«اموری بک» پژوهشگر روان‎شناسی در دانشگاه کالیفرنیا دیویس و نویسنده ارشد یک مطالعه جدید می‌گوید: «ما باید منابع شادی را برای ایجاد مداخلات موثر درک کنیم». به نقل از اس‌ای،  «بک» می‌گوید: «همه ما افرادی را در زندگی خود می‌شناسیم که رویدادهای آسیب‌زا را تجربه می‌کنند، اما به نظر می‌رسد خوشحال هستند». بسیاری از مردم شادی را گزارش می‌کنند که در ظاهر با شرایطی که آن‎ها تجربه می‌کنند، همخوانی ندارد. برخی در شرایط سخت، رضایت یا شادی را به دست می‌آورند، در حالی که برخی دیگر برخلاف مزایای ظاهری در تلاش برای رسیدن به آن هستند. مدل شادی «بالا به پایین» بیشتر بر این زاویه تمرکز دارد و تأکید کمتری بر عوامل خارجی دارد تا این که مردم چگونه درباره آن‎ها فکر و احساس می‌کنند. بسیاری از محققان با شواهد قانع‌کننده برای هر دو مدل، اکنون دیدگاه سوم و دوسویه شادی را ترجیح می‌دهند که تعامل پیچیده بین اثرات «پایین به بالا» و از «بالا به پایین» را درنظر می‌گیرد. «بک» و همکارانش در این مطالعه جدید، این احتمال را بررسی کردند.

بررسی بیش از 40هزار داوطلب
محققان با استفاده از داده‌های بیش از 40 هزار داوطلب، ارتباط بین زندگی و دامنه رضایت را در سطح جمعیت و به صورت فردی اندازه‌گیری کردند. داوطلبان از کشورهای استرالیا، آلمان، سوئیس، هلند و بریتانیا بودند که همگی تا 33 سال به شکل دوره‌ای به نظرسنجی‌ها درباره رضایت از زندگی پاسخ داده بودند.  «بک» می‌گوید: «آنچه آشکار می‌شود این است که ما گروه‌های تقریباً مساوی را می‌بینیم که هر الگو را نشان می‌دهند. برخی از پایین به بالا هستند، برخی از بالا به پایین؛  در برخی، حوزه‌ها بر شادی آن‎ها تأثیر نمی‌گذارد، برخی هم دوطرفه و برخی نامشخص هستند». این مطالعه نشان داد که تقریباً نیمی از افراد اساساً ارتباط یک طرفه بین دامنه رضایت و رضایت از زندگی را نشان دادند و حدود یک چهارم آن ها عمدتاً ارتباط دوطرفه را نشان دادند. محققان می‌گویند شادی ممکن است با رویکردی شخصی‌تر و تاکید کمتر بر مدل‌های گسترده‌تر آسان‌تر باشد، اگرچه هنوز به تحقیقات بیشتری برای تعیین این که واقعا چگونه می‌تواند باشد، نیاز است.