این دقیقا همان جایی است که باید سیلی را نقدا نقد می نواختیم. دشمنِ صهیونی می خواست اراده و غیرت و قدرت ما را بسنجد. سبک می گرفتیم و کم می گذاشتیم، سنگین می گرفت و بسیار در کاسه ما می گذاشت. او با حمله به لبنان، ایران را هدف گرفته بود. باید از خودمان و خط قرمزی که پررنگ کرده بودیم، نه فقط دفاع که با دفاع، حراست می کردیم. حساسیت ما به خط قرمزهای ترسیمی است که محاسبات دشمن را به قاعده حساب و کتاب می آورد و الا بی حساب می زدند و بی کتاب فاکتور می کردند. عملیات نصر، به هرجا هم که بینجامد، به دشمن یادآوری می کند که خطای محاسباتی می تواند برای او سنگین تمام شود. خطی که نباید از آن خطا کنند فقط جغرافیای ایران نیست. ما خط را خیلی جلوتر طراحی و اعلام کرده ایم. محور مقاومت خط قرمز ماست. خط مقدم را در دوردست ها گذاشته ایم تا خطر کمتری به خاک وطن برسد. نسبت به خط مقدم هم بسیار حساس و بسیار غیوریم و بسیار قدرتمند عمل می کنیم. این دکترینِ دفاعی/ هجومی ماست. در خانه نمی نشینیم که دشمن بیاید و پشت در با او گلاویز شویم. دست مان را تا خانه اش دراز می کنیم و همان جا حلقومش را چنان می فشاریم که نفس هایش به شماره افتد. این طراحی کلان نظام است. چیزی نیست که با تحریک دشمن رقم بخورد یا فشار تریبون داران تندگویی که خود را از همه انقلابی تر می پندارند. از قبل همه چیز آنالیز شده است. نردبان تنش را به دیوار قدرت و هوشیاری تکیه داده ایم. دشمن یک پله بالا برود، متقابلا ما هم یک پله بالاتر می رویم. درست است که جنگ ما نامتقارن است اما جواب ما قرینه است. چشم در برابر چشم و مشت در برابر مشت. هم دشمنان جهانی این را دیدند و هم اصحاب هیجان که انگشت اتهام به هر سو می چرخانند و ان شاءا... فهمیدند که در ایرانِ تحت هدایت ولایت همه چیز درست و دقیق در جایگاه خود جانمایی شده است. فقط ما هستیم که باید حواس مان جمع باشد و در زمین دشمن بازی نکنیم.
 به یاد داشته باشیم رهبر  شهید انقلاب را که با تبیین شرایط زمان امام صادق(ع) و ضرورت رازداری مومنانه و صبر انقلابی، ناظر به امروز فرمودند:«... کوتاهی‌های
ما، یک جا دهن‌لقّی‌مان، یک جا کمک نکردنمان، یک جا اعتراض کردن بیخودی‌مان، یک جا صبر نکردنمان، یک جا تحلیل غلطی که از اوضاع می‎کنیم، گاهی تأثیر می‎گذارد ــ [آن هم] تأثیرات تاریخی ــ یعنی این‌جور مسیر را عوض می‎کند؛ لذا خیلی باید مراقبت کرد.» پیام رهبر رشید انقلاب هم در سالگرد ارتحال امام(ره)، روشن بود؛ دشمن« کِیدِ خود را در جنگ ترکیبی بر دو نقطه متمرکز ساخته است: یکی تاب‌آوری مردم؛ دیگری ایجاد خطا در دستگاه محاسباتی مسئولان کشور. ابزار اصلی او در این هر دو، کاشت بذر تردید، یأس، ترس، بدگمانی و اختلاف است. لذا در مقام مقابله با این بدخواهی‌ها باید همگان با ایستادگی و روشن‌بینی و حفظ وحدت و انسجام و اعتماد متقابل و همصدایی نکردن با دشمن، نقشه‌ شوم او را خنثی نمایند.» باری، باید هوشیار باشیم. بیش از دیروز و پریروز. امروز با هوشیاری می شود از کمین های دشمن به سلامت به سوی فردا رفت. به مسئولان مان اعتماد کنیم. مستند به دروغ های دشمن، بر سر متولیان کشور فریاد نزنیم. دست و زبان خصم نشویم. بدانیم در هندسه هدایت ولایت همه جاها و جایگاه ها همه چیز تدبیر شده است. حتی اگر یک نفر هم در گهواره چوبی بماند، کار دشمن را تمام خواهد کرد....