حکمرانی جولانی به سبک خلافت

شیوه برگزاری  اولین انتخابات  پسا اسد در سوریه سوالات جدی را درباره کارکرد مجلس جدید مطرح کرده است

نویسنده:

مترجم:

ده ماه پس از سقوط دولت بشار اسد و به قدرت رسیدن گروه‌های مسلح در سوریه، این کشور شاهد برگزاری نخستین انتخابات پارلمانی است، انتخاباتی که حاکمان جدید دمشق ـ نیروهای سابقاً تروریستی- آن را ابزاری برای تأیید مشروعیت خود معرفی می‌کنند. در این انتخابات 1587 نامزد برای تصاحب ۱۴۰ کرسی در مجلس الشعب (پارلمان) رقابت می‌کنند. به نوشته الوقت، این کرسی‌ها در ۶۰ حوزه انتخابی در استان های مختلف سوریه (به‌جز سویدا، رقه و حسکه) توزیع شده‌اند. علاوه‌براین، بر اساس تصمیم «احمد الشرع» معروف به ابومحمد الجولانی، رئیس‌جمهور خودخوانده سوریه ۷۰ کرسی دیگر به‌ طور مستقیم از سوی او تعیین خواهد شد و شمار اعضای پارلمان به ۲۱۰ نفر خواهد رسید.
سازوکار انتخاباتی جدید که بر پایه نمایندگی طراحی شده، تنها به اعضای هیئت‌های انتخاباتی (حدود ۶ هزار نفر از نخبگان، بزرگان و نمایندگان اقشار مختلف جامعه) حق رأی می‌دهد. نوار نجمه، سخنگوی کمیته عالی انتخابات سوریه گفت:«انتخابات بر اساس راهکار جدیدی برگزار خواهد شد که هدف از آن تضمین مشارکت گسترده مردم است تا همه گروه‌های سوریه بتوانند در مجلس نماینده داشته باشند». این درحالی است که نبود نامزدهایی از استان سویدا و شمال شرق سوریه، پرسش‌های جدی درباره نمایندگی واقعی تمام اقلیت‌ها در پارلمان ایجاد کرده است. 
مشروعیت سازی برای رژیم موقت
احمدالشرع با برگزاری این انتخابات تلاش دارد به جهانیان نشان دهد که حاکمیت تازه سوریه برآمده از اراده مردم چارچوبی شبه‌دموکراتیک دارد اما اگر واقعا قرار بر سنجش مشروعیت بود، در گام نخست باید شخص الجولانی جایگاه خود را به عنوان رئیس جمهور ادعایی در معرض رأی عموم می‌گذاشت تا مشخص شود که آیا جامعه سوریه او را در این جایگاه می‌پذیرند؟
یک سوم کرسی‌ها متعلق به جولانی
این فرایند به‌ صورت غیرمستقیم برگزار می‌شود و رأی‌گیری برای تعیین دو سوم نمایندگان از طریق هیئت های منطقه‌ای صورت می‌گیرد، درحالی که مردم عادی عملاً از حق شرکت در انتخابات محروم هستند. جدای از کنار گذاشتن مردم از فرایند رأی‌دهی، همه کرسی‌ها نیز قرار نیست توسط هیئت‌های نمایندگی تعیین شود، بلکه یک سوم کرسی‌ها توسط الجولانی انتخاب می‌شود.
محروم ساختن اقلیت های مذهبی
یکی از مواردی که دموکراتیک بودن این انتخابات را زیر سوال می‌برد، محروم‌سازی اقلیت‌های قومی و مذهبی است که بر اساس آن مناطق کردنشین و دروزی‌نشین که بخش قابل توجهی از جمعیت سوریه را تشکیل می‌دهند و از قضا مخالف حکومت الجولانی هستند عملاً از حق رأی محروم شده‌اند. حتی در مناطقی که انتخابات برگزار می‌شود بسیاری از مردم از جمله علوی‌ها با رژیم احمدالشرع مخالف اند.
10 صفحه اول