این نقشه، محورهای مواصلاتی را نشان می‌دهد که  توسط ارتش تروریستی آمریکا  هدف قرار گرفته‌اند. بررسی الگوی آتش دشمن نشان می‌دهد که تمرکز اصلی بر قطع خطوط پشتیبانی، تدارکات و مانور زمینی بندرعباس به سمت محورهای شمالی و غربی بوده؛ اقدامی که ظاهرا با هدف اخلال در چرخه لجستیک در آستانه یک عملیات احتمالی طراحی شده است.با این حال، سرعت بالای ترمیم و بازگشایی محورهای مواصلاتی موجب شده  که تأخیر آمریکا در اجرای عملیات زمینی، ارزش عملیاتی این آتش تهیه را کاهش دهد و بخش مهمی از اهداف تاکتیکی آن خنثی شود.از منظر عملیاتی، این حملات می‌تواند بخشی از یک عملیات فریب  نیز تلقی شود. به این معنا که دشمن با اجرای آتش روی زیرساخت‌ها، در پی تغییر محاسبات فرماندهی، ایجاد فشار روانی و وادار کردن ایران به جابه‌جایی نیروها و ذخایر عملیاتی باشد، در حالی که محور یا زمان اصلی تهاجم در منطقه‌ای دیگر پیش‌بینی شده است. همزمان، سکوت و کاهش تحرکات میدانی اسرائیل نیز می‌تواند مؤید مرحله‌ای از این عملیات فریب باشد. ایران ضمن حفظ آمادگی رزمی، از یک سو به  زیرساخت‌های کشورهای میزبان آمریکا یورش برده و از طرفی طرح‌های دفاع مستحکم از سواحل، پدافند از مراکز راهبردی، شهرهای موشکی، تأسیسات هسته‌ای و خطوط پشتیبانی را بر اساس کالک‌های عملیاتی بازبینی کرده  و به‌صورت مستمر در حال تمرین و به‌روزرسانی سناریوهای دفاعی است. همچنین، در سطح منطقه‌ای، گره‌های پشتیبانی و نقاط رهایی دشمن در اربیل ، کویت، اردن، بحرین و فجیره، در چرخه شناسایی، پایش اطلاعاتی و آتش  هستند.