​​​​​​​
فینال جام جهانی 1990 ایتالیا یکی از خاطره‌انگیزترین فینال‌های ادوار جام جهانی بود که دیروز 35 سال از آن گذشت. فینالی که دو چهره خبرساز و مطرحش حالا فوت کردند یعنی مارادونا کاپیتان تیم ملی آرژانتین و اندی برمه مدافع آلمان غربی که در دقیقه 88 گل برتری ژرمن‌ها را از روی نقطه پنالتی زد. آن دیدار  پر بود از اشتباهات داوری، جایی که داور بازی از خطای مسلم دروازه‌بان آرژانتین روی اوگن تالر گذشت اما صحنه‌ای مشکوک از برخورد سنسینی و فولر را پنالتی گرفت. اوج اشتباهات داور مربوط به خطای معمولی روی کلیزمان بود که بعد از رفتارهای اغراق شده او، داور متقاعد به اخراج مدافع آرژانتین شد. کالدرون مربی سابق پرسپولیس یکی از بازیکنان آرژانتین در آن فینال بود. از نکات جالب دیگر بازی حضور دو شماره 10 بود، ماتئوس کاپیتان آلمان که فینال 1986 را به مارادونا و یارانش واگذار کرده بود در سمتی و آن‌طرف مارادونای افسانه‌ای. هر دو شماره 10 کاپیتان و بازی‎ساز تیم‌های‌شان بودند؛ پستی که در فوتبال امروز بیشتر تدافعی و تخریبی شده. ماتئوس که در تمام جام پنالتی‌زن اول آلمان‌ها بود، بعدها ادعا کرده بود به‌خاطر رفاقتش با مارادونا پنالتی را به برمه داده است. گویگوچه‌آ دروازه‌بان آرژانتین که با مهار پنالتی بازیکنان مطرح ایتالیای میزبان چهره مطرح حضور تیمش در فینال بود، یکی از چهره‌های خاطره‌انگیز آن جام است. آرژانتین در نبود کانی‌گیا زهردار نبود و خط هافبک آلمان هم مارادونا را از کار انداخته بود؛ بیشتر بازی در کمال تعجب در کنترل آلمان بود و ماتئوس به‌راحتی ریتم بازی را به نفع تیمش به جریان می‌انداخت؛ از معدود بازی‌هایی که مارادونا نتوانست از خلاقیت و حرکات انفجاری‌اش برای تغییر روند بازی استفاده کند تا در نهایت به‌رغم واکنش‌های خوب گویگوچه‌آ با همان گل برمه از نقطه پنالتی آلمان فاتح جام شود و شاهد اشک‌های مارادونا باشیم.