در هشت سال دفاع مقدس، ایران تازه انقلاب کرده، ایران درگیر در اختلافات سیاسی داخلی، ایران گرفتار اقدامات تروریستی منافقین، ایران مشغول به چالش‌های پس‌از جنگ گروهک‌ها در کردستان و ایرانی که نیروهای مسلحش هنوز ساختارمند نشده بود و انسجام لازم را پیدا نکرده بودند مورد تجاوز جنگی قرار گرفت و با ارتش صدامی کاملا آماده، تازه نفس، برخوردار از انواع تجهیزات و مستظهر به حمایت‌های سیاسی، امنیتی، اقتصادی و لجستیکی حدود 40 کشور از جمله همه قدرت‌های آن زمان مواجه و رویاروی شد. نتیجه چنین جنگی که با هدف تجزیه ایران آغاز شده بود مطابق همه معادلات معمول در جهان چیزی جز شکست ایران و پیروزی دشمن نمی‌توانست باشد اما همه این معادلات به هم خورد و بدون کم شدن حتی یک‌ سانتی متر از خاک ایران، دشمن مفتضحانه عقب‌نشینی کرد و متجاوز شناخته شد؛ چرا؟اگر پاسخ این پرسش را درست پیدا کنیم در هر نبرد و رویارویی دیگری همان نتیجه دفاع مقدس را خواهیم گرفت یعنی شکست دشمن و سربلندی ایران. البته این پاسخ فقط موجب پیروزی و سربلندی ایران نبوده و هر ملتی در صورت کاربست این پاسخ، همین نتیجه را خواهد گرفت. این پاسخ اکسیرگونه و معجزه‌آسا چیست که معادلات را به هم میزند و معادله نصر جدیدی را وضع می‌کند؟رهبر حکیم انقلاب اسلامی پاسخ این پرسش را کوتاه اما عمیق در پیام موجز خود به مناسبت هفته دفاع مقدس و روز " مهمانی لاله‌ها" این گونه داده‌اند:"مهم آن است که به وعده‌ الهی درباره‌ پیروزی حق و زوال باطل یقین کنیم و به وظیفه‌ خود در نصرت دین خدا پایبند باشیم."بنابراین رمز این پیروزی، "یقین به وعده الهی و پایبندی به نصرت دین خداست." آیا معنی این سخن آن است که پیروزی و غلبه بر دشمن به صرف چنین اعتقادی دست‌یافتنی است؟ نه!معنی این سخن، ایستادگی و مقاومت تا رسیدن به نتیجه و دلسرد نشدن و مأیوس نگردیدن از ادامه راه یعنی نصرت دین خداست؛ همان طور که در دوران دفاع مقدس نیز صحت این راه و این نظریه به اثبات رسید البته نه به آسانی! کدام ملت در جهان و درطول تاریخ و صرف‌نظر از اندیشه‌اش، بدون ایستادگی و مقاومت در برابر مشکلات به اهدافش رسیده است؟و کدام ملت با وادادگی و تسلیم و نادیده گرفتن استقلال ملی خود، سربلند و عزتمند شده است؟ پاسخ هردو سؤال یکسان است، هیچ ملتی!آری، هیچ ملتی بدون ایستادگی و تحمل مشکلات به اهدافش نرسیده و هیچ ملتی با زیرپا گذاشتن استقلال ملی خود سربلندی را تجربه نکرده است. جمهوری اسلامی ایران نیز حتی اگر از تعالیم عزت‌بخش اسلام ناب صرف‌نظر کند و براساس همین سنت‌های تاریخی بخواهد مشی کند، برای رسیدن به دوران شکوه و عظمت همه‌جانبه، راهی جز ایستادگی و مقاومت در برابر زیاده‌خواهی استکبار و پایبندی به استقلال ملی و البته تلاش و تدبیر براساس عقلانیت و هوشمندی ندارد. استقلال ملی نه اجازه تهدیدپذیری می‌دهد و نه اجازه دست‌برداشتن از مولفه‌های قدرت چراکه هردو، موجب تباهی و ذلت و تقویت گستاخی و زیاده‌خواهی دشمن خواهد شد.