پرسپولیس فصل آینده را از حالا بحران‌زده بدانید
پرسپولیس در دو فصل اخیر عملاً در یک سراشیبی نتیجه، ثبات و عملکرد مدیریتی قرار گرفته است؛ سراشیبی‌ای که امروز در قالب بحران انتخاب سرمربی، فهرست نامشخص نقل‌وانتقالات، رفت‌وآمدهای بی‌برنامه و سردرگمی کامل خودش را نشان می‌دهد. البته این‌بار داستان فقط یک انتخاب اشتباه از جنس آوردن هاشمیان توسط درویش نیست، بلکه تیم با مجموعه‌ای از تصمیم‌های لحظه‌ای، چرخش‌های ناگهانی و مدیریت هیجانی مواجه است که روزهای سختی را پیش‌روی تیم قرار می‌دهد.
دور باطل تصمیم‌گیری
پرسپولیس برای جانشینی اوسمار، ابتدا به سراغ اسکوچیچ رفت؛ مذاکره‌ها خوب پیش می‌رفت و حتی انتخاب خداداد عزیزی به‌عنوان سرپرست جدید، بخشی از همان پکیج مدیریتی بود که قرار بود ساختار تازه‌ای را در باشگاه ایجاد کند. اما در عجیب‌ترین پیچ ممکن، خداداد پس از آشتی با زنوزی به تراکتور برگشت و به‌دنبال آن، روند مذاکره با اسکوچیچ هم متوقف شد. این یعنی پرسپولیس نه اوسمار را حفظ کرد، نه اسکوچیچ را گرفت. از سوی دیگر، فسخ با اوسمار در حالی صورت گرفت که باشگاه تصور می‌کرد حضور اسکوچیچ قطعی است. 
جست‌وجوی ناممکن
باشگاه پس از این اشتباه دوتایی، به سراغ فاتح تریم 73 ساله رفت؛ مربی مطرح ترک که نه فقط اختلاف مالی جدی با پرسپولیس دارد، بلکه سال‌هاست کارنامه درخشانی از او دیده نشده است. از طرفی گزینه‌های داخلی هم نه سابقه و اعتبار لازم برای نشستن روی نیمکت پرسپولیس را دارند و نه توانایی مدیریت فشار این تیم را. یحیی گل‌محمدی که سال‌ها ستون اصلی ثبات این مجموعه بود، حالا در عراق است و بازگشتش بعید. دیگر نام‌ها، از تارتار تا مطهری و حسینی و زارع، بیش از آن‌که گزینه‌های «سرمربی پرسپولیس» باشند، فهرستی از اضطراب برای هوادارانی هستند که می‌دانند تیم‌شان فقط با مربی بزرگ نتیجه می‌گیرد. 
وقتی مربی نیست، بازیکن هم نمی‌آید
در فوتبال حرفه‌ای، یک اصل ساده وجود دارد: بازیکن، اول مربی را انتخاب می‌کند. وقتی سرمربی مشخص نیست، هیچ بازیکنی نمی‌داند قرار است در چه سیستمی بازی کند، چقدر فرصت خواهد داشت، چه میزان به او ایمان وجود دارد و اصلاً آیا در تفکرات مرد شماره یک جایی دارد یا نه. بی‌ثباتی روی نیمکت یعنی بلاتکلیفی در نقل‌وانتقالات؛ یعنی عقب ماندن از رقبا و ساختن تیمی که نه بر اساس فلسفه مشخص، بلکه حاصل خریدهای پراکنده است. از سوی دیگر، یک مربی هم نیاز دارد تیم را خودش ببندد؛ بر اساس نیازهایش، تفکراتش و سبک کاری‌اش. وقتی زمان می‌گذرد و هنوز سرمربی مشخص نشده، فرصت ساخت تیم از بین می‌رود و فصل بعد با مجموعه‌ای از چسب‌کاری‌ها آغاز می‌شود. خلاصه پرسپولیس هنوز فصل جدید را شروع نکرده، اما نشانه‌ها می‌گویند فصل آینده از همین امروز در بحران آغاز شده است.