جوان- نکته حیاتی در قبال مکانیسم ماشه این است که اثر اصلی آن بیش از آن که در حوزه واقعی اقتصاد باشد، در سطح روانی و انتظارات عمل می‌کند، یعنی اگر مدیریت نشود، نقدینگی سرگردان را به سمت بازارهای نامولد مانند ارز، طلا و حتی مسکن سوق می‌دهد و نتیجه آن کاهش ارزش پول ملی، افزایش تورم و افت سرمایه‌گذاری مولد خواهد بود.
اعتماد - اگر تندروها واقعاً دغدغه حفظ سرنوشت و تمامیت ایران را داشتند، سرنوشت کشور را هزینه رقابت‌های سیاسی برای کسب قدرت نمی‌کردند. تنش‌زایی داخلی در شرایط حساس کنونی، تردیدها نسبت به ماهیت و صداقت برخی گروه‌های سیاسی را افزایش می‌دهد. چنین رویکردی انسجام ملی را در وضعیت بحرانی فعلی به‌شدت تضعیف خواهد کرد.
شرق- وقتی سیاست‌گذاری از برنامه به روزمرگی عقب‌نشینی می‌کند، اقتصاد در خاکریز حفظ حداقل‌های معیشتی سنگر می‌گیرد؛ جایی که نه زمان و نه پشتوانه‌ای برای اصلاحات ضدتورمی باقی می‌ماند. گزارش‌های اخیر داخلی و بین‌المللی نشان می‌دهد رشد و توسعه اقتصادی ایران ده‌ها سال است که به‌شدت تحت فشار سیاست خارجی و تحریم‌ها بوده ‌است. در چنین شرایطی، هر لغزش بودجه‌ای یا پولی، مارپیچ تورم-کسری را پیچیده و تورم را چسبنده می‌کند. چسبندگی به ویژگی قیمت‌ها و دستمزدها اشاره دارد، قیمتی که به آسانی پایین نمی‌آید. 
هم میهن - درباره اظهارات مسئولان کشور در روزهای اخیر زیاد می‌شود حرف زد. شاید به جرئت می‌توان گفت که مسئولان در مقام رهبران ارکستر‌های مختلف یک «رپرتوار» را تکرار می‌کنند. تفاوت ماجرا این است که هر کدام‌شان کمی فلفل و نمک را هم به آن قطعه اضافه کرده و به اجرا می‌گذارند. فرقی هم نمی‌کند رئیس‌جمهور، معاون اول، وزیر، وکیل و... .
فرهیختگان - بخش کشاورزی به خاطر مصرف بالا به عنوان متهم ردیف اول بحران آب معرفی می‌شود. در حالی که این موضوع اختصاص به ایران ندارد و در اکثر کشور‌ها بیشترین مصرف برای کشاورزی است. طبق آمار بانک جهانی، 70 درصد آب در جهان برای تولید غذا یعنی کشاورزی استفاده می‌شود. باید پرسید چرا حمایت لازم از بخش کشاورزی جهت به کار گرفتن فناوری‌های جدید صورت نگرفته و متأسفانه همیشه به این بخش به عنوان سربار نگریسته شده است!