​​​​​​​علی سامره مهاجم خوش استایل فوتبال کشورمان در اواخر دهه 70 و بیشتر دهه 80 از آن‌هایی بود که در 23 سالگی و به‌شکل عجیبی فرصت حضور در سری آ ایتالیا را پیدا کرد؛ آن‌هم زمانی که لیگ ایتالیا جذاب‌ترین لیگ دنیا محسوب می‌شد. او اخیراً گفت‌وگویی با روزنامه معروف ایتالیایی لا رپوبلیکا انجام داده و از دوران حضورش و ماجرای نیمکت‌نشینی‌اش صحبت کرده و در کمال تعجب علت این اتفاق را حضور در اردوهای تیم‌ملی عنوان کرده است. بخش‌هایی از این مصاحبه را می‌خوانید: «تقریباً ۲۳ ساله بودم و به یکی از زیباترین کشورهای دنیا آمده بودم. در آن زمان، فوتبال ایتالیا یکی از بهترین لیگ‌های جهان بود، پر از ستاره.» اما بخش جالب این مصاحبه :«یک روز آقای هاشمیان که در ایتالیا تاجر فرش بود، از من خواست یک فیلم از گل‌هایم به او بدهم. من هم این کار را کردم؛ نمی‌دانم بعد از آن نوار چه شد. فقط یادم هست با تیم ملی در اتریش اردو داشتیم و باشگاه پروجا آمدند بازی‌ام را از نزدیک دیدند. چند روز بعد با پروجا قرارداد بستم». سامره در تمرینات پیش فصل درخشید اما در نهایت نیمکت نشین شد؛ خودش می‌گوید: «در آغاز فصل، چند بار مجبور شدم برای بازی‌های مقدماتی آسیایی به ایران برگردم. در این فاصله، تیم به بازیکن دیگری که از سری B آمده بود اعتماد کرد و او هم خیلی خوب بازی کرد. من عملاً دیگر بازی نکردم و به نیمکت‌نشین او تبدیل شدم. نتوانستم خودم را نشان دهم». اما او در نهایت معتقد است: «اگر به گذشته برگردم، تصمیم می‌گیرم که به دعوت تیم ملی پاسخ ندهم. همه تلاشم را می‌کردم که در ایتالیا خودم را ثابت کنم». البته سامره خوب می‌داند حضور در تیم ملی برای بازیکنان حرفه‌ای فوتبال دنیا افتخار بزرگی است و منافاتی با بازی در باشگاه ندارد؛ طی همین سال‌های اخیر طارمی در باشگاه بزرگی چون پورتو بازی کرد و بازیکن ثابت تیم‌ملی بود؛ اما سامره نه فیکس تیم ملی بود نه باشگاهش.