کیهان - حسین شریعتمداری نوشت: سخن درباره ضرورت بستن تنگه هرمز به روی شناورهای وابسته به آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان و رژیم جعلی اسرائیل است...هر بار که در این‌باره می‌نویسیم، واکنش دشمنان بیرونی، وحشتی آمیخته به خشم است و نگران که مبادا جمهوری اسلامی ایران به این پیشنهاد جامه عمل بپوشاند و پادوهای داخلی دشمن برای مخدوش کردن این پیشنهاد با مسخره کردن آن به کمک دشمن می‌روند!
 اطلاعات نوشت: گاهی استدلال می‌شود که افغان‌ها نیروی کار ارزان در اختیار می‌گذارند که اگر این موضوع در گذشته صدق می‌کرد،در حال حاضر مصداق ندارد ضمن آن که اگر هم این کارگران در سال‌های قبل دستمزد کمتری به نسبت کارگران ایرانی دریافت می‌کردند، سود آن به جیب کارفرمایان عمده می‌رفت که حق بیمه هم پرداخت نمی‌کردند و در این میان سر کارگر ایرانی بی‌کلاه می‌ماند.
 جوان - سیدمصطفی محقق داماد به تازگی در مقاله ای به این پرداخته است که چگونه برخی اظهارات، اقدامات و سیاست‌گذاری‌های داخلی ناخواسته منجر به «تسلیح حقوقی دشمن» (به‌ویژه رژیم صهیونیستی و آمریکا) شده است....اکنون این سؤال از آن ها مطرح است که نظام تدبیر در کشور مقابل این گزارش‌های دروغین که عمدتاً در خارج از کشور ساخته و پرداخته شده، چه اقدام حقوقی باید می‌کرده و اساساً چرا نهادهای بین‌المللی بی‌طرف چنین گزارش‌هایی را به رسمیت می‌شناسند؟.... به عبارتی باید در مناسبات جهانی دنیا هضم شویم تا از تجاوز آن ها در امان باشیم!
فرهیختگان - هنوز هم برخی از سیاست‌گذاران ایرانی، اسرائیل را یک کلیت سیاه‌وسفید می‌بینند که یا دشمنی قدرتمند است یا موجودی از هم‌پاشیده. نتیجه چنین تصویری، فقدان سیاست مؤثر برای تأثیرگذاری بر فضای داخلی رژیم صهیونیستی است. ما در رسانه‌های خودمان مشغول رجزخوانی و شعار‌هایی هستیم که صرفاً مصرف داخلی دارد، درحالی‌که طرف مقابل با دقت جامعه ما را می‌فهمد، مخاطب‌سازی می‌کند و دست به اقدام می‌زند.