهد پیوند این ملت با امام شهیدش، پیوندی اعتقادی، تمدنی و سرنوشت‌سازاست. آنچه درمشهد رخ داد، تنها یک تشییع نبود؛ ظهوردوباره روح یک ملت بود و تصویری زنده وحیرت‌آور از یاران آخرالزمانی.تصاویری که دراین صفحات می‌بینید، خودشان گویای همه چیز هستند ...