فرهیختگان: داده‌های اقتصادی نشان می‌دهد هرچه درگیری طولانی‌تر می‌شود، بخش اعظمی از هزینه‌های آن علاوه بر شرکای تجاری و متحدان آمریکایی به داخل مرز‌های این کشور برگشته است. از رشد هزینه انرژی تا کاهش ذخایر استراتژیک نفت در کمترین حد ۴۰ساله، هزینه 100 میلیارددلاری جنگ و عبور بدهی عمومی از مرز ۴۰ تریلیون دلار، حالا ردپای جنگ را می‌توان در اقتصاد و سیاست آمریکا دید. 
سازندگی: کوتاه آمدن آن جاست که از سر ترس، حقوق و منافع خود را واگذار کنیم؛ اما تفاهم آن جاست که از موضع قدرت با حفظ حقوق و منافع ملی، راه کم‌هزینه‌تر و عاقلانه‌تر را انتخاب کنیم. آیا وقتی پای منافع ملی در میان است، باز هم باید مسائل ملی را با عینک جناحی دید و هر سخنی را بهانه‌ای برای تخریب رقیب سیاسی قرار داد؟