مخاطب گرامی، برخی از افراد متاسفانه نمی‌توانند بین جوانب مختلف زندگی‌شان تعادل معقولی ایجاد کنند. یعنی بیش از حد به یک جنبه از زندگی‌شان متمرکز می‌شوند. بعضی ممکن است روی کار، بعضی دیگر به دوستان یا ... . به هر حال وابستگی افراطی به هرکدام از این‌ها منطقی نیست و تبعات منفی آن زیاد است؛ چراکه دیگر جنبه‌ها و ابعاد زندگی کم رنگ‌تر خواهد شد. چند توصیه به شما دارم:
شاید معتاد به کار باشد
در پیام خود به این موضوع اشاره کردید که همسر شما از صبح زود در گیر کار است و دو تا شغل هم انتخاب کرده است. بهتر بود درباره شرایط اقتصادی خانوادگی‎تان بیشتر می‌گفتید و این‌که برنامه‌های آینده اقتصادی همسرتان چیست؟ یک احتمال هم هست که اعتیاد به کار داشته باشد. برای این‌که بسنجیم آیا فردی اعتیاد به کار دارد یا نه، باید ببینیم این ویژگی‌ها در او دیده می‌شود: هیچ تفریح و سرگرمی خاصی در زندگی‌اش ندارد، وقتی به محل کار نمی‌رود و در خانه است بی‌حوصله است، اصلا به سفر نمی‌رود، از برنامه‌های تفریحی و پیشنهادی همسرش طفره می‌رود، اولین نفری است که سر کار حاضر می شود و آخرین نفری است که برمی‌گردد، در محل کار خوش اخلاق است و در ارتباط با همسر و نزدیکان عصبانی و بی‌حوصله.
در صورت مشاهده این ویژگی‌ها باید همراه با همسرتان به یک مشاور مراجعه کنید.
احساسات تان را محترمانه بیان کنید
با او صحبت کنید و احساسات تان را محترمانه بیان کنید. مثلا بگویید: «عزیزم می‌دانم کارت را خیلی زیاد دوست داری اما من هم دوست دارم تو بیشتر کنارم باشی و 
ساعت های کاری خودت را جوری تنظیم کنی که بیشتر تو را ببینم.» اما دائم غر نزنید. غر زدن هیچ فایده‌ای ندارد و باعث می‌شود همسرتان کم‌کم از حرف‌های شما خسته شود و از شما بیشتر فاصله بگیرد و رابطه‌تان خراب شود.
برنامه روزانه را با هم تنظیم کنید
مثلا از همسرتان بخواهید هر صبح که بیدار می‌شود با هم صبحانه بخورید یا راس یک زمان مشخص با هم شام بخورید. همچنین برای روزهای تعطیل با هم برنامه بیرون رفتن دو نفره بگذارید. از تقویت‌کننده‌های مثبت استفاده کنید. مثلا اگر یک روز زودتر دست از کار کشید، کنارش بنشینید و حرف‌های دلنشین و جذاب داشته باشید یا هر رفتاری که او دوست دارد.