​​​​​​​
با نگاهی به تاریخ ادبیات فارسی، با نام‌هایی رو به رو می‌شویم که هر یک در زمانه خود به شکوفایی زبان و فرهنگ و همبستگی فارسی زبانان خدمت شایان توجهی کرده‌اند؛ از رودکی که او را نخستین شاعر پارسی گوی و «آدم‌الشعرا» نامیده‌اند تا شاعران معاصر هم روزگار ما. هرچند مرزهای سیاسی امروز، شاعران فارسی‌زبان را در کشورهای مختلف جای داده، اما واقعیت این است که زبان فارسی مرز نمی‌شناسد و یاد و خاطره این بزرگان باید همواره گرامی داشته شود. پاسداشت این میراث کهن که ریشه در هزاران سال تاریخ دارد، بی تردید نیازمند اقدام‌های مشترک فرهنگی است. روز چهارشنبه هفته گذشته یکصد و نود و نهمین نشست مؤسسه پژوهشی میراث مکتوب، به مناسبت روز بزرگداشت رودکی، پدر شعر فارسی با حضور ژاله آموزگار، هومن یوسفدهی، علی‌اشرف مجتهد شبستری، علی‌اصغر قهرمانی مقبل و بهرام پروین گنابادی در کتابخانه مؤسسه پژوهشی میراث مکتوب برگزار شد.
علی‌اشرف مجتهد شبستری، رئیس انجمن دوستی ایران و تاجیکستان، در این مراسم گفت: در پی سفری که هیئت فرهنگی متشکل از دکتر ژاله آموزگار، دکتر علی‌اشرف صادقی، دکتر اکبر ایرانی، دکتر علی‌اشرف مجتهد شبستری و چند تن دیگر از استادان زبان و ادبیات فارسی آبان سال قبل (۱۴۰۳) به سمرقند، بخارا و تاجیکستان داشتند، دکتر آموزگار پیشنهاد انتقال مشتی از خاک مقبره رودکی به ایران را ارائه داد تا در یکی از شهرهای کشورمان مقبره‌ای نمادین برای او بنا شود. پس از مشورت‌های انجام شده توسط دکتر آموزگار و انجمن دوستی با استادان زبان و ادبیات فارسی شهر نیشابور برای ساخت مقبره نمادین،  مناسب‌تر تشخیص داده شد.