​​​​​​​
در شرایط استرس‌زا، بسیاری از افراد دچار تغییراتی در وضعیت بدنی خود می‌شوند؛ از جمله افزایش اشتها، خواب نامنظم، کاهش انرژی و یکی از شایع‌ترین آن‌ها، تجمع چربی در ناحیه شکم است. این موضوع ارتباط مستقیمی با ترشح هورمون کورتیزول دارد.کورتیزول هورمونی است که هنگام بروز استرس توسط غدد فوق کلیوی ترشح می‌شود. در شرایط کوتاه‌مدت، ترشح آن برای آماده‌سازی بدن ضروری است، اما در صورت استرس‌های مداوم به‌طور مزمن بالا می‌ماند و همین امر باعث تغییرات متابولیکی گسترده در بدن می‌شود.
کورتیزول باعث افزایش تمایل بدن به ذخیره چربی در ناحیه شکم می‌شود، زیرا چربی شکمی از نظر بدن منبع سریعی از انرژی است. همچنین این هورمون اشتها را افزایش می‌دهد، به‌ویژه برای غذاهای پرکالری و قندی. بی‌خوابی، تغذیه نامنظم و کم‌تحرکی هم که در دوران استرس بسیار شایع‌اند، وضعیت را تشدید می‌کنند.
برای مقابله با این روند، به جای رژیم‌های سخت یا تمرین‌های سنگین، باید تعادل به بدن بازگردانده شود. خواب شبانه‌ کافی (حداقل ۷ ساعت در زمان مشخص)، فعالیت بدنی منظم شامل پیاده‌روی سریع، تمرینات هوازی و مقاومتی، نقش مهمی در کاهش کورتیزول دارند. همچنین باید مصرف قندهای ساده، نوشابه، غذاهای سرخ‌کردنی و آرد سفید کاهش یابد و در مقابل، منابع غذایی طبیعی مثل سبزیجات، میوه‌های کم‌قند، پروتئین سبک (تخم‌مرغ، ماست، مرغ) و چربی‌های سالم مثل روغن زیتون یا مغزها جایگزین شوند. با اصلاح سبک زندگی، حفظ نظم و انتخاب‌های ساده اما مداوم، می‌توان تجمع چربی شکمی را تا حد زیادی کنترل کرد.