​​​​​​​
باکیچ هافبک مونته‌نگرویی پرسپولیس در دقیقه 97 یکی از تماشایی‌ترین گل‌های تاریخ لیگ برتر را به تور دروازه تراکتور چسباند و حدود 40 متر دوید تا در آغوش کریم باقری جشن بگیرد. او در حالی این گل حساس را با شوتی محکم و دقیق به سمت موافق دروازه تراکتور زد که بیرانوند زاویه دیگر را به دیوار دفاعی سپرده بود و زدن توپ به سمتی که دروازه‌بان هست ریسک بزرگی محسوب می‌شود؛  از طرفی در آن دقایق پرسپولیس 10 نفره بود؛ تراکتور هم با چند پیروزی پرگل داخلی و آسیایی به این رقابت پاگذاشته بود؛ بازی در تبریز بود و میزبان برای ماندن در صدر و پرسپولیس برای آن‌که با باخت وارد دوران تازه اوسمار نشود روی این بازی حساب کرده بودند. با این اوصاف وقتی پرسپولیس پشت محوطه جریمه تراکتور صاحب کاشته شد، علیپور از باکیچ خواست توپ را برای زدن به سمت دروازه در اختیارش قرار دهد اما هافبک اروپایی سرخ‌ها اصرار داشت خودش توپ را بزند. در لیگ ما روی ضربات کرنر و ارسال از جناحین حساب باز می‌شود اما کمتر بازیکنی را سراغ داریم که مستقیم با چنین کیفیتی توپ را به تور بچسباند؛ برای همین کمتر از این گل‌ها می‌بینیم. از طرفی خود پرسپولیس هم از ابتدای لیگ چنین موقعیتی را به دفعات داشته و کاشته‌های بی‌ثمر بازیکنان یا به دیوار دفاعی خورده یا آسمان را شکافته. اما باکیچ در این بازی از طرف باقری مامور زدن کاشته‌ها بود. اولی را در نیمه نخست به تیر بالا زد. ضربه‌ای زیبا و مواج که اندازه یک گل زیبا بود. اما در مورد دومی در آن لحظه حساس او کار خودش را کرد و شاید علیپور و سروش هم از این‌که باکیچ توپ را به آن‌ها نداده خوشحال شده باشند. در این شرایط باکیچ اعتماد باقری را عنصر اصلی در به ثمر رساندن این کاشته می‌دانست و برای همین در آن دقیقه که خسته هم بود مسافت طولانی را دوید تا شادی‌اش را با آقاکریم تقسیم کند.