شرایط کار، سختی ها، کمبودها و یا هر دلیلی که در حرفه پرستاری وجود دارد، امروز ما را با آمار نگران کننده ای در ترک کار توسط آن ها مواجه کرده است. روز گذشته عباس عبادی، معاون پرستاری وزارت بهداشت  گفت: «طی سه تا چهار سال گذشته، بیش از ۲۱۵۰ نفر به دلایل مختلفی همچون فشار کاری، فرسودگی شغلی و نابرابری در توزیع نیرو ترک خدمت کرده‌اند. این موضوع در کنار جذب پایین، فشار مضاعفی بر نظام سلامت وارد می‌کند.» آن طور که وزارت بهداشت اعلام کرده «هم‎اکنون حوزه پرستاری کشور با دو چالش اساسی کمبود و ماندگاری نیروی انسانی مواجه است» و طبیعتا در این فرایند، این بیمار و تخت درمان است که متوجه آسیب و نارسایی می شود.
​​​​​​​
استاندارد جهانی چیست؟
بررسی ها و مقایسه ها در خصوص وضعیت آمار تعداد پرستاران در نسبت با جمعیت می گوید «براساس استاندارد سازمان بهداشت جهانی به‌ازای هر هزار نفر باید حداقل سه پرستار وجود داشته باشد. در بلژیک و دانمارک بالای ۱۰ پرستار به‌ازای هر هزار نفر وجود دارد و کشورهای همسایه مانند ارمنستان و گرجستان، برای هر هزار نفر بین 5 تا ۶ پرستار دارند.»
معنای کمبود پرستار چیست؟
اساسا وقتی گفته می شود، نظام درمان کشور با کمبود پرستار مواجه است، یعنی چه؟
پاسخ این پرسش را می توان با چند عدد و رقم و مقایسه شرح و تفصیل داد. 
طبق آمار شریفی مقدم، دبیرکل خانه پرستار ایران، هرچقدر تعداد پرستاران به‌ازای هزار نفر از سه نفر کمتر باشد، مردم به همان نسبت دچار خسران می‌شوند: «در کشور ما براساس آخرین آمار وزارت بهداشت به‌ازای هر هزار نفر 1.7 تا 1.9 پرستار وجود دارد. مردم در کشور ما حداقل مراقبت‌ها را دریافت نمی‌کنند و دچار خسارت در حوزه پرستاری می‌شوند.» از سوی‌دیگر، وزارت بهداشت معیار دیگری هم برای سنجش دسترسی به خدمات درمانی دارد؛ نسبت پرستاران به تخت‌های بیمارستانی: «براساس آمار وزارت بهداشت برای هر تخت بیمارستانی باید دوونیم کادر پرستاری یا در حداقلی‌ترین وضعیت 1.8 نیروی پرستار دارای مدرک کارشناسی وجود داشته باشد که این نسبت در کشور یک یک است. در برخی استان‌ها مانند خوزستان این عدد به زیر یک و 0.6 درصد می‌رسد، اما میانگین کشوری ما یک است.»
در همین زمینه، دبیرکل خانه پرستاری می گوید: «ما ۱۰۰ هزار پرستار بیکار داریم و به همین میزان هم با کمبود نیروی پرستار مواجهیم.»  
دلیل چیست؟
اما این که علت کم اقبالی یا ترک کار پرستاران چیست، در پاسخ شریفی‌مقدم نهفته است: میزان پایین دستمزد آن‎ها؛ پرستاران در کشور ما بین ۱۵ تا ۲۰ میلیون دریافتی ثابت دارند.
از سوی دیگر، به گفته روز گذشته معاون پرستاری وزارت بهداشت، «طی سه تا چهار سال گذشته، بیش از ۲۱۵۰ نفر به دلایل مختلفی همچون فشار کاری، فرسودگی شغلی و نابرابری در توزیع نیرو ترک خدمت کرده‌اند. این موضوع در کنار جذب پایین، فشار مضاعفی بر نظام سلامت وارد می‌کند.» عبادی با اشاره به نابرابری توزیع نیرو در استان‌ها تصریح کرد: استان‌هایی مانند سیستان و بلوچستان، هرمزگان، خوزستان و بوشهر از نظر نسبت پرستار به تخت یا بیمار پایین‌تر از میانگین کشوری هستند و نیازمند جذب هدفمند بومی و مشوق‌های ماندگاری هستند.
جمالیان، رئیس کمیته پرستاری کمیسیون بهداشت مجلس کمبود نیروی پرستار در نظام درمان کشور را یک بحران سراسری خوانده و گفته است: «کمبود نیروی انسانی، به ویژه در حوزه پرستاری، امروز به یک بحران سراسری در کشور تبدیل شده و این مشکل عمومیت دارد و محدود به استان یا دانشگاه خاصی نیست و حتی استان‌ها و دانشگاه‌هایی که وضعیت بهتری نسبت به میانگین کشور دارند نیز به این معنا نیست که به استانداردهای جهانی نزدیک شده‌اند، بلکه صرفاً شرایط آن ها نسبت به سایر مناطق کشور بهتر است و در حال حاضر هیچ استانی در کشور از نظر نسبت نیروی پرستاری به تخت و جمعیت، با استانداردهای جهانی مطابقت ندارد.»
وضعیت بهتر می شود؟
حال در این وضعیت، یک سوال هم مطرح است؛ این که آیا تدابیر نظام بهداشت و درمان کشور، پاسخگوی آینده ای مطلوب است و یا شرایط به گونه دیگری است؟ این نماینده مجلس، معتقد است: «این مسئله سال‌هاست  که مطرح می‌شود، اما متأسفانه نه‌تنها برطرف نشده، بلکه در حال بدتر شدن است.»
لایحه حمایت از پرستاران در راه است
درعین حال، دولت درصدد است وضعیت بهداشت و درمان را با ارتقای وضعیت پرستاری در کشور ترمیم و اصلاح کند. معاون پرستاری  وزیر بهداشت، روز گذشته از ارائه «لایحه حمایت مادی و معنوی از پرستاران» و تشکیل کارگروه ویژه پرستاری خبر داد و گفت: بخشی از پیشنهادها در مسیر اجرا قرار گرفته و بخشی دیگر نیازمند پیگیری است.