​​​​​​​
منبع:الجزیره
 نه تغییر رژیم رخ داد، نه نابودی برنامه هسته‌ای ایران. پس رژیم صهیونیستی بعد از دوازده روز بمباران بی‌وقفه چه چیزی در ایران به دست آورد؟  بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی، در بیانیه‌ای که پس از پذیرش آتش‌بس منتشر کرد، مدعی شد که اهداف رژیم محقق شده‌اند. چنین ادعایی، در بهترین حالت، محل تردید است. در ابتدای این جنگ کوتاه، نتانیاهو دو هدف را اعلام کرد: «قطع سر برنامه هسته‌ای» و «تغییر رژیم».
آیا برنامه هسته‌ای نابود شد؟ پاسخ به احتمال زیاد منفی است. به نظر می‌رسد ایران مواد شکافت‌ پذیر خود را از تاسیسات فردو، که توسط آمریکا مورد حمله قرار گرفت، جابه‌جا کرده بود. این ذخایر، مهم‌ترین بخش برنامه هسته‌ای ایران هستند. بنابراین، ادعای نابودی آن بی‌اساس به نظر می‌رسد.
 اصلا رژیم چه آسیبی به برنامه هسته‌ای ایران وارد کرد؟ این مسئله هم مشخص نیست. رژیم موفق شد آمریکا را متقاعد کند که از بمب‌های سنگرشکن «نفوذگر عظیم» (MOP) برای هدف قراردادن تاسیسات هسته‌ای ایران استفاده کند، اما آمریکا در حمله رژیم کمک بیشتری نکرد.
آیا رژیم صهیونی به هدف تغییر رژیم در ایران دست یافت؟ پاسخ کوتاه این است که عملا برعکس آن اتفاق افتاد. اسرائیل تلاش کرد با ترور فرماندهان امنیتی ایران، شورشی علیه نظام به راه بیندازد. این استراتژی بر باور ریشه‌دار اسرائیل استوار است که بهترین راه برای بی‌ثبات‌ سازی دشمن، حذف رهبران ارشد است. این روش تقریبا هیچ‎گاه موفق نبوده است. تنها استثنا شاید تاثیر شهادت سیدحسن نصرا... بر حزب‌ا... لبنان بود که آن هم بیشتر به پویایی داخلی سیاست لبنان مربوط می‌شد.
 در مورد ایران، این ترورها باعث اتحاد مردم با دولت شد. رژیم صهیونیستی، فرماندهان ارشد سپاه پاسداران را ترور کرد. با این حال، حتی بسیاری از ایرانیان منتقد جمهوری اسلامی و سپاه، خود را در مقابل حمله‌ای گسترده به تمامیت ایران دیدند، نه صرفا به یک حکومت خاص.
تلاش اسرائیل برای بمباران «نمادهای رژیم» هم نتیجه معکوس داشت. برای مثال، حمله هوایی به زندان اوین که به‌خاطر حضور زندانیان سیاسی شهرت دارد، به‌ عنوان کمکی به مبارزه مردم ایران معرفی شد.
بمباران «ساعت قیامت اسرائیل» که خود رژیم آن را نماد تهدید ایران به نابودی اسرائیل معرفی می‌کرد، کاملا مضحک بود. همچنین، بمباران صدا و سیمای جمهوری اسلامی (IRIB) توسط صهیونیست‌ها هم بی‌معنا بود. اسرائیل مدعی شد که می‌خواهد از انتشار تبلیغات حکومت جلوگیری کند، اما در عمل، این حمله دست ایران را باز کرد تا تلویزیون‌های اسرائیلی را تهدید کند.
اگر رژیم نتوانست اهداف نظامی اعلام‌ شده خود را محقق کند، آیا حداقل توانست افکار عمومی جهان را با خود همراه کند، نگاه‌ها را از غزه منحرف کند و دوباره چهره‌ای مظلوم از خود بسازد؟ این موضوع هم بسیار مشکوک است. درست است که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، تاسیسات هسته‌ای ایران را بمباران کرد، اما این اقدام نقض صریح قوانین بین‌المللی بود و تبعات بلندمدتی خواهد داشت. با این حال، ترامپ به‌ صورت کامل وارد جنگ نشد؛ بمب‌افکن‌های راهبردی بلافاصله پس از حمله به آمریکا بازگشتند.
پیش و پس از این حمله، ترامپ بارها خواهان توافقی با ایران شد؛ توافقی که شاید اسرائیل را هم دربر بگیرد. به نظر می‌رسد که هدف اصلی ترامپ از کمک به صهیونیست‌ها، تامین منافع خودش و متحدانش در خلیج‎فارس بود.
در حالی که برخی مقامات جهانی از جمله صدراعظم آلمان، فریدریش مرتس، از حمله آمریکا و حق اسرائیل برای دفاع از خود حمایت کردند، هیچ‎کس فهرست خواسته‌های سخت‌گیرانه اسرائیل را نپذیرفت؛ از جمله این‎که ایران نباید اصلا اجازه غنی‌سازی اورانیوم داشته باشد.
جهان دوباره به فرمول «بدون سلاح هسته‌ای» برگشت، فرمولی که ایران از قبل آمادگی خود را برای پایبندی به آن اعلام کرده بود. در تحولات عملی غرب آسیا، به نظر می‌رسد که جهان ایران را به‌ عنوان شریکی مشروع برای تجارت پذیرفته است. این شکست برای رژیم صهیونی و پیروزی برای ایران محسوب می‌شود.
آسیب واقعی به قلب سرزمین‌های اشغالی هم باید در نظر گرفته شود. درست است که اسرائیل توانست در مدت کوتاهی بر آسمان ایران مسلط شود و آزادانه بمباران کند، اما موشک‌های ایران هم بارها از سامانه‌های پدافندی مشهور اسرائیل عبور کردند، به مناطق حیاتی این رژیم اصابت کردند، سرزمین‌های اشغالی را فلج کردند و تعداد بی‌سابقه‌ای کشته و خسارت به‌جا گذاشتند. موشک‌های رهگیر اسرائیل به پایان رسید و امکان تامین مجدد فوری هم وجود نداشت. اقتصاد اسرائیل به سرعت در حال توقف بود. این هم یک پیروزی دیگر برای ایران بود.
ایران اگرچه در این جنگ متحمل تلفات و خسارت‌های واقعی شد، اما جمهوری اسلامی فرونپاشید؛ حتی در برابر حمله‌ای گسترده از سوی اسرائیل.
موشک‌های ایران به هدف خوردند، چهره ایران تخریب نشد (بیشتر جهان، ایران را قربانی حمله اسرائیل دید) و توان ایران برای پاسخ‌دهی هم کاهش نیافت. ایران با اعلام قبلی درباره «تلافی» حمله آمریکا به پایگاه نظامی‌اش در قطر، توانست تنش را به‌ صورت موثری مدیریت کند.
ایران به اندازه‌ای قدرتمند بود که ترامپ را متقاعد کند به صهیونیست‌ها هشدار بدهد تا پس از آتش‌ بس دوباره حمله نکنند. ایران همان‌گونه که خود می‌خواست از جنگ بیرون آمد، همچنان پابرجا و با ظرفیت بالقوه برای آینده.