​​​​​​​
سه دهه انتظار برای کسب مدال جام جهانی در رشته بوکس، با مشت‌های یک بوکسور خراسانی به پایان رسید. علی حبیبی نژاد با کسب مدال برنز جام جهانی پس از ۳۰ سال برای بوکس ایران طلسم شکنی کرد و نام خود را در تاریخ بوکس ایران ماندگار کرد. این قهرمان در گفت‌وگو با ما از مسیر دشوار رسیدن به این موفقیت روایت می‌کند. به گزارش خراسان رضوی، علی حبیبی نژاد در توصیف احساسش در لحظه این افتخارآفرینی گفت: حس غرور داشتم چون جایگاه خیلی خوبی است، البته این موفقیت مسئولیت سنگینی هم به همراه دارد به‌ویژه از زمانی که به کشور بازگشتم و بازخوردهای مثبت و محبت مردم را دیدم، بیش از گذشته سنگینی این مسئولیت را احساس کردم، زین پس باید بیشتر تلاش کنم تا بتوانم بیشتر مردم را خوشحال کنم. این قهرمان با اشاره به این که از سال ۱۳۹۲ وارد رشته بوکس شده است، بیان کرد: از همان ابتدا به بوکس علاقه داشتم و آن روحیه جنگجویی که لازمه این رشته است در وجودم بود.
برای کسب مدال طلا به مسابقات چین رفته بودم
حبیبی نژاد در پاسخ به این سوال که آیا قبل از شروع مسابقات جام جهانی چین فکر می کردید مدال کسب کنید، گفت: با توجه به این که مدت‌ها در بالاترین سطح بوکس جهان رقابت کرده‌ام، واقعاً پیش‌بینی می‌کردم که بتوانم مدال کسب کنم. برای کسب مدال طلا به مسابقات چین رفته بودم اما در نهایت موفق به کسب مدال برنز شدم. وی با بیان این که این مدال برنز جهانی تازه شروع کار من است، اظهار کرد: من با کسب این مدال تازه خودم را پیدا کرده ام و از این پس به دنبال کسب عناوین بهتری هستم. این قهرمان در پاسخ به این سوال که آیا در طول مسابقات جام جهانی لحظه ای بود که حس کنی دیگر نمی توانی و بخواهی تسلیم شوی، گفت: در طول مسابقات فقط به کسب مدال فکر می کردم و تسلیم شدن هیچ جایگاهی در ذهنم نداشت. حبیبی نژاد با اشاره به مسیر دشوار رسیدن به این موفقیت، افزود: من به سخت‌کوشی در تمرینات معروف هستم و از جان و دل تمرین می کنم و همین موضوع موجب می شود که آمادگی بدنی و عملکرد خوبی در مسابقات داشته باشم. وی در پاسخ به این سوال که آیا هم اکنون شغلی هم دارید یا نه؟ بیان کرد: حدود 4 سال است که عضو تیم ملی هستم و به همین دلیل، بیشتر زمانم در اردوها و مسابقات سپری می‌شود؛ به‌طوری که در حال حاضر امکان داشتن شغل دیگری را ندارم. هرچند مبلغ حقوقی که به اعضای تیم ملی پرداخت می‌شود، در شأن یک ورزشکار ملی‌پوش که سال‌های عمر و توان خود را صرف افتخارآفرینی برای کشور می‌کند، نیست و انتظار می‌رود حمایت‌های مالی از ملی‌پوشان بیش از این باشد.
انتظار تقدیر در شأن یک مدال آور جهانی
این قهرمان در پاسخ به این سوال که آیا تاکنون تقدیری از شما به عمل آمده است یا نه؟ گفت: تا این لحظه تقدیری از من نشده است؛ البته رئیس فدراسیون بوکس وعده پرداخت پاداش مناسبی را داده‌اند، اما هنوز مراسم تقدیر برگزار نشده و در نتیجه این پاداش نیز پرداخت نشده است. حبیبی نژاد در پایان اظهار کرد: از مسئولان استانی و کشوری انتظار دارم حمایت‌هایی در شأن یک مدال آور جهانی از من داشته باشند تا بتوانم با انگیزه بیشتری به مسیر قهرمانی ادامه دهم و افتخارات بیشتری برای کشور کسب کنم.