​​​​​​​

 
پرسپولیس در یک دهه گذشته بیش از هر چیز با یک واژه تعریف می‌شد: «ثبات». ثباتی که از دوران برانکو ایوانکوویچ آغاز شد و با یحیی گل‌محمدی ادامه پیدا کرد؛ دوره‌ای که نه فقط پر از جام بود، بلکه یک مدل مدیریتی و فنی مشخص برای موفقیت ساخت. حاصل آن سال‌ها، ۷ قهرمانی و ۲ نایب‌قهرمانی لیگ برتر، ۲ قهرمانی جام حذفی، چند سوپرجام و دو حضور در فینال لیگ قهرمانان آسیا بود؛ کارنامه‌ای که پرسپولیس را به موفق‌ترین تیم فوتبال ایران در یک دهه اخیر تبدیل کرد. وقتی یحیی از پرسپولیس جدا شد، تصور می‌شد تیمی که او ساخته بود همچنان روی همان ریل حرکت کند. اوسمار ویرا، دستیار یحیی، همان مربی‌ای بود که این فرض را تقویت کرد. پرسپولیس با هدایت او در لیگ برتر ۱۴۰۳ قهرمان شد. اما داستان پرسپولیس بعد از آن ناگهان تغییر مسیر داد.جدایی اوسمار آغاز دوره‌ای از بی‌ثباتی روی نیمکت بود؛ چیزی که سال‌ها در این باشگاه دیده نمی‌شد. کارلوس گاریدو آمد و رفت، کریم باقری برای مدتی موقت هدایت تیم را برعهده گرفت، سپس کارتال روی نیمکت نشست و بعد نوبت به وحید هاشمیان رسید که نتایج عجیب تیمش پرسش‌های زیادی ایجاد کرد. در نهایت دوباره نام اوسمار به میان آمد؛ مربی برزیلی بازگشت، اما این بار نه آن خاطره شیرین گذشته تکرار شد و نه آن هماهنگی قدیمی. اوسمار بعد از جنگ با هدف آماده کردن تیم برای حضور در پلی‌آف سطح دوم لیگ قهرمانان آسیا بازگشت اما شکست مقابل چادرملو عملاً امیدها به تداوم همکاری را کاهش داد و حالا خبرها از گزینه‌ای حکایت دارند که نامش برای فوتبال ایران آشناست: دراگان اسکوچیچ. اسکوچیچ مربی‌ای است که کارنامه‌اش در ایران کم‌حاشیه و قابل دفاع بوده است. او با تراکتور به قهرمانی رسید و پیش از آن هم تیم ملی ایران را از دوران بحرانی پس از مارک ویلموتس بیرون کشید؛ تیمی که در مسیر صعود به جام جهانی نتایج درخشانی گرفت. با این همه، حتی اگر اسکوچیچ هم به‌زودی به‌عنوان سرمربی جدید پرسپولیس معرفی شود، یک پرسش اساسی باقی می‌ماند: آیا مشکل فقط مربی است؟ پرسپولیس امروز بیش از هر چیز نیازمند بازگشت به همان فرمول قدیمی موفقیت است؛ ساختار مدیریتی باثبات، نظم در تصمیم‌گیری و مهار کاریزمای بازیکنان مسن و ناآماده. بدون اصلاح این عوامل، تغییر نام‌ها روی نیمکت بیشتر شبیه یک چرخه تکراری خواهد بود؛ چرخه‌ای که شاید حتی اسکوچیچ هم نتواند آن را متوقف کند. حالا همه منتظرند ببینند آیا پرسپولیس می‌تواند دوباره به همان ثباتی برگردد که روزی بزرگ‌ترین راز موفقیتش بود؟