​​​​​​​
باشگاه گل‌گهر سیرجان پس از مذاکرات فشرده، سرانجام با انتقال مهدی زارع به تیم احمد گروژنی روسیه موافقت کرده است. بازیکنی که طی ماه‌های اخیر بحث انتقالش به پرسپولیس و استقلال داغ بود. گفته می‌شود رقمی که برای این انتقال در نظر گرفته شده، حدود ۹۰ میلیارد تومان است؛ عددی که رضایت باشگاه سیرجانی را برای صدور رضایت نامه این مدافع جلب کرد. اما سوال مهم این جاست: چرا بازیکنان ایرانی همچنان به این لیگ منتقل می‌شوند؟ در گذشته، لیگ روسیه به‌واسطه حضور در رقابت‌های اروپایی برای بازیکنان ایرانی جذابیت بالایی داشت؛ سکویی بود برای دیده شدن در سطح اول فوتبال اروپا. همان زمان بازیکنانی مثل میلاد محمدی، سعید عزت‌اللهی و ده‌ها نام دیگر به روسیه رفتند اما نه رشد چشمگیری داشتند، نه به تیم‌های بزرگ‌تر رسیدند. تنها استثنا، سردار آزمون بود که با پیراهن زنیت به قهرمانی‌های متعدد رسید و در لیگ قهرمانان اروپا هم به میدان رفت. اما در سال‌های اخیر، با حذف باشگاه‌های روسی از رقابت‌های اروپایی، این لیگ دیگر مرکز توجه نیست. نکته جالب‌تر این‌که اگر انگیزه مالی برای بازیکنان مطرح است، چرا به لیگ امارات یا قطر نمی‌روند؟ جایی که هم دستمزد بالاتر است، هم امکانات حرفه‌ای‌تر. از سوی دیگر، تیم‌هایی که بازیکنان ایرانی به آن‌ها می‌پیوندند، اغلب سطحی برابر یا حتی پایین‌تر از تیم‌های اول ایران دارند. فارغ از انتقال زارع که امیدواریم نتیجه‌بخش باشد طی چند فصل اخیر شاهد حضور بازیکنان زیادی در لیگ روسیه بودیم که بیشترشان با اعداد زیادی برای رضایت‌نامه به لیگ خودمان برگشتند تا احتمال دخالت جدی دلال‌ها در این انتقال‌ها مطرح شود.