حدود ۶۰ و چند سال قبل که استنلی کریمر کارگردان ‌هالیوودی، نام فیلمش را (که مضمون اصلی‌اش درباره طمعِ جمعی برای به دست‌ آوردن محموله‌ای سرقت شده است) گذاشت: It’s a Mad, Mad, Mad, Mad World احتمالا فکر می‌کرد که وخیم‌ترین و مضحک‌ترین دسیسه‌های عالم را روایت کرده؛ چراکه او حتما احتمال نمی‌داده روزی یک مردکِ پولدارِ سفید که ادعایش این است مشروب نمی‌خورد و نام خدا از دهانش نمی‌افتد (اما در پرونده مشهور متهم است و موارد اخلاقی متعددی در سابقه دارد)، اسم خودش را چنان یک پادشاه (king) روی سکه ضرب خواهد کرد.پادشاهی که همزمان سودای پاپ شدن دارد و با این شعار که «من ۷ نبرد را تمام کرده‌ام» در خیال کسب جایزه صلح نوبل است (چیزی که در این دنیای دیوانه دیوانه دیوانه دیوانه امروز، دیگر دور از ذهن نیست که جایزه مخترع دینامیت به قا         و متجـ          چون‌ترامپ برسد) و همزمان روی سکه‌اش نوشته: جنـ.. ! جنـ              ! جـ.. گ! چه ترکیب معیوبی.
شاه دیوانه قصه ما می‌خواهد خود را جاودانه کند و این راه را از مسیر قرارگرفتن سکه یک دلاری‌اش در جیب مردم آمریکا هموارتر یافته است؛ تصویری مربوط به لحظه‌ هدف قرار گرفتن اوست که سال قبل در خلال انتخابات ریاست جمهوری و رقابت با بایدن رخ داد و حالا می‌توان گمانه زنی‌ها درباره ساختگی بودن‌ تـ               ر.. مذکور را جدی‌تر گرفت.
نکته خنده دار اول: ماجرای تعطیلی دولت آمریکاست و این که خزانه‌داری هنوز نتوانسته سکه را به بازار عرضه کند!
نکته بامزه دوم: این اولین بار است که تصویر رئیس جمهور زنده آمریکا روی سکه‌ای حک می‌شود و از قضا مخالف یک قانون مصوب ۱۸۶۶ این کشور است.